Yıl sonu gösterimiz :)

Çok heyecanlı ve çok duygusal oldum bütün gösterileri boyunca..Miniğim büyümüşte gösteriler de yaparmış diye şabalak halde idim,öyle diyeyim yani :)

Hava muhalefeti çok kötü idi, ta ki gösteri anına kadar. Hatta gösteri iptal olacak mı? olmayacak mı? diye sürekli tedirgindir, müdüre hanım dahil hepimiz :)

Ama gösteriden 1 saat önce yağan yağmur, ardından çok güzel bir havayı getirmişti, çocuklar şanslı idi.

Okulun bahçesinde olacağı için tedirgin olduk tabii, kapalı mekan olsa sorun değildi..

Hazırlandık, gittik, okulumuzda hazırlıklar tam gaz yapılmış, çok güzel olmuştu sahne, sahne arkası, ışıklandırma, herşey çok güzeldi..

Çocuklar sınıflarında toplandılar bizde en güzel nereden görüntü alırız diye yer belirledik..Tabii  ki yine en öndeydik :)

Öğretmenimiz konuşmayı yaptı, ilk bizimkiler gösteri yaptılar, daha sonra sırasıyla bütün sınıflar..Bir de slayt gösterisi yapmışlar çocukların okulda geçirdiği zamanlarda çekilmiş oldukları fotoğraflarla, hepsi çok güzel, çok duygulu idi.

Oğlum yine her zaman ki eşi ile birlikte ama bu sefer meşhur şarkı tuttu fırlattı kalbimi eşliğinde, daha sonra tekrar başka bir şakı ve bu sefer ponponlarla dans ettiler :)

Ağlayan, üzülen, çıkmak istemeyen çocuk yoktu.Yalnız ikinci şarkıda zamanın hayli geçmesi ve uyku saatleri geldi sanırım ve sıkıldılar ki ağlayanlar oldu, bizimki gayet memnundu halinden tabii.. :)

İzledik, gülümsedik,hüzünlendik ama sonunda yine mutlu olduk....

Anneler Günü kutlaması

Okul olarak kutladık anneler günümüzü..Çocuklar yine gösteri yaptılar, eğlendiler, çoştular..

Annelerine hediye ve başarı sertifikası verdiler :) Hak etmiştik ama :)

Aslında tabii bu kutlama olalı 1 ay oldu ama geriden geleceğim ve blog'layacağım hepsini, burası oğluma hatıra kalacak çünkü :)

Biz blogumuzu unutuyoruz sizde bizi unutmuşsunuz anlaşılan :/ Ama hakkınız var hiç bir blogu okuyamaz oldum bende çünkü ve malesef

Neyse ne diyordum anneler günümüzü kutladık, malum Batı'nın eşi yine arkadaşı idi. Birbirlerini çok seviyorlar, öyle sevimli ki hepsi :) Onları izlemek gerçekten çok eğlenceli..

Neyse ki sorun çıkaran çocukta yok eğer Batı sorun çıkaracak olsa sanırım gösteriye katılmasına müsaade etmezdim.Ama öyle açık ve dışa dönük bir çocuk ki, bize çok şükür sorun çıkartmıyor..:)

Anneler Günü aktivitesi :)

Bir önce ki yazım da çok üzüldüğümü belirtmiştim, Allah'tan başka bir şey istesem olacakmış demek ki. Çünkü anneler günü için gösteri yapılacak ve 23 Nisan gösterisinde ki şarkıda dans edecekler ine dediklerin de nasıl sevindim anlatamam :)

Birde o arada gazete'de çıkmış bizim kuzu haberimiz olmadı, sonra bir arkadaşımız haber verdi de öyle fark ettik. Burada bakınız resmi :)) http://www.nazilli.com.tr/haber/6315/miniklerden-muhtesem-gosteri.html

Bu sefer oldukça hazırlıklı gitmem gerekiyordu. Yine en önde sıramı aldım, belediyenin nikâh salonunda oldu gösteri, aynı şarkı ve aynı dans :) Ama ben ilk izliyormuş gibi heyecanlıyım tabii.

Bu sefer başardım hatta başardım diye kendimi ortalara filan atacaktım neredeyse, o derece..

Sonrasında hediyeler verdi her çocuk annesine. Batı elinde hediyesi koşarak yanıma geldi ''anneciğim anneler günün kutlu olsuuuunnn'' diyerek oyyy içime sokacaktım neredeyse :))

Güzeldi, eğlenceliydi, mutlu oldu-olduk..

Daha nice anneler geçirmemiz dileğiyle, bütün annelerimizin anneler günü kutlu-musmutlu olsun :))))

İlk 23 Nisan kutlamamız :)

Özenle hazırlanıldı hem gösteri hem de kıyafet seçimleri..Bekleme süreci çok heyecanlı oldu çünkü ben nasıl bir kıyafet olacağını bilmiyordum. Yani pantolon-gömlek olacağını biliyordum elbet ama yine de merak ediyor insan işte..

Cuma günü ayakkabılarını aldık, kıyafetleri de geldi Cuma günü. Pek içime sinmedi yani tamam gösteride giyebilir ama onun dışında kullanacağımı sanmıyorum J

Okuldan şiir ezberlemeleri için kağıt yollamışlardı eve. Batı 1 gün sonra ezberlemiş hale gelmişti zaten ama hiç müzik eşliğinde dans edip oynayacaklarını söylememişti bize, sürpriz olsun istedi sanırım J

23 Nisan günü heyecanla uyandık. Biraz da rahatsız olarak kalktı Batı, korktuğum başıma gelmişti ishal ve öksürük başladı hâlâ daha devam etmekte.

Öğle uykusuna normalde uzun zamandır oyalanarak yani kitap okuyarak bir yarım saat geçirerek uyuyan velet, uyandığında okula gideceğiz, gösteriniz var bugün 23 Nisan hemen uyu ve dinlen oğlum dememle anında uykuya daldı. J

O uyurken ben abartısız heyecandan içim içime sığmıyordu. Nasıl geçecek-neler yapacak acaba diye pır pır etti yüreğim. Uyandı-hazırlandık, babamızın işi vardı gelemedi :/

Okula gittik, kalabalık, sıcaktı da oldukça, sahne yapılmıştı bahçeye, çocukları sınıflarına aldılar ve diğer öğrencilerin de gelmesiyle başladı gösteri. İlk bizimkilerdi sahneye çıkacaklar, Batı beni aradı gözleriyle ve en ön tarafa gittim bende. Beni gördü, el salladı, eşinin elini hiç bırakmadı J

Ve birden müzik başladı Rober Hatemo senden çok var adlı şarkısı!! Şaşırdım, hiç bahsetmemişti evde dedim ya J Elimde cep telefonum kayıt ediyorum, bir taraftan da ağlıyorum evet evet ağladım elim telefonda diğer elim göz yaşlarımı siliyor filan J

Neyse şarkı bitti herkes alkışladı Batı ‘’anne sende alkışla’’ diye uyarı verdi bana. Telefonun ‘’no’’tuşuna basmamla, başımdan aşağıya kaynar sular döküldü. Hayatımda yapmadığım hatayı orada yapmıştım. Telefonun videolar kısmına girip baktığımda, çektiğimi zannettiğim video yoktu..Bu sefer göz yaşlarım başka bir şey için akmaya başladı, nasıl böyle bir hata yaptım ben hâlâ aklım almıyor. Çektiğimi zannettiğim videoyu ya çekmedim ya da çektim ama kayıt etmeden çıktım L Çok üzgünüm, özür dilerim oğlum….

Hemen sınıf olarak şiir okumaları başladı, onu kayıt ettim neyse ki ama diğeri daha bir güzeldi , neyse sağlık olsun diyorum ama içime sorun bir de J Öğretmene tekrar etseler dans diye bile söyledim düşünün yani ama olmadı maalesef tabii.Neyse ki cd yapıp, ailelere dağıtılacakmış ama toplu bir çekim oldu tabii. Oysa ben sadece Batı ve yanında ki arkadaşını özel çekebilmiştim yani çekememişim..

Velhasılkelam çok güzeldi, Batı zaten son derece uyumlu bir çocuk, hiç sorun çıkartmaz, dışa fazla dönük, sosyal ilişkileri kuvvetli o yüzden zaten hani sorunsuz bir gösteri olacağını anlamıştım ve yanıltmadı beni oğlum, sağ olsun..

İşte bu heyecan dolu 23 Nisan çocuk bayramımız çocuğumun mutlu olmasıyla sonuçlandı. Neyse ki farkında değil şu an. Nice gösterileri mezuniyet törenleri olur inşallah da ben yanımda 10 kamera birden yedek götürürüm, önemli olan onların mutluluğu değil mi? .)

Yazalım artık değil mi?

Ne çok uzun zaman oldu yine böyle.. Ahh eski ben değilim, yazamıyorum :) Oysa ki yazacak öyle çok şey birikti ki.
Ordu'ya gittik, ilk kez ve 3 kez kar gördük en sonunda. Batı karlarda yattı-yuvarlandı-doydu resmen :) Öyle mutlu oldu ki.Bende mutlu oldum tabii, sonunda kardanadam'ı sadece kitaplar da görmediği için :)

Anneanne'de yaklaşık 1 ay kaldık, sonra İstanbul'a geçtik 10 gün kadar kaldık ve şimdi evdeyiz. Batı tekrar okula başladı, dondurmuştuk okulunu. Şimdi 23 Nisan hazırlıkları var tam gaz :)
Orman haftası dolayısıyla okula ''çiçek fidesiı götürüp yerine çam fidanı'' verdiler. Nasıl sevindi, bak anne şöyle toprağı kazıcaksın, sonra çiçeği koyacaksın ve sonra kapatacaksın'' diye anlattı durdu, Çam fidanını ekecekler şimdi babasıyla. Bir dikili çam'ı olacak yani kuzumun.

Onun dışında, büyüdü, büyüyor 4 yaşını dolduracak az kaldı. :)
Birde kardeş istiyor şu ara :) Ama yemezzzler.. Olsa iyi olabilirdi onun için belki ama yok daha ileri ki bir zamana yaydık şu an için :)
Evliliğimizin 5. yılını doldurduk bu arada birde :) Gelişme çok yani bizde ama diyorum ya.
Daha nice yıllarımız olsun inşallah, zaman akıp geçiyor hızla.

Havaların ısınmasıyla beraber bizde çoşuyoruz tabii. Kışı sevmediğimi söylemiştim kış çocuğu olmama rağmen. Yaz güzel ya, eskiden daha bir güzeldi elbet ama olsun sağlık olsun..
Batı'nın kelime haznesini yazmama gerek yok sanırım artık bildiğiniz şakıyor pek tabii. :)
Çok eğleniyoruz, öyle sözler söylüyor ki bazen, Allah allah nereden duydu bile diyorum mesela.

Blog'ta okuyamadım uzun zamandır, umarım herkes iyidir. Bir rehavet çöktü ki bana, elim gitmiyor yazmaya.. Umarım bir gün tekrar yazmayı becerebilirim :)

Hastalık+karne=Tatil

Kış aylarını zaten oldum olası sevmem ama bu sene kıştan iyice nefret ettim hakkaten.

Batı'yı kreş'e yolladığımdan beri 5gün iyi ise 5 gün hasta maalesef ve tam yarı yıl tatili geliyor, okul bitiyor derkeeeen hop tekrar ateşlendi.39,3!! Düşmedi bir türlü inatçı ateş,Dr.a götürdüm, baktı boğaz ve ciğerlerde sorun yok. Ee o zaman çok sık hasta oluyor, acaba kanında mikrop filan mı var, bir test yapsak dedim ve yaptırdık. 

O kol akşama kadar kıpırdamadan kaldı pek tabii :) Anne bak hastalandığım iyileşti deyip durdu, kolundan iğne ile kan aldıklarında :)

Kan değeri düşük çıktı,normal değerden. Mikrop vs. çıkmadı çok şükür. Antibiyotik, kan şurubu ve ateş düşürücüleri var fakat antibiyotik bu sabah itibari ile de ishal yaptı..:/

Onun için ise başka toz bir ilaç ve evdeki yöntemleri kullanacağım. Düzelsin istiyorum çünkü aksi gibi yarın yola çıkıyoruz. Yolda 3-5 saat değil, 21 saat.:/ Yolda ishal olduğunu düşünemiyorum bile. Allah korusun, ne yaparız.Yarına kadar iyi olsun inşallah. Anneanne'ye attık mı kendimizi sonrası mühim değil, yol beni korkutan.

Tam oğlum karne alacak ilk kez diye sevinirken, çocuğun yaşadıkları canımı sıktı. 5 dk. okula gitti, karnesini almaya :) Geldi, ne mutluluk verici, ne güzel :) 

Karne değil tabii, gelişim tablosu şeklinde yorumlar var okulda gözlemlenilen, gayet güzel ama en altta yazan ise Batıkan büyüyünce polis olmak istiyor :)

Nereden aklına geldi hiçbir fikrim yok. Polis olmak istiyormuş kuzum..

Sağlıklı, sıhhatli, aklı başında bir delikanlı olsun, sonrada Allah gönlüne göre bütün güzellikleri versin inşallah..

Dua edin bize iyi olalım, yolculuğumuz güzel ve sorunsuz geçsin.

Artık bir sonraki post anneanne'den olacak...

Kalın sağlıcakla,

Bu yaştan sonra

Uykusuz geceler geçiriyoruz son 1 aydır biz.

Ne zormuş uykusuz çocuk :)

Hiç yaşamadığımız birşeydi bizim, bebekken, gazlı zamanlar da dahi olmamıştı.Şimdi ne olduda böyle uyumayan bir velete dönüştü anlamıyorum ve çok yıpratıcı oldu bu dönem.

Sadece anne-baba diye çağırıyor ağlayarak.Gidiyoruz 'meni jıplayam paykına bide koyşan paykına' götrün diyor..Resmen bu cümleyi ezberledi, nerde olursa olsun sürekli dilinde! Tamam oğlum gideriz diyoruz, yok yine de tatmin olmuyor..Yok çişim var, hadi yapıyor.Yok su içicem, içiyor ay bir daha su içtim çişim geldi.Bu böyle abartısız en az 1 saat en fazla 3 saat sürüyor abartısız hemde :/

Kreşten kaynaklı birşey desem,  gitmek istemiyorum tarzı birşeyde demiyor, gayet mutlu geliyor.Anlayamadık gitti bir türlü..Tam anneanne ve dede varken başladı bu durum ve onları da uykusuz bıraktı velet,onlarda şaşırdı ne oldu hiç yapmazdı bu çcouk böyle diye :/

Batı'yı uyuttuğum zaman rahat ettiğim zamandı, sütünü içerir, kitabını okurdum.İyi uykular der, çıkardım ve sabaha kadar taki ben çişe kaldırana kadar uyurdu ve uykusunda çiş yapıp, tekrar yatırıp uykuya dalardı.Şimdi nerdeeee!!

Uyuduktan sonra çıt çıkmyor evde ve allahım ne olur bu gece uyusun diye dualr eder vaziyyetteyim. Neden bu yaştan sonra böyle bir huy edindi ki! 

Başka bir huy daha edindi, uzun süredir puset kullanmayan çocuk, ne kadar mesafe olursa olsun yürüyen çocuk gitti, 2 adım atmadan kucakla beni diye kendini yerlere atan çocuk geldi :/ Off yani...

Allah başka dert vermesin tabiide, zormuş hakkaten çok zormuş..

Tez vakitte eski haline dönmesini umut ediyorum, bunu canı gönülden diliyorum :)

Kreşte ki hallerine gelince, birsürü tekerlemeler öğrendi, arada tam net hatırlamadan söylüyor filan çok güzel oluyor :)

Dün için gösteri yapacaklardı 29Ekim dolayısıyla ama malum kaldırıldı bütün gösteriler, yapılamadı.

O kadarda hazırlanmştı yavrum 10.yıl marşını ezberlemişti, kısmet..

Benden durumlara gelince, tarhana, salça vb. devam ediyorum şimdi kış sebze ve meyvelerine, kestane, kuru incir'e geçtim.Tazecik bu senenin mahsulu çok güzeller, buradan inceleyebilirsiniz Batı'nın Organik Bahçesi 

Kalın sağlıcakla :)

Tık Tık vede Tık

Yahu ne çok zaman olmuş ben yazmaya sana blog!

Hiç kendini de hatırlatmıyorsun bana şu ara :/ Ne oldu ki böyle, ayran içtik ayrı mı düştük yoksa..

Batı hastaydı uzunca bir süre, faranjiti laranjite dönüştü, birsürü ilaç içtik, hastane hastane gezdik filan..

Sonra anneanne-dede geldi, şımardık iyice, uyku uyumaz olduk..

Öylke ki,ne gece ne gündz uykusu bir anda yok oldu..Sadece anne- baba diye ağlayan bir çocuk..

Öyle üzdü ki bizi :/ Hasta desek değildi anlayamadık..

Uzun süredir pusetsiz yol yürüyen çocukta değişti tabii, 2 adım yolda yürümez oldu sürekli kucak ister ve kendini yerlere atar, insanı perişan eder filan :/ Çok değişti çoookkk...

Kreşte sorun yok yani şöyle ki yok...Gitmek istiyor, hafta sonu tatillerde bile! Ama nedense babası bırakırken sabahları ağlıyormuş..Buda yeni eklendi, sonrasında yine sorun yok :)

Dün oyun oynamışlar bizim velet en iyi oynayan çocuk seçilmiş :) ödül almış filan :P

29Ekimde 10.yıl marşı'nı söyleyeceklermiş, evde çalışması lazım üzerinde ama nerdeeee :)

Eskiden bir sürü şiir şarkı ezberleyen bebe gitti, şimdi ezberlememek için direten çocuk geldi :)

Zorlamıyorum bende, nasıl isterse :)

Bizde durumlar böyle işte, he birde havalar buz kesti ki sorma :/ Kışı sevmiyorum ben ne yapayımm..

Salçaları, tarhanaları, erişteleri bitirdim bu arada :)

Dileyen olur ise lütfen benimle iletişime geçsin, mis gibi ev yapımı salçalar, erişeteler için...

Arayı açmamayı umuyorum, özledik hepinizi :)

Burayada bekleriz               Batı'nın Organik Bahçesi

Son Dakika :)

Son verdik kreş işine!

Aklım ermedi gidişine! :)

Hasta demişmiydim, sesi kısıldı tamamen, öksürük, burun akıntısı da cabası :( 

(suratında ki ifadeden de belli ya zaten)

Geceleri uyumaz oldu, geçen gece bahsetmiştim, son çare yanımıza aldık diye, sonra dün göndermedim, bütün gün bizimle beraber olunca rahat uyur dedim ve zaten hasta da oldu, iyi oldu yollamadığım ;)

Dr. aradım ve ilaç verdi, ona başladık, ishal'i iyi çok şükür, dün geceyi çok merak ediyordum, ve haklıymışım, tam da tahmin ettiğim gibi oldu, yani bizimle olamadığından dolayı, sürekli bir sayıklama ve huysuzluğu vardı, bir nevi ''kaybetme korkusu, bırakılmış olma hissiyatı'' :( ne acı!

Sonra şöyle bir düşündük, eşim ve ben, işler yarıdan çok daha düştü artık, bu sezon tahminimizden erken bitti diyebiliriz, yani idare edebiliriz gibi!

O yüzden bu kreş olayını rafa kaldırıp, kaldığımız yerden devam ediyoruzzzzzzzzzz...

Yuppiii :)))

25. ay'da bir ilk

Çok huzursuz uyuyor geceleri kreş'ten bu yana! Hatta uyumuyor. Bebekliğinden beri hiç uyku problemimiz olmadı oysa ki!

Sürekli uykusunda ya ''babacım'' yada '' annecim'' der vaziyette, babacım gel, beni al tarzında :(

Yanına gidiyoruz ikimiz de, hala bizi sayıklıyor, oğlum yanındayız, uyu desekte, ağlıyor, zaten son zamanlarda her .. ağlıyor :(

Dün gece tam 02:30'a kadar ben diyeyim 10, siz deyin 15 kere babası ve ben yanına gittik, uyuyor aradan 5 dakika geçmiyor, bir daha sil baştan :(

En son baktım olacak gibi değil, ben ki, ne rutinlerle, ne düzenle uyku konusuna önem veren insan,  dedim bu böyle olmayacak, git-gel yapana kadar, yanımıza alalım bari.

Şaşırdı, yattı aramıza, saat 03:00 olmuştu artık,

Kafasını benim burnuma, ayaklarını da babasının ağzına kadar uzattı, öyle uyudu, ta ki saat 06:30 olana kadar :(

Bugün de gidiyor normal de, ama yollamadım, denemek istiyorum 1-2 gün aynı tepkiyi vericekmi ;)

Çok zor uykusuzluk,nedensiz ağlaması, gerçi vardır bi sebebi illa ki, ama beni öyle üzüyor ve vicdan azabı yaşatıyor ki, gecenin o saatinde! :(

Son durum :)

1 haftayı geride bıraktık, ilk günlere nazaran tabii ki daha iyiyiz, benim elim bazen geri gidip, acaba alsam mı kreşten diye düşünsem de! iyi gidiyoruz gibi ;)

Akaşm geldiğinde biraz sıcak geldi bana, haksızda değilmişim, ateşi çıktı. Şurup verdim, gece huzursuz uyudu, uyandı :(

Sabah daha iyiydi, ama okuldan telefon geldi bir süre sonra, bağırsakları bozulmuş ve üstü başı batmış :(

Hemen gittik, aldık kreşten doktoruna da haber verdim, götürdük. Baktı, salgın var dedi, düzenleyici verdi, sonra yapmadı zaten bir daha çok şükür iyi,uyudu, uyandı yemek yedi, tabii okulda arada oluyor bu tarz şeyler, umarım tekrarlamaz..

Şimdi uyudu, bugünde bize kaldı, çok güzel vakit geçirdik, bu durum bize yaradı ;) iyi geldi...

Kreş :(

Dün hafta sonu olduğu için tatil'di, çocuğunda birgün tatili olsun canım dimi :) 

Bizimle geldi sabah sabah haliyle, öğlen burada uyudu, kalktı yemek yedi ve traş olmaya gitti babasıyla, sonra da denize ordan eve duş almaya,

Fakat beni sevmiyor diye düşünmeye başladım artık :( saçmalama dediğinizi duyar gibiyim...

Bana karşı çok öfkeli, kucağıma alsam ya saçımı çekiyor, ya ısırmaya çalışıyor, yada vuruyor :(

Çok üzülüyorum bildiiniz gibi değil, kreş'e gidene kadar hiç böyle yapmazdı, aksi, huysuz, herşeye ağlayan ağlak bir çocuk oldu çıktı :(

Dün akşam kültaplaları vardı masada, normal de alır ve çöpe döker aldı ve yere atmaya başladı artık, kırıldı, oğlum elleme elini keser dememle beraber, parmağını kesti, 1 saat kanadı, 1 saat ağladı, yara bandı takmaya asla müsade etmedi :(

Bu sabah giderken yine ağladı, şimdi aradım öğretmeniyle konuştum, oyun oynuyor, kahvaltı yaptık, sorun yok dedi, bunun normal olduğunu, onlara güvenince bana karşı tavrınında düzeleceğini söylüyor, ama babasının gözünün içine bakıyor resmen, ''babacım babacım'' diye dört dönüyor etrafında,

Suçluyorum kendimi ama şu kapıdaki 50 derece sıcakta ne yapardı sonra diyorum......

Aman işte ne bileyim ya, bozuğum ben artıkk!!!! :(

Kreş, 3 ve 4. gün

Dün 3. gündü, sabah korktuğum başıma geldi ve servise binmek istemedi :(

Ağladı, ağladı, bana babasına sarıldı içim ezildi :(

Babamıza sakız aldı getirdi ve onun bahanesiyle bindi servisine!

Aradan 5 dakika geçmedi yoldan aradı öğretmen, iyi, ağlamıyor merak etmeyin diye! sevindim..

Gün içinde de konuşuyoruz öğretmeniyle, iyi diyor, yemeğini yedi, uyudu dün mesela kreş'te hiç ağlamamış,

akşam'da servisle geldi ilk kez ve tam 12 saat yoktu yanımızda :(

Geldi, köfte, makarna istedi, bir güzel yedi. Uyku vakti geldi zar zor süt içti ve uyudu pusetinde!

Sonra bir ara ''anne anne''dedi, baktım uyuyor ama içini çeker tarzda ağlıyor, gözü kapalı!

Tekrar daldı uykuya, eve gittik, yattı yatağına, gece bir ara yine aynı ses '' anne anne'' diye! gittim baktım, ayakta dikilip ''anne'' diyor, yatırdım, uyudu.

Yarım saat geçmedi ki aradan yine aynı! bu sefer oturmuş yatağın içine :(

Yine yatırdım..:(

Sabah yani az önce bugün cumartesi diye biraz geç gitti. Yine aynı sahneyi yaşadık, binmek istemedi, ağladı, babası sakız aldı, oturdu, onu açmakla uğraşırken de gittiler, aradım susmuştu :(

Ya ağlamasa keşke diyorum ama olucak diyor herkes! yada dün bir sorun filan mı yaşadı dedim öğretmenine!

Yok, sabah ağladı ya, ondan etkilenmiştir dedi.

Bilemiyorum, bilmiyorumm, üzülüyorum.........

Kreş, 2. gün :)

Dün sabah servise binerken sorun çıkartsaydı eğer, he tamam hapı yuttuk diyecektyim :)

Ama kucağımda servise beraber gittik ve serviste ki bayanın kucağına kendini bırakıverdi :)

Sorun yoktu, buna da şükürdü!

İlk kez Batıkan'sız oldum dün, onsuz denize girdim, her deniz de sesi çıkan çocuğu Batıkan sandım, hemen refleks olarak ayaklandım, acaba geldi mi? diye!

Ama insanın buna da ihtiyacı varmış, bunu da anladım...

Öğretmeniyle görüştüm, yemeğini yediğini, uyuduğunu, sabah bir ara yine ağladığını ama ilk güne göre daha iyi olduğunu söyledi, rahatladım...

Yemek yediğine inanamadığım için, kamera'ya çekmişler, izlemeyi unuttum...

2. günde biz alalım dedik, sonraki zamanlar da servisle gelicek, beş gibi gittik, eşim ve ben, oyun oynuyorduk, sürprizzzz.. dedik, babasının kucağına atladı ''hennn henn'' dedi, dışarıyı göstererek, yani arabamıza gidelim,

Biraz tuhaf bir duygusallıkla ağladı, içim acıdı, ''meme'm nerde'' dedi durdu, dolabını  öğrenmiş hemen ve oraya bir el atacaktı ki, öğretmeni hemen başka dolaba aldı emziğini!

Aradaki duygusal boşluğu doldurmak için alamamışlar ağzından ilk gün, ben de sadece uyurken emdiğini, daha sonra bir şekilde oyunla filan ağzından almalarını söyledim, alışık değil ve bu saatten sonra da alışsın istemiyorum...

Çıktık, arabamızı gördü, sevindi, en çok sevdiği yer olan Kipa'ya gidelim dedik, nasıl mutlu :)

Yanlız Batıkan'da değişiklik var gibi, o da şu! döndüğünde bize kök söktürmeye başladı, bize tepkisini bu şekilde belirtiyor sanırım, çok çabuk huysuzlanıyor ve en ufak bir şey de ağlayabiliyor, hiç böyle yapmazdı :(

Akşam misafirlerimiz vardı, onu detaylı anlatacağım zaten, siz de merak edin bu blog camiasından çok sevdiğimiz, sevmekte haklı olduğumuz bizi ziyaret eden tatlı güzel aile kim acaba!!!! :)))

Sabah evden çıkarken ayakkabıları giyiyor ve aynen şunları dedi,

-Babacım! alcak, bekle!!! :)

Yani öğretmenleri ağladığı zamanlar da bizi arıyormuş gibi yapıp ve konuşup,

Babası geliyormusun? tamam bekliyoruz biz! diye söylüyormuş, bize söylemişti,

Yavrum nasıl da aklında yer ettiyse, bunları söyledi ve bizi öptü, servisine bindi, gitti :))