31 Ekim 2010 Pazar

Aydede!!

Söz- Müzik; bana ait :)))

Aydede'y le ilgili şarkı öğrenmemişim meğer, bizimkinin de aydede'ye olan sevgisinden, yaz aylarında bir akşam aydede gördük ve benim birden ağzımdan çıkmıştı bu cümleler :))
Çok saçma sözleri ama o an ağzımdan hem müziği hem sözü bu şekilde çıktı ve öyle de gitti elimde olmadan :))
Ve asıl benim mutlu eden ise Batıkan o kadar müziğe düşkün, ildiği şarkılar var ama, ilk kez bir şarkıyı yada dörtlüğü bugün söyledi. Diğerlerinin hep başı vardı ama sonu gelmezdi :))

Ve tabii bu şarkı da benim ilk bestem olunca ve oğlumda ilk kez bunu ezberleyince deymeyin keyfime moduna girdim şuan :)))



Aydede aydede sen ne güzelsin,
Akşam olunca evimize gelirsinn..... :)))))))

25 Ekim 2010 Pazartesi

İyi ki....



Uyudun, uyandın bizim yatağımıza getirdim seni;
Sonra tekrar daldın uykuya, sonra ben seni izledim.. Uyumadım, uyumak istemedim..
Çünkü bu kadar uzun süre hareketsiz kalamayıp, sürekli bir hareket halinde olduğun için bu fırsatı kaçırmak istemedim.
Hiç kıpırdamadım, çünkü nefesimiz o kadar birbirine yakındı ki, bir an olsun nefes alışını, soluma sesini, kaçırmak istemedim.
Hep sana baktım, hep şükür ettim. Her yerini daha detaylı inceledim.
O kadar güzeldi ki minik ellerin, ellerinin üzerindeki minik çizgiler, yüzünde ki hafif tüyler!!
İleriyi düşündüm, büyüdüğünü, sakallı hallerini filan :)
Kaşını, saçını, her kıvrımlarını, kirpiklerini, her anını izledim.
Bazen içini çektin uykunda; bazen gülümsedin, bazen nefes alışların hızlandı, korkuyorsundur diye hemen elimi koydum, başının - karnının üzerine, orada olduğumu bil korkma diye!!
Ama baktıkça dedim ya hep, her şeyine şükürler ettim, sağlıklı olmana en başta!!

Şükür ettim benim çocuğumun sen olmasına,  seni; sen olduğun için benim, bizim olduğun için, şükürler ettim.
Asıl seni doğurduğum için şükürler ettim, her zaman ettiğim gibi….
He bir de;
Bugün babanın doğum günü! İyi ki doğmuş olmasına; iyi ki onunla bir yuva kurduğuma, baban olmasına şükürler ettim.


22 Ekim 2010 Cuma

An'ı kaçırmak,


Biraz önce bütün düşüncelerine saygı duyduğum, değer verdiğim, yüzünü bile görmeden ona her şeyimi gönül rahatlığıyla anlatabildim Selda'm la konuşuyorduk..
Yine konu çocuklardan açıldı tabii ve benim aklıma takılan sorular hakkında onun da fikirlerini öğrenmek istedimm.
Mesela Callıou dedik, biz sabahları sadece izliyoruz, sonrasında bir de akşam tv açıyorum dedim..
Yani ne kadarı doğru bilemiyorum deyip, danıştım.. O da herşey de olduğu gibi bunun da fazlası zarar dedi tabii ;) Bütün gün evde olunca tv açmamak biraz zor olabiliyor ama, genellikle uyku saatlerine denk getirmeye çalışıyorumm...
Sonra konu, vurmak, dövmek vs. tarzı sorunlara geldi, yani malum söylemişimdir illa ki Batıkan'ın başkalarına, bazen iyi davranırken bir anda vurduğunu :( bu durum da ne kadar zor da kaldığımı, ve bununla ilgili hiç bilgisi yokken, gayet sakin bir çocukken neden böyle olduğunu hep sorguladımm..
Ve dediler ki, ''vurmak öğretilebilir birşey'' yok dedim, ben hiç vurmadım. Ama evet görmüştü bir başka çocuktan ve sanırım bu kalmış onda, bazen çok güzel anlaşırken bazen vurabiliyor..

Ve şunu da merak ettim hep, o kadar blog okuyorum yada başka başka siteler, hep herkes mi sakin, yani ben de var demek ki diyorum bazen, bir sabırsızlık, tahammülsüzlük yada ne bileyim anlık sinirin tepeme çıkması ve öfke kontorlü yapamıyorum demek ki ben ve yine aynı ben demek ki bu şartlar altında, bu dünya ya bir psikopat filan yetiştiricem herhalde!!!
Çünkü geçen gün zaten hastayım, kafamı kaldıramıyorumm, bezini değişmem gerekli, yatırdım altını açtım, nasıl bir tepinme bunu her seferinde yapıyor ama, hem hastalığın verdiği bi taakatsizlik var üzerimde, zaten zar zor duruyorum, sinirlendim ve vurdum çıplak olacak bacaklarına :(( benim bile elim acıdı yanii:(
sonrada odasına götürüp, bıraktım ve çıktım kapısını kapatıp tabii tahmin edersiniz nasıl bir bağırış, çığlık-kıyamett!!
sonra aldım, akşam oldu, kucağımda otururken birden bana vurdu!!! tatatata!!!! eeee, al işte!!!

Sonra da oğlum vurmak yok desem ben bu saatten sonra ne değişecek, ama sen bana vurdun demeyecek mi? diyecekk.. baktım sadece!!!

Üzülme anne üzülme, vumıcam bi daha sana, sen hastasın dedi... aynen cümle bu!!


Şimdi nerden nereye geldim, Seldacığım da dediği gibi, ben az mı yedim annemden, yada az mı çocuk dövdüm dedi. Tabii ki taraftarı değiliz vurmasının ama, onun anlatmak istediği başkaydı, ben anladım..
Yani asıl Batıkan değil, beni esas aldı bu kadar kasma, kendini sıkma, herkeste oluyor yada olacaktır bu tarz şeyler dedi. İnsanız sonuç ta, yanlış anlaşılmasın yine diyorum vurmak taraftarı değilim ama, kan beynime çıkıyor be kardeşimm. Sabır sabır sabırrrr....... Belki onun da dediği gibi ben sinirlensem de yanımda hemen alıcak birileri var dedi mesela, ben de o da yok :)) yani işimizz zorr...
Biraz daha öfke kontrolü lazım bana, biliyorum, bilinçliyim ama en güzel anlarımız da, ben sırf nasıl yapsam, ne yapsam, nsıl davransam diye mükemmel anneciğe oynarken asıl an'ı kaçırıyorum, sanırsammm... :(

20 Ekim 2010 Çarşamba

Hastalıkta sağlıkta

Tam da şarkıda ki gibi, yada hani evlenir iken söylenir ya, hastalıkta ve sağlıkta diye!!! biz buna çok uyumluyuz...Uymakta zorundayızz, ikimiz ve bir yavrumuzdan başka kimsemiz yok yamacımızda!!
Bazen eş, bazen arkadaş, bazen anne, bazen baba oluyoruz birbirimize!!

Neden bu konulara girdim derseniz, dünden beri üzerinize afiyet ,hastayım yine!!! ee hiç bir meyva yemez, vitamin namına birşey almazsan, böyle sık sık hasta olursun işte!!!

Zor iş hasta olmak, hele dedim ya benim gibi, bizim gibi yanlızsan...
Ama çok şükür eşim var. Çok şükür işi müsait bir eşim var. Yani 2 gündür Batıkan'ı alıp götürüyor. Uyku saatlerinde getiriyor, uyanınca yemeğini yiyor tekrar alıp gidiyor... Sağolsun, yemeklerimizi de yapıyor. Yine şanslıyım yani ;)
Anneme yapabileceğim nazı eşime yapamıyorum belki, adamcağız o kadar uğraşıyor diye ama!! yine de herşeyin hepsinin yeri ayrı..
Hem Batıkan'la ilgilenip, hep yemek yapıp, bir taraftan bana nane-limon yapıp, bir taraftan da işine gücüne bakmaya çalışan bir eşim var. Çok şükür..
Şimdi tek dileğim bir an önce ayaklanabilmek, olmazsa yarın bir iğne vurdurmayı düşünüyorummm...

Ama yine de annenin yeri her zaman başka dimi ya!!!!
Hele ki böyle hasta olunca neden daha çok aranır acaba!!! kaç yaşına gelirsen gel, kaç tane çocuğun olursa olsun, yine anne'nin yeri bir başka!!
Annesi yanında olanlar, halinize bir kere daha şükür edin ;)

17 Ekim 2010 Pazar

Geldim de, agresif geldimmm



Gittik geldik çok şükür,
Havalar biraz yağmur- yağıştı bu taraflarda ama yine de gittik. Amaç aslında  buradan bir arkadaşımızın düğünü vardı  Ödemiş'te dün, oraya gitmekti.
Öncesinde Meltem'e gitmemezlik olmazdı :)
Gittik, daha da tatlı olmuş, tam bir zilli :) el sallıyor, gel gel, de de de de!! eli sürekli ağzında, henüz dişi yok :))
İştahlı maşallah...
Neyse,güzeldi, düğünde, ziyaretimizde.


Peki ben neden agresif geldim :( Kaynım yani Meltem'in babası evlenmeye karar vermiş :((((
Haydaaaaa!!! dediğinizi tamin edebiliyorumm..
Geçen sefer gittiğimizde çıtlatmıştı halen aynı fikirde ve çoğu insan da aynı fikirdeymiş. Bir benim istemeyen!!! Neden istemiyorsun diye şaşırıyor bana!!! Ona da söylediğim gibi aynen yazıyorum neden istemediğimi!!!


Daha çok yeni de ondan!! Daha 52'si geçmiş olmasına rağmen yapılmadı, incir toplama zamanı filan girdi araya, Kasım'ın 6'sında okunacak hem dede'nin hem elti'min :(
Tabii ki evlenecek, 3 tane çocuk, 33 yaşında genç adam, ömür boyu bekar kalıcak değil tabii ki ama, 3-4 ay içinde mi karar verilir yaaa!!! Bu kadar kolay basit mi!! Hala benim içim acıyor, onun da öyledir eminim. 4 aydır neler çektiğimi ben biliyorum diyor!!! haklıdırda, zor!! bebek, ev, çocuklar okula gidiyor vs. ama şükür et dedim. Annen babam alt katında, ya onlarda olmasaydı ne yapardı, 1 ay'a kalmaz evlenirdi herhalde!!!

Benim psikoljim bozuldu diyor, doktor ilaç vereyim filan demiş. ''Kimse eşini kaybetmesin çok zormuş ''diyor. ''Gelicek olanı ben kendim için değil çocuklar için istiyorum'' diyor. Hayırlı bir insan olur inşallah, yanlız olsam sorun değil diyor... haklı haksız değilde, yine de erken diye kızıyorum işte!!!
Madem Meltem içinse bana ver ben bakayım ozaman dedimm.
Yokk, olmazzz dedi. Onu da bırakamıyor haliyle. Canı- kanı, eşinin emaneti nasıl versin :(

Ne bileyim yaa, zor tabii, çok zor. O kadar cahil bir insan değilim, zorluğunu tahmin edemeyecek kadar ama, dile kolay 15 sene, çocukluk aşkları, ilk gözlerini birbirlerinde açmışlar..
Ne olurdu çekip gitmeseydi, gencecik yaşında. Daha bir sürü yapacak şeyi varken, çouluğuna, çocuğuna, o kadar isteyipte yaptığı kızına doyamadan, hiç birşeylerini göremeden çekti gittii!! :((

Çok üzülüyorum hala, hala özlüyorum, her gidişimde aklımda mutlaka, sanki orada gibi, hiç elti gibi olmamıştık biz. Belki de bu yüzden zoruma çok gidiyor. O kadar severdi kocasını, gözünün içine bakardı ki!!

Böyle işte, ben ne olursa olsun lafımın arkasındayım, tabii ki evlenecek ama bu kadar erken olmasına karşıyımm... :(

14 Ekim 2010 Perşembe

Parmak mucizesi


Gece saat 04:00 '' anne annneee'' diye bir ses! biraz bekledim tekrar aynı, bazen rüyasında konuşuyor bu da öyle birşey sandım. evet evet konuşuyor, geçenler de ''bu ne anne, bu''? diyordu. Yavrum ne soruyordu acaba çok merak ettim.
Bazen ise, şarkı söylüyor, uyandı zannediyorum, bekliyorum sonra ses kesiliyor.. Bütün gün konuşması ve şarkı söylemesi kesmiyor demek ki ;)

Neyse nerde kalmıştık gece 04:00!!! gittim yanına, ayağa kalkmış, bekliyor.
''Anne meni indir''. 
Olmaz oğlum, uyumamız lazım, hadi yat.
''Pış pış yap anne''!!

Tamam dedim ve başladık pışpışlamaya! Uyudu, genelde de öyle olur. Bu elim de yada parmağımın ucunda ne hikmet var ise, o orada dururken, gözü kapalı, ruhu dalmış gitmiş rüyalar da ve bildiğiniz uyuyor..
Ama gel gelelim ben ne zaman heh tamam çekeyim artık parmağımı diye düşünüp, çekmeye kalkışsam, saniyesin de açılıyor o cin gibi gözler :(
Sil baştan yine başlıyoruz tabii ama bu sefer hakkaten parmağım deymiyor bile, sadece kolumu uzatabiliyorum çünkü belim ağrıyor bu süre zarfında, hala park yatağında yattığı için!! Kolum ve belimi hissedemiyorum uzanayım derken..

Parmağım hazır deymiyor zaten, çekeyim kolumu da diyorum, ne fark edecek. Gözünü yine açıyor, yine bir kolumu uzatıyorum, bu böyle bir abartısız 20 dakika sürüyor.
Bu sefer de hapşırma gelmesin mi bana? şaka gibi :))
Ne yapsam bilemiyorum, tek kolum yatağın için de, kıpırdanamıyorum, hapşırdım hapşırıcam. öteki kolumla burnumu sıkıyorum, kaşıyorum filan, geçiyor..
Çekiyorum kolumu, belimi yoluna sokup, ayaklanıcam bu sefer dizimden cıtt diye bir ses :)) abartıyorsun demeyin, o kadar iki büklüm kalınca haliyle yer yerimden gelebilir..Bizimki yarı açıyor gözünü yarı kapatıyor. Ben yine varlığımı hissettiriyorum. Kapatıyor gözlerini !

Tam odadan ne kadar sessizlikle çıkabileceğimi dikkat ediyorum ya hani! hırsız misali :))
Bu sefer de hiç ses çıkarmayan laminantlardan ses gelmez mi? gece daha mı çok ses fark ediliyor nedir, hakkaten sinir oldum ya!!
Neyse çok şükür kapının eşiğini geldim diyorumm ve birden ne olabilir,

'' Anneeeee, annnneeeeeee''' ( Allah'ım bu bir rüya olmalı derken, bakıyorum ıı-ıh daha da ses hararetleniyor)

Gidiyorum yatağıma, vuruyorum kafayı. Bu sefer başlıyor
''baba babaaaaaaaaaa'' hehehe işte ben bunu seviyorum :))))

Babamızın ellerinden öper artık bu saatten sonra ve ne zaman sonra bilmiyorum babası geliyor uyutup.
Sorduğumda babasına nasıl uyuttun diye! yat oğlum, bak ben de burada yatıcam demiş ve kendi kanepede o uyuyana kadar uyumuş :))

Bu kadar basit yani, ama bana gelince iş, hep o parmak deyecek illa ki sırtına, hep orada hissedecek, hep arada kontrollerini yapacak, oradamıyım değilmiyim diye!! 
Kendini bir parmak ucuyla güvende mi hissediyor yani, yani bir parmak ucuyla sevildiğini mi hissediyor.
Ne kadar kolay ve basitler aslında ama bazen biz işi zorlaştırıyoruz sanki! yani ben kendi adıma öyle olabiliyorum ara sıra, bazı bazı!!

28 ayını bitirmek üzere Batıkan ve hiç doğduğundan beri üzerine uyurken birşey örtmedik yaz- kış!
Annem '' uyuyanın  üzerine kar yağar, ört üzerini çocuğun '' dese bile milyon kez, yine de örtmedik, çünkü Batıkan zaten üzerinde tutmuyordu yani çok deli yatıyor, ucu bucağı yok yatış şeklinin!!
Neyse, geçen gün yorganları çıkartırken gördü. ''Mu ne anne ''dedi. Senin yorganın dedim. ve tam da uyku saati gelmişti. ''Ört anne ört ''dedi.,şaşırdım. Örttüm, çıktım ve arada kontrol ettim, yarı açık yatıyordu ama yattı sonuçta. Belki örtmeye başlar böyle böyle alışırda, annem de mutlu olur :))))

Biz de durumlar böyle, yarın Meltem'e gidiyorum. 2-3 güne kalmaz dönerim.
Sizin için de bol bol koklayacağım onu, yine öpücem öpücem öpücem, doyamadan gelicem ;)

12 Ekim 2010 Salı

İstenen istatistikler ;)

Miller ve ben, ne güzel yazmış sevgili Eylem :)) çok beğendim +1 :))

Benim blog dünyasından ne kadaaarr uzak kaldığım belli oldu ki, bloga girip inceleme fırsatım bile olamamış ki, istatistikler bölümünü göreyim :) siz de henüz benim gibi görmediyseniz eğer, kumanda panelinizden, istatistikler'e tıklayıp, tümünü seçip oradan ulaşabilirsiniz..
Ahh eskiden böylemiydim ben, hergün yazardım da, nasıl fırsat buluyorsun derlerdi, nazar mı deydi ne oldu bilmem ki :p

Neyse gel gelelim bakalım neymiş bizim blogun en çok okunan, incelenen top 5'i :))

Nilsu'lu Hayat; evet, ilk sırada bu yazım olmuş, neden diye düşünmedim, çünkü sevgili Nilsu'mu ve güzel annesini seven o kadar blog arkadaşlarımız var ki, görünce merak ettiler herhalde ;)

Bilin Bakalım Neredeyiz; burada da bir merak uyandırma söz konusu, o yüzden okunanlar sırasında 2. sırada yer alıyor kendileri ;)

Son Dakika; Burada da kreş'imizden ayrılma sebeplerimiz anlatılıyordu, son dakika deyince tabii yine bir dikkat çekilmiş olsa gerek ;)

Ben ve Oğlum; hımm.. bu da malumunuz, kreş sonrasında evde nasıl vakit geçirdiğimizle ilgili olan post'umuz :))

Alt Komşu Sorunsalı (3-5); bu çok iyi yaa!! buna o kadar güldüm ki hala gülüyorum :)))) ne kadar önemliydi benim hayatımda ve nasıl da paylaştım sizlerler, merak eden, kızan oldu benim gibi :)) ve en son bombayı paylaşmayı unuttum sizlerle, gidiyorrr,, gidiyorrr ,gidiyorrr demiştimmm ve gitti gitti gitti gitti :)))
ohh yandan 60,70,80, ohhhh!!! :)))

Şişşş hepinizi seviyorum, takip eden etmeyen, yorum yazan yazmayan, girip çıkıp okuyup giden, elleriniz dert görmesin işşallahhh hee Miller'ımı unutmadımmm ;)

ve bende hemen paslıyorumm bir de sizin istatistiklerinizi görelim bakem..hııı!!!

sevgili Ege'min anneciği; AsyamSeldam ve ve veee zor bi karar :)) Ömer Tuna'nın anneciği ;)

hadi bakalımm....pamuk eller klavyeye ;)

9 Ekim 2010 Cumartesi

Batıkan'dan seçmeler

 Unutmamak adına!!:) ve biraz gülümsemek tabii ki ;)

Banyo yapalım mı ? diye soruyorum.
''Hayır doll oynayalım, bi kere anne bi kere'' diyor. Yoğun istek üzerine oynuyoruz. 
Bir kere vuruyorum topa, ee bi kere dedi ya tabii bu sefer ''sonn anne sonn'' demeye başlıyor ve sonu gelmiyor tabii :)

Bacaklarını açıyor ve top oradan geçince, ''daha anne bi daha'' diyor. ne bir daha oğlum diyorum,'' pipimden bir daha''  (bacaklarının arasından geçmesini istiyor ya hani :) 


Telefonda anneannesiyle  konuşuyor, 
'' apşam oldu eve deelll eve, buyaya delll ''daha sabah halbu ki :)

Kitaplarından birinde bamya resmi var, yapma çiçek var evde ve onunda tohumları var. dün söyledi anlamadım, yemek istedi, yenilmez dedim. Bugün tekrar edince ''ben bamya yicem'' dedi. Meğer çiçektekileri bamyaya benzetmiş. Dikkat ettim de hakkaten benziyor ama :)

Annesine ''seni seviyorum' diyen babasına, 
''sen sevme annemi, ben sevicem'' dedi :))) paylaşılamayan kadın :P

Uyumaya hazırlanırken, karnından ses geldi, guruldadı yani :)) duydu ve şaşırdı, nerden geldi bu ses dedim :)) ''pipimden geldi'' dedi :)))

Tükkana geen müşteri Batıkan’a ‘’hello deyince Batıkan’da ''hello'' diye karşılık verip, devamında ‘’ have are you’’deyince Batıkan fıne thanks!
Sonrasında özüne döndü vede ''sen nasılsın''?? Diye devam etii :)
Başka bir bayan müşteriye de  giderken ‘ yine gel yineee’’ diyor.

Balkonda bakarken ilerideki bahçede inek görmüş,
’’ inek ot yiyor ot ! bizim bahçede ot yok, orada ot var '' diye devam ediyor.

Sürekli ve her daim, raketleri alıp geliyor ve 
‘’hadi anne tenis topu oynıcazz’’ diyor :)
Alnına dokununca okşamak için; '' menim biraz ateşim vay anne'' dedi :))
 
Oyuncağını koltuğun altına atmış, gösteriyor almam için, almak için cebelleşirken ben 
‘’ şimdi naposun anne şimdi ’’ demez mi?

Kitap getiriyor inceliyoruz, daha doğrusu o gösteriyor ben söylüyorum :) sıradakine geçerken 
‘’ hımm, pekiiiii’’ diyor :)))


6 Ekim 2010 Çarşamba

Hayat,


Hayat şu görünen gölge gibi bazen,
Bir an geliyor,  ışıkta yada güneşe yansıyan gölge'de,
Kendini buluyorsun yada kaybediyorsun...
Farzedelim bu bir oyunsa eğer yada bir kumarsa, kaderse, her ne ise!!!
Gölge oyunu gibi , bir oyun olabilir bazen hayat'ta,
Tam bu noktada bu kadar yine, yeniden ümitliyken, uzun zamandır kendimi bu kadar kötü hissetmemişken,
Tam anlamıyla üzüntümü yaşayamıyorum desem yeridir, 
Hiçbir üzüntümü, sıkıntımı, anlık sinir ve gerilmeleri mi!!
Ve bugün beklediğim haber olmadı, gece rüyam da görmüştüm ve bu kelimeyi duymuştum aynen bugün duyduğum gibi '' Olmadı'' denilmişti...

Ne diyeyim ki ben şimdi, içim de bir sıkıntı ki, içimi acıtıyor; umutlanmak ne kötü bir hismiş bunu anlıyorsun!
ama bu güneş gibi hayatıma doğan, gölgesiyle, kendisiyle, gülüşüyle, sevgisiyle bizi ayakta tutan oğlumuz varken, bu duygular bize uzak kalıyor tabii ve şuna inanmak istiyorsun bu sefer!!!

gün doğmadan neler doğar!!!!....


not: Saçmalamış olabilirim özür dilerim bu yazım da bugün böyle oldu malesef!!! :(

3 Ekim 2010 Pazar

Beni Seviyo!!


Öğle uykusundan uyanınca, bizim yatağımıza alıp geliyorum. Orada yuvarlanıyoruz, şarkılar söylüyoruz, cebelleşiyoruz, Kah ayağını omuzuma atıyor kah başımın üzerine koyuyor, hani yeri de var tabii ya başımızın üzerinde :))

Ama bugün ilk kez ben sırtımı döndüm anlık bir hareketle :) Bazen canı çok isterse sırtını döner, okşamam sıvazlamam için ;)
Bugün öylesine ben yaptım ama çok sıradan yani öylesineydi bunu yapışım, bilinçsizce!
Ve birden birşey oldu. Bir tane minik el, bir baktım, sırtımı sıvazlıyor, okşuyor :)))
Anlatılamaz belki, belki çok basit birşey, belki saçmalıyorum ama ağladım ağlayacağım o derece yani :) 
Ne kadar mutlu etti beni, biden ben çocuk oldum o büyüdü sanki! :) Nasıl ihtiyacım var ona! Onun da bana!
Nasıl seviyorum onu diye düşünürken, bir baktım meğer o da beni seviyormuş :))
Dünden yüzümü okşayıp ''sevicem anne'' demişti :)
Beni seviyor ya, ben daha ne diyeyim, ne yapayımmm :)))

Related Posts Widget for Blogs by LinkWithin