An'ı kaçırmak,

Biraz önce bütün düşüncelerine saygı duyduğum, değer verdiğim, yüzünü bile görmeden ona her şeyimi gönül rahatlığıyla anlatabildim Selda'm la konuşuyorduk..

Yine konu çocuklardan açıldı tabii ve benim aklıma takılan sorular hakkında onun da fikirlerini öğrenmek istedimm.

Mesela Callıou dedik, biz sabahları sadece izliyoruz, sonrasında bir de akşam tv açıyorum dedim..

Yani ne kadarı doğru bilemiyorum deyip, danıştım.. O da herşey de olduğu gibi bunun da fazlası zarar dedi tabii ;) Bütün gün evde olunca tv açmamak biraz zor olabiliyor ama, genellikle uyku saatlerine denk getirmeye çalışıyorumm...

Sonra konu, vurmak, dövmek vs. tarzı sorunlara geldi, yani malum söylemişimdir illa ki Batıkan'ın başkalarına, bazen iyi davranırken bir anda vurduğunu :( bu durum da ne kadar zor da kaldığımı, ve bununla ilgili hiç bilgisi yokken, gayet sakin bir çocukken neden böyle olduğunu hep sorguladımm..
Ve dediler ki, ''vurmak öğretilebilir birşey'' yok dedim, ben hiç vurmadım. Ama evet görmüştü bir başka çocuktan ve sanırım bu kalmış onda, bazen çok güzel anlaşırken bazen vurabiliyor..

Ve şunu da merak ettim hep, o kadar blog okuyorum yada başka başka siteler, hep herkes mi sakin, yani ben de var demek ki diyorum bazen, bir sabırsızlık, tahammülsüzlük yada ne bileyim anlık sinirin tepeme çıkması ve öfke kontorlü yapamıyorum demek ki ben ve yine aynı ben demek ki bu şartlar altında, bu dünya ya bir psikopat filan yetiştiricem herhalde!!!

Çünkü geçen gün zaten hastayım, kafamı kaldıramıyorumm, bezini değişmem gerekli, yatırdım altını açtım, nasıl bir tepinme bunu her seferinde yapıyor ama, hem hastalığın verdiği bi taakatsizlik var üzerimde, zaten zar zor duruyorum, sinirlendim ve vurdum çıplak olacak bacaklarına :(( benim bile elim acıdı yanii:(

sonrada odasına götürüp, bıraktım ve çıktım kapısını kapatıp tabii tahmin edersiniz nasıl bir bağırış, çığlık-kıyamett!!
sonra aldım, akşam oldu, kucağımda otururken birden bana vurdu!!! tatatata!!!! eeee, al işte!!!

Sonra da oğlum vurmak yok desem ben bu saatten sonra ne değişecek, ama sen bana vurdun demeyecek mi? diyecekk.. baktım sadece!!!

Üzülme anne üzülme, vumıcam bi daha sana, sen hastasın dedi... aynen cümle bu!!

Şimdi nerden nereye geldim, Seldacığım da dediği gibi, ben az mı yedim annemden, yada az mı çocuk dövdüm dedi. Tabii ki taraftarı değiliz vurmasının ama, onun anlatmak istediği başkaydı, ben anladım..

Yani asıl Batıkan değil, beni esas aldı bu kadar kasma, kendini sıkma, herkeste oluyor yada olacaktır bu tarz şeyler dedi. İnsanız sonuç ta, yanlış anlaşılmasın yine diyorum vurmak taraftarı değilim ama, kan beynime çıkıyor be kardeşimm. Sabır sabır sabırrrr....... Belki onun da dediği gibi ben sinirlensem de yanımda hemen alıcak birileri var dedi mesela, ben de o da yok :)) yani işimizz zorr...

Biraz daha öfke kontrolü lazım bana, biliyorum, bilinçliyim ama en güzel anlarımız da, ben sırf nasıl yapsam, ne yapsam, nsıl davransam diye mükemmel anneciğe oynarken asıl an'ı kaçırıyorum, sanırsammm... :(