Az kaldı dönücem,

Ben anladım ki; kışın motivasyonum yüksek oluyor bu blog yazma işine ;)

Hiç elim gitmiyor nedense, yazmak için; zaten herşey akışında devam ediyor, malum bayram geliyor bir hafta sonra, işlerimiz düşüşte, bayram'da ne olur orası da muamma!

Yanlız şunu fark ettim ki, ben Batıkan'dan sonra epey bir yontulmuşum meğer! Nasıl mı?

Normalde çok çabuk sinirlenen, herşeye bağırıp- çağıran bir tip olduğum için, Batıkan beni yonttu sağolsun :)

Yeni fark ettim ki, ben bu yontulmuş halimle, bu çocuk böyle oldu, eski halim olsa nasıl olurdu acaba?!

1000 kez aynı şeyleri tekrar ediyorum, yok banamısın demiyor... 

Sürekli ve aklına estikçe, içtiği su bardağını sonrasında masaya bırakması gerektiğini bile bile, vuruyor yere ve kırılıyor haliyle! Bu sadece bunlardan biri;

Ve bunu defalarca anlatmama rağmen ıı-ıhh yapıyor bir an gelip!!

Kitabı bitirdim, mola yöntemi sanırım bizim için erken ama, dışarıdaysak eğer mola'yı pusetine oturtup sağlıyorum :)

O rahat ben rahat ;)

Öğrendiği kelimeleri sayıyorum sizlere :)

 Murat'cım ( taksici Murat)

Bayış ( Marketçi Barış)

Cebeci ( Yan tükkan Çelebi)

Yeynoo ( Sağ yan dükkan Zeyno)

Özellikle taksicilerle sıkı dost, sanki kırk yıllık arkadaşı adam 60 yaşında Muyatcım deyip gidip bacaklarına sarılıyor :) çok alem çocuk yahu :)

Doğuştan esnaf oldu çıktı çocuk, ee kırk'ı çıkmıştı hemen soluğu buralarda almıştık, o gün bugündür buralardayız :P :)

Onun dışında yarım gün evdeyiz, bu yarım gün de ben kendimi bir koltuktan bir koltuğa atarken, kendileri;

''Anne tallkk, aciktim'' nidaları atarak geziniyor evin içinde,

Onun dışında boya yapmak istiyor, 2 çizik kağıda atıyorsa, geri kalan çizikleri duvara atmayı tercih ediyor.(kendine bir yer bulmuş).

Sandalyeleri getirdik, ipi gerdik, mandal tuttursun dedik ama paşam, ip atlamayı tercih etti. Kendince oyun yaptı, ipin altından üzerinden geçerek ;)

Wc eğitimimiz yarım kaldı, kendileri yine ishal oldu ve bezine yapmak istedi haliyle, şuan durduruldu bu eğitim, düzelince devam ederiz sanırım ;)

Onun dışında ben iyiyim, iyiyiz, denize Batıkan gitmiyor onun sayesinde ben de gidemiyorum. 50 metre ilerisinde deniz olupta, girmeyen tek insan benim sanırım,, he bir de bu insanın yavrusu :)

Bizden haberler böyle, yakında geliriz.. Kışa ne kaldı şurda ;)

7'den 77'ye

Bu aralar favorimiz bu şarkılar, çok ta iyi oldu bir cd yaptım karışık, Nurturia sağolsun ;)

Uzun zamandır video yüklememiştim, biraz çıplak vatandaş şeklindeyiz ama kusurumuza bakmayın, bu sıcaklar da çocuğum ne yapsın mecburen, ev hali :P :)

bbb from batı on Vimeo.


Şarkı bitimindeki, isteği çok hoş,,

İii-Aaa istiyormuş :)

Konuşturmaya çalıştım biraz ama özellikle ''bekye'' dedirttim ;) çok hoşuma gidiyor konuşması, sürekli tekrar yaptırıyorum, ileri de ''biraz susarmısın'' dersin , dediğinizi duyar gibiyim ama, olsun bu halleri ve tabii her halleri çoookk güzell ve ÖZEL :)

Ben ve oğlum,

Kreş'e veda ettikten sonra, evdeyiz, ikimiz!

Sabah kahvaltı yapıyoruz, çizgi film izliyoruz, top oynuyoruz, canı isterse puzzle istemezse kitaplara şöyle kısa süreli de olsa bir göz gezdiriyoruz :)

Mutluyuz en azından, o sıkıntılı dönem geçti, benimle arası da iyi allah'a şükür, bunun sebep olduğunu anlamıştım zaten ve geç kalmadan geri aldık neyse ki ;)

( burada da sanırsın ki, annesi anlatıyor oğlu can kulağıyla dinliyor)

Arada kek, krabiye yapıyoruz, pişmesini zor bekleyip, afiyetle hüp'letiyoruz... 

Sonra öğle uyku vaktimize yakın, bütün gün döktüğümüz ter ve yorgunluğu bıcı bıcı yaparak noktalıyoruz.. Çok eğleniyoruz,su'y la doyasıya oynuyor, şampuanları ve oyuncakları yüzdürüyoruz, kendi kendimizi de yıkıyoruz, annemize yıkatmıyoruzz...

Uyanınca akşam üzeri büfe'ye cafe'ye gidiyoruz.. Karnımız acıkıyor haliyle, köfteleri hüp'letiyoruz..
Dün ilk defa scooter sürdü, bir çocukta gördü ve aldı, sürdü biz de alalım hadi bakalım dedik.
Scooter bahane, asıl amaç benim kitap'sız kalışım, öyle bütünleştim ki kitaplarla, bir gün boş kalamıyorum :(
Ne alacağıma zor karar versem de bugün yarıladım kitabı :) Çocuklarınıza Sınır Koymak- güzel bir kitap, zaten bildik şeyler var ama, uygulamakta bazen zorlanabiliyoruz, aslın da o kadar basit ki, öfkelenmeden, iki tarafa da sinir harbi yaşatmadan anlaşabilmek, çok kısa molalar haline ;) ben beğendim, dedim ya yarısına bile geldim :)

Buharlaşmadan nasıl gideriz diye düşünsem de, ilk minübüs deneyimimi zi, sürekli şoför'e abii abii diye seslenerek, sağa sola sataşarak geçirdik :)

Ben bile dedim ki, araba kullanmalıyım :P ( duy da inanma)

Neysem, esas konuya gelelim, aldık scooter'ımızı çok şükür, bu eksikti bu da oldu tam oldu :)

Dükkan önünde büyük bir kutu var, içi dolu oyuncak, hepsi burada ki çarşıdan alınma kimi kırılıp almak zorunda kalınıp alınma! Zıp zıp şeklinde bir oyuncak var, ondan tam 6 tane var bizde, 6 taneyi kırınca almak zorunda kaldık haliyle :( bir de işe yarasalar gam yemicem :( Sezon bitmeden hasarımız az olsa bari :)

Ne diyordum, kutu içi oyuncak dolu, eve nasıl sığacaklar meçhul, esas konu scooter e hadi buyrun bakalım :)

He bu arada sürekli bekleme modundayım :) neden mi?

İşaret parmağı havada sürekli ''bekye getiriyorum'', ''bekye yapıyoyum'' deyip duruyor da o yüzden :)

sevimli şey, seviyorum ben seni be :)

Eğitilmeden tuvalet!

Ben nedense hep bu Wc eğitimi konusuna yabancı kaldım, hiç içimden gelmedi böyle bir eğitim vermek, hiçbir şeye üşenmedim buna üşendiğim kadar :)

Ama Batıkan çoktan hazırmış sanırım da, annesinin keyfini bekliyormuş :P

Evde'yiz artık, onu ayrı bir post'ta ayrıntılı yazicim :)

Sabah uyandığında bir kaç sefer bezi çıkartıp, beni çağırana kadar, çarşafa çişini yaptığını gördüm, anlattım..

Sonra gündüzleri de sürekli bezle geziyor evde, üzeri çıplak, ve böyle olunca, sıcaktanda bez sıkıyor sanırım, bezi çıkartıyor, bağlamak istemiyor..

Ben de çıkartayım, peki dedim (sen kaşındın) madem öyle bundan sonra bezimize değil, tuvalete yapalım (mecbur kaldım :P)

Tamam dedi, geldiğinde söyle bana olur mu dedim, tamam dedi.

Bugün hafif geç kaldım, tam yapıyordu kakasını (ııykk) zor yetiştim, arada kaçırmışım sormayı :)

Sık sık soruyorum, bazen var deyip, gidince boş dönüşlerimiz oluyor ama yatarken ve dışarıdayken bezliyorum tabii :)

Şimdilik bu kadar ilerledik yani kendisi ilerledi benim bir çabam olmadı, yada öyle bir talebim :)

Bundan sonrası hakkında hiç bir fikrim yok,

Batıkan nasıl isterse öyle oluyor ya zati ;)

Son Dakika :)

Son verdik kreş işine!

Aklım ermedi gidişine! :)

Hasta demişmiydim, sesi kısıldı tamamen, öksürük, burun akıntısı da cabası :( 

(suratında ki ifadeden de belli ya zaten)

Geceleri uyumaz oldu, geçen gece bahsetmiştim, son çare yanımıza aldık diye, sonra dün göndermedim, bütün gün bizimle beraber olunca rahat uyur dedim ve zaten hasta da oldu, iyi oldu yollamadığım ;)

Dr. aradım ve ilaç verdi, ona başladık, ishal'i iyi çok şükür, dün geceyi çok merak ediyordum, ve haklıymışım, tam da tahmin ettiğim gibi oldu, yani bizimle olamadığından dolayı, sürekli bir sayıklama ve huysuzluğu vardı, bir nevi ''kaybetme korkusu, bırakılmış olma hissiyatı'' :( ne acı!

Sonra şöyle bir düşündük, eşim ve ben, işler yarıdan çok daha düştü artık, bu sezon tahminimizden erken bitti diyebiliriz, yani idare edebiliriz gibi!

O yüzden bu kreş olayını rafa kaldırıp, kaldığımız yerden devam ediyoruzzzzzzzzzz...

Yuppiii :)))

25. ay'da bir ilk

Çok huzursuz uyuyor geceleri kreş'ten bu yana! Hatta uyumuyor. Bebekliğinden beri hiç uyku problemimiz olmadı oysa ki!

Sürekli uykusunda ya ''babacım'' yada '' annecim'' der vaziyette, babacım gel, beni al tarzında :(

Yanına gidiyoruz ikimiz de, hala bizi sayıklıyor, oğlum yanındayız, uyu desekte, ağlıyor, zaten son zamanlarda her .. ağlıyor :(

Dün gece tam 02:30'a kadar ben diyeyim 10, siz deyin 15 kere babası ve ben yanına gittik, uyuyor aradan 5 dakika geçmiyor, bir daha sil baştan :(

En son baktım olacak gibi değil, ben ki, ne rutinlerle, ne düzenle uyku konusuna önem veren insan,  dedim bu böyle olmayacak, git-gel yapana kadar, yanımıza alalım bari.

Şaşırdı, yattı aramıza, saat 03:00 olmuştu artık,

Kafasını benim burnuma, ayaklarını da babasının ağzına kadar uzattı, öyle uyudu, ta ki saat 06:30 olana kadar :(

Bugün de gidiyor normal de, ama yollamadım, denemek istiyorum 1-2 gün aynı tepkiyi vericekmi ;)

Çok zor uykusuzluk,nedensiz ağlaması, gerçi vardır bi sebebi illa ki, ama beni öyle üzüyor ve vicdan azabı yaşatıyor ki, gecenin o saatinde! :(

Son durum :)

1 haftayı geride bıraktık, ilk günlere nazaran tabii ki daha iyiyiz, benim elim bazen geri gidip, acaba alsam mı kreşten diye düşünsem de! iyi gidiyoruz gibi ;)

Akaşm geldiğinde biraz sıcak geldi bana, haksızda değilmişim, ateşi çıktı. Şurup verdim, gece huzursuz uyudu, uyandı :(

Sabah daha iyiydi, ama okuldan telefon geldi bir süre sonra, bağırsakları bozulmuş ve üstü başı batmış :(

Hemen gittik, aldık kreşten doktoruna da haber verdim, götürdük. Baktı, salgın var dedi, düzenleyici verdi, sonra yapmadı zaten bir daha çok şükür iyi,uyudu, uyandı yemek yedi, tabii okulda arada oluyor bu tarz şeyler, umarım tekrarlamaz..

Şimdi uyudu, bugünde bize kaldı, çok güzel vakit geçirdik, bu durum bize yaradı ;) iyi geldi...

Nilsu'lu Hayat :)

Birkaç gündür, kreş olayına derinlemesine daldım ve size bahsedeceğim misafirlerimizi erteledim :(

O kadar kafam kreş'e yoğunlaştı ki haliyle!

Ve bir neden daha bahsedemememde ki, fotoğraflar Özlem de, birkaç pozda olsa, çekebildi sağolsun, bu sebepten onun tatilden dönmesini de bekledim ama artık fotoğrafları Özlem'in blogundan görürüz ;)

Kimmiş bizi çok mutlu eden, tahmin ettiğim gibi çok sevimli minik çekirdek aile :)

Bizim de Nilsu'ylu birkaç saat geçirmemize değer ve önem verip geldiler yanımıza,

Sevgili arkadaşım Özlem soyadı bende saklı ;) sevgili eşi Buğra, ve miniğimiz Nilsu :)

Günler öncesinden almıştım haberlerini geldiklerinin, telefonlaşmıştık, ne zaman müsait olursanız gelin, hemn, bugün yarın fark etmez dedim, ben zaten her an, yerim mekanım belli :)

Aradı Özlem ve yarın gelmek istiyoruz dedi, nasıl mutlu oldum ve heyecanlandım tabii :)

Gözüm yoldaydı, sonra hemen geldiklerini fark ettim ve yanlarına gittiğim de, sanki ilk kez değil, senelerdir tanıyor gibiydim :)

Yani aile olarak bu şekildeydik, onlar da öyle!

Nilsu ve Batıkan karşılaşması, dudak dudak bir öpücük ve eller tokalaşıp, merhaba diyerek başladı :)

Buğra da bu öpücük olayından  pek bir mutluydu neyse ki, bir baba olarak ;)

Oturduk, hemen Batıkan'la Nilsu'ya rahat bir ortam sağlama derdine düştüm ki, biz de rahat edebilelim, tam tamam herşey hazırladım ama bizimkiler oturur mu? Oyuncak krizi yaşadık bir kaç kez, ve Batıkan çok mahçup olduğum bir hareket yaptı, sadece Nilsu'ya değil, bazen aklı esen çocuklara yapıyor bunu, yüzüne hafif bir dokunduruyor :(

Uykusuz olabileceği aklıma geldi ve son zamanlar da zaten kreş'ten beri diyorum ya, huyu değişti, tanıyamaz oldum :( hemen uyku moduna geçireyim istedim ki, daha rahat olabilecektik böylelikle :)

Batıkan uyudu, biz sohbete daldık, Nilsu bizim yanımızda gayet sakin oynadı ve hiç bir fark yok Nilsu'da fotoğraflarından :) Özlem de bayağı farklar var (blogta hiç göremediğimden ötürü) :)

Bir de kibar bir kız Nilsu maşallah çok güzel cümleler kuruyor. Her ne kadar uçak uçar mı? oyunu oynayamasakta :) 

Biz çok sevdik, çok mutlu olduk, dilerim bir gün yine karşılaşma imkanımız olur, seneye gelirler yine ama kim bilir daha önce de görüşürüz belki ;)

Kreş :(

Dün hafta sonu olduğu için tatil'di, çocuğunda birgün tatili olsun canım dimi :) 

Bizimle geldi sabah sabah haliyle, öğlen burada uyudu, kalktı yemek yedi ve traş olmaya gitti babasıyla, sonra da denize ordan eve duş almaya,

Fakat beni sevmiyor diye düşünmeye başladım artık :( saçmalama dediğinizi duyar gibiyim...

Bana karşı çok öfkeli, kucağıma alsam ya saçımı çekiyor, ya ısırmaya çalışıyor, yada vuruyor :(

Çok üzülüyorum bildiiniz gibi değil, kreş'e gidene kadar hiç böyle yapmazdı, aksi, huysuz, herşeye ağlayan ağlak bir çocuk oldu çıktı :(

Dün akşam kültaplaları vardı masada, normal de alır ve çöpe döker aldı ve yere atmaya başladı artık, kırıldı, oğlum elleme elini keser dememle beraber, parmağını kesti, 1 saat kanadı, 1 saat ağladı, yara bandı takmaya asla müsade etmedi :(

Bu sabah giderken yine ağladı, şimdi aradım öğretmeniyle konuştum, oyun oynuyor, kahvaltı yaptık, sorun yok dedi, bunun normal olduğunu, onlara güvenince bana karşı tavrınında düzeleceğini söylüyor, ama babasının gözünün içine bakıyor resmen, ''babacım babacım'' diye dört dönüyor etrafında,

Suçluyorum kendimi ama şu kapıdaki 50 derece sıcakta ne yapardı sonra diyorum......

Aman işte ne bileyim ya, bozuğum ben artıkk!!!! :(

Kreş, 3 ve 4. gün

Dün 3. gündü, sabah korktuğum başıma geldi ve servise binmek istemedi :(

Ağladı, ağladı, bana babasına sarıldı içim ezildi :(

Babamıza sakız aldı getirdi ve onun bahanesiyle bindi servisine!

Aradan 5 dakika geçmedi yoldan aradı öğretmen, iyi, ağlamıyor merak etmeyin diye! sevindim..

Gün içinde de konuşuyoruz öğretmeniyle, iyi diyor, yemeğini yedi, uyudu dün mesela kreş'te hiç ağlamamış,

akşam'da servisle geldi ilk kez ve tam 12 saat yoktu yanımızda :(

Geldi, köfte, makarna istedi, bir güzel yedi. Uyku vakti geldi zar zor süt içti ve uyudu pusetinde!

Sonra bir ara ''anne anne''dedi, baktım uyuyor ama içini çeker tarzda ağlıyor, gözü kapalı!

Tekrar daldı uykuya, eve gittik, yattı yatağına, gece bir ara yine aynı ses '' anne anne'' diye! gittim baktım, ayakta dikilip ''anne'' diyor, yatırdım, uyudu.

Yarım saat geçmedi ki aradan yine aynı! bu sefer oturmuş yatağın içine :(

Yine yatırdım..:(

Sabah yani az önce bugün cumartesi diye biraz geç gitti. Yine aynı sahneyi yaşadık, binmek istemedi, ağladı, babası sakız aldı, oturdu, onu açmakla uğraşırken de gittiler, aradım susmuştu :(

Ya ağlamasa keşke diyorum ama olucak diyor herkes! yada dün bir sorun filan mı yaşadı dedim öğretmenine!

Yok, sabah ağladı ya, ondan etkilenmiştir dedi.

Bilemiyorum, bilmiyorumm, üzülüyorum.........

Kreş, 2. gün :)

Dün sabah servise binerken sorun çıkartsaydı eğer, he tamam hapı yuttuk diyecektyim :)

Ama kucağımda servise beraber gittik ve serviste ki bayanın kucağına kendini bırakıverdi :)

Sorun yoktu, buna da şükürdü!

İlk kez Batıkan'sız oldum dün, onsuz denize girdim, her deniz de sesi çıkan çocuğu Batıkan sandım, hemen refleks olarak ayaklandım, acaba geldi mi? diye!

Ama insanın buna da ihtiyacı varmış, bunu da anladım...

Öğretmeniyle görüştüm, yemeğini yediğini, uyuduğunu, sabah bir ara yine ağladığını ama ilk güne göre daha iyi olduğunu söyledi, rahatladım...

Yemek yediğine inanamadığım için, kamera'ya çekmişler, izlemeyi unuttum...

2. günde biz alalım dedik, sonraki zamanlar da servisle gelicek, beş gibi gittik, eşim ve ben, oyun oynuyorduk, sürprizzzz.. dedik, babasının kucağına atladı ''hennn henn'' dedi, dışarıyı göstererek, yani arabamıza gidelim,

Biraz tuhaf bir duygusallıkla ağladı, içim acıdı, ''meme'm nerde'' dedi durdu, dolabını  öğrenmiş hemen ve oraya bir el atacaktı ki, öğretmeni hemen başka dolaba aldı emziğini!

Aradaki duygusal boşluğu doldurmak için alamamışlar ağzından ilk gün, ben de sadece uyurken emdiğini, daha sonra bir şekilde oyunla filan ağzından almalarını söyledim, alışık değil ve bu saatten sonra da alışsın istemiyorum...

Çıktık, arabamızı gördü, sevindi, en çok sevdiği yer olan Kipa'ya gidelim dedik, nasıl mutlu :)

Yanlız Batıkan'da değişiklik var gibi, o da şu! döndüğünde bize kök söktürmeye başladı, bize tepkisini bu şekilde belirtiyor sanırım, çok çabuk huysuzlanıyor ve en ufak bir şey de ağlayabiliyor, hiç böyle yapmazdı :(

Akşam misafirlerimiz vardı, onu detaylı anlatacağım zaten, siz de merak edin bu blog camiasından çok sevdiğimiz, sevmekte haklı olduğumuz bizi ziyaret eden tatlı güzel aile kim acaba!!!! :)))

Sabah evden çıkarken ayakkabıları giyiyor ve aynen şunları dedi,

-Babacım! alcak, bekle!!! :)

Yani öğretmenleri ağladığı zamanlar da bizi arıyormuş gibi yapıp ve konuşup,

Babası geliyormusun? tamam bekliyoruz biz! diye söylüyormuş, bize söylemişti,

Yavrum nasıl da aklında yer ettiyse, bunları söyledi ve bizi öptü, servisine bindi, gitti :))

Şimdi Okullu Oldukkk..

Evet dün bulduk kreş bugün başladık, çok hızlıyız değil mi?
3 tane kreş gezdik dün, birini seveceğimi düşünerek gittim ama bir salıcak kazası olacaktı ki, babamız yakaladı hemen Batıkan'ı ;)

En son gittiğimiz kreşe karar verdik. Güzel büyük bir bahçesi, oyun odaları, uyuma odaları var. Merdivenleri var en çok o tedirgin etti  beni ama, onu da minikler için ayrı bölmüşler, tutarak inip- çıkabiliyorlar ;)

Bir eğitici bir de stajyer var Batıkan'ın yaş gurubunda 8 kişiler.
Büyükler ayrı tabii!

Neyse biz hepsini gezerken Batıkan takıldı odalarda, belki bizim orada olduğumuzun güveniyle gayet mutluydu!
Bugün göndermeye karar verdik, servis olayı da var,
İlk önce biz götürecektik ama sonra daha zor olur diye, onlar sabah alsınlar diye konuştuk!
Sabah 8:15'de geldi servisi, hazırladım çantasını ve aramızda evde şöyle bir dialog geçti,

- Araba gelicek ve okula gidiceksin oğlum'' dedim.
-(dinledi)
-Arkadaşların olucak, oyunlar oynayacaksınız,
-Parka dedi hemen,
-Parkta'da oynayacaksınız dedim,
-Anne gelcek, dedi
-Yok anne gelmicek, sonra gelicek dedim,
-Baba gelcek, dedi
-Yok dedim.
-Gelcek, gelcek :) :):) dedi.

Neyse servise oturdu, kemeri bağlandı,
-Anne gel gel dedi.
-Sonra gelicem ben dedim ve gitti :(

Tabii aradan yarım saat geçmedi hemen aradım, bahçede oynuyorlardı.
Daha sonra tekrar aradım, kahvaltısını yapmıştı.

Sonra uyku vaktiydi beni tedirgin eden, çünkü Batıkan park yatağında yatmaya alışık ve orada askeriye gibi, yer yatağı ve sıra sıra halinde yatıyorladı.
Uyku vaktinde gittim merakla!

Yeni uyumuştu çıkıp baktım, öğretmen başında kitap okuyor, bizimki sızmış diğer çocukla uyumamış :)

Yavrum ya, kıyamam ben ona :(

İlgili kişilerin hepsi, ilk tabii dediler, ağlamış çünkü ara sıra!
Ama hiç bebek gibi olmadığını gayet aklı başında hareket ettiğini söylediler ve ben yemek yemiyor demelerime karşılık, kahvaltısını da hatta uykudan önce yemeğini de güzel yediğini belirttiler,
Yani yememiş olsa biz size yedi demeyiz dediler, ben de tabii ki demeyeceksiniz bu bir bebek ve gelişimi için bunu benim bilmem gerekiyor dedim ;)
 Ama kafama takılan normal de Batıkan yemedği halde bile, öğleden önce mutlaka tuvalete çıkar, yani bugün hala bu saate kadar yapmamış olması bieraz kafamı karıştırdı.!

Sonra ayrıldım ben oradan, saat 16 :00 gibi aradığım da, az uyumuş 1 saat, normalde daha uzun uyur!  benden sonra uyandığını, emziğini bırakmadığı ki ben alıyorum hemen ağzından uyanınca ama öğretmen duygusal açıdan şuan zor durum da olduğu için almamış! ama oyalayıp alın dedim. Biraz da ağlamış tabii yine,
sonra babası almaya gitti, o sıra yine ağlıyormuş ve hemen çıkıp geldiler.

Beni görünce bir sarıldı bana, öyle sarıldı ki kafasını burnuma bir çarptı kırıldı sandım o derece yani :)
Okula gittim diyor, burdan burdan gittim diyor gittiği yeri gösterip..

Bilmiyorum iyi mi yaptım kötü mü? alışırmı ne olur, yada ben alışırmıyım? Ağlamasına dayanamıyorum ama şu bir iki ay beni idare edebilse, onun burada sıcakta perişan olmaması için bunlar ama asıl bana ihtiyacı var şuan, bunları düşününce, çok içim sızlıyor vicdan yapıyorum ve dayanmıyorum gibi :(

25 aylık Batıkan ve 25 aydır uykudan uyanınca-uyurken, yemek yerken- yada yememezken, oyun oynarken, koşarken, gezerken, AĞLARKEN :( hep ben vardım yanımda ve hep o vardı benim yanımda!!

Şimdi birden böyle uzun saatler ayrı kalmak, kalmak zorunda olmak bana koyuyor ki; yavrumu nasıl üzüyor bu durum kim bilir!! 

Ahh bir konuşa bilse tam olarak ne derdi bana acaba!! annesi babası tanımadığı insanların arasına bırakıyor ve gidiyor, ağlıyor ama hiç bir çare yok ne anne geliyor ne baba!

Ne kadar zor yaaa, şuan bende ağlıyorum ama ne yapayım!! deyin bana :(((

Napcaz Şimdi!!

Geldik gelmesine de, bizim köfteci de son durumlar fena! 

Yani şöyle ki; bizim yokluğumuz da eşimin almış olduğu bayan, ben gelene kadar gayet başarılı çalışıp, beni gördükten sonra 2 gündür gelmiyor :( :))

Şimdi sizde haliyle benim birşey yaptığımı sanıcaksınız ama ıı-ıhh hiç birşey yapmadım, demedim :))

Zaten geçici olarak baktı sanırım işe! Neyse şimdi 2 gündür yok piyasalarda, ee tam sezon ortası elaman kıtlığı var zaten kaldık mı ... ortada :))

Şimdi bize ne diyebilirsiniz ama, şöyle düşündük ( istemeyerekte olsa) Batıkan'a bir kreş bulmak ve işi eşim ve ben götürmek.

Hiç aklıma gelmezdi Batıkan'a kreş düşüneceğim. Kendimi suçlu hissediyorum, üzülüyorum, ne yapar ne eder, nasıl uyur bizsiz diye milyonca kez düşünüyorum....Buralarda da sefil oluyor gerçi çocuk sabah 9 gece 22'e kadar burda o saatten sonra uykusunuda pusetinde uyuyor ve gündüz yaptığı ordan oraya gezmek sadece, müşterilere sataşmak, hiçbir faaliyeti yok, sıkılıyor da biz birşey yapamayınca ve sürekli müdahale edince!

Ama işte bu da yanlızlığın bir başka boyutu! Yani ne anneannne ne de babaanne, ne teyze ne hala,hiç kimse yok yanımız da ve haliyle elden de gelen başka birşey yok galiba!

Bugün arayıp görüşeceğim birkaç kreşle bakalım sonuç ne olucak!!  :(