Şimdi Okullu Oldukkk..

Evet dün bulduk kreş bugün başladık, çok hızlıyız değil mi?
3 tane kreş gezdik dün, birini seveceğimi düşünerek gittim ama bir salıcak kazası olacaktı ki, babamız yakaladı hemen Batıkan'ı ;)

En son gittiğimiz kreşe karar verdik. Güzel büyük bir bahçesi, oyun odaları, uyuma odaları var. Merdivenleri var en çok o tedirgin etti  beni ama, onu da minikler için ayrı bölmüşler, tutarak inip- çıkabiliyorlar ;)

Bir eğitici bir de stajyer var Batıkan'ın yaş gurubunda 8 kişiler.
Büyükler ayrı tabii!

Neyse biz hepsini gezerken Batıkan takıldı odalarda, belki bizim orada olduğumuzun güveniyle gayet mutluydu!
Bugün göndermeye karar verdik, servis olayı da var,
İlk önce biz götürecektik ama sonra daha zor olur diye, onlar sabah alsınlar diye konuştuk!
Sabah 8:15'de geldi servisi, hazırladım çantasını ve aramızda evde şöyle bir dialog geçti,

- Araba gelicek ve okula gidiceksin oğlum'' dedim.
-(dinledi)
-Arkadaşların olucak, oyunlar oynayacaksınız,
-Parka dedi hemen,
-Parkta'da oynayacaksınız dedim,
-Anne gelcek, dedi
-Yok anne gelmicek, sonra gelicek dedim,
-Baba gelcek, dedi
-Yok dedim.
-Gelcek, gelcek :) :):) dedi.

Neyse servise oturdu, kemeri bağlandı,
-Anne gel gel dedi.
-Sonra gelicem ben dedim ve gitti :(

Tabii aradan yarım saat geçmedi hemen aradım, bahçede oynuyorlardı.
Daha sonra tekrar aradım, kahvaltısını yapmıştı.

Sonra uyku vaktiydi beni tedirgin eden, çünkü Batıkan park yatağında yatmaya alışık ve orada askeriye gibi, yer yatağı ve sıra sıra halinde yatıyorladı.
Uyku vaktinde gittim merakla!

Yeni uyumuştu çıkıp baktım, öğretmen başında kitap okuyor, bizimki sızmış diğer çocukla uyumamış :)

Yavrum ya, kıyamam ben ona :(

İlgili kişilerin hepsi, ilk tabii dediler, ağlamış çünkü ara sıra!
Ama hiç bebek gibi olmadığını gayet aklı başında hareket ettiğini söylediler ve ben yemek yemiyor demelerime karşılık, kahvaltısını da hatta uykudan önce yemeğini de güzel yediğini belirttiler,
Yani yememiş olsa biz size yedi demeyiz dediler, ben de tabii ki demeyeceksiniz bu bir bebek ve gelişimi için bunu benim bilmem gerekiyor dedim ;)
 Ama kafama takılan normal de Batıkan yemedği halde bile, öğleden önce mutlaka tuvalete çıkar, yani bugün hala bu saate kadar yapmamış olması bieraz kafamı karıştırdı.!

Sonra ayrıldım ben oradan, saat 16 :00 gibi aradığım da, az uyumuş 1 saat, normalde daha uzun uyur!  benden sonra uyandığını, emziğini bırakmadığı ki ben alıyorum hemen ağzından uyanınca ama öğretmen duygusal açıdan şuan zor durum da olduğu için almamış! ama oyalayıp alın dedim. Biraz da ağlamış tabii yine,
sonra babası almaya gitti, o sıra yine ağlıyormuş ve hemen çıkıp geldiler.

Beni görünce bir sarıldı bana, öyle sarıldı ki kafasını burnuma bir çarptı kırıldı sandım o derece yani :)
Okula gittim diyor, burdan burdan gittim diyor gittiği yeri gösterip..

Bilmiyorum iyi mi yaptım kötü mü? alışırmı ne olur, yada ben alışırmıyım? Ağlamasına dayanamıyorum ama şu bir iki ay beni idare edebilse, onun burada sıcakta perişan olmaması için bunlar ama asıl bana ihtiyacı var şuan, bunları düşününce, çok içim sızlıyor vicdan yapıyorum ve dayanmıyorum gibi :(

25 aylık Batıkan ve 25 aydır uykudan uyanınca-uyurken, yemek yerken- yada yememezken, oyun oynarken, koşarken, gezerken, AĞLARKEN :( hep ben vardım yanımda ve hep o vardı benim yanımda!!

Şimdi birden böyle uzun saatler ayrı kalmak, kalmak zorunda olmak bana koyuyor ki; yavrumu nasıl üzüyor bu durum kim bilir!! 

Ahh bir konuşa bilse tam olarak ne derdi bana acaba!! annesi babası tanımadığı insanların arasına bırakıyor ve gidiyor, ağlıyor ama hiç bir çare yok ne anne geliyor ne baba!

Ne kadar zor yaaa, şuan bende ağlıyorum ama ne yapayım!! deyin bana :(((