Yazmalı sanki :)

Oy oyy oyy. bizim bir blogumuz vardı,ne çok yazar anlatırdı annesi. Ne oldu da böyle olduk bilmiyorum ama vicdan yapıyorum ara sıra, yazamadığım, geride kalan o kadar çok şey var ki. Batı büyüdü diye mi acaba? ama ben sadece ilklerini yazmazdım ki. 

Batı büyüdü, büyüyor, hayat devam ediyor çok şükür. Seneye okul öncesin de olacak artık :) bayağı büyümüş di mi? :) Okul- ev arası gidip geçiyor hayat. Arada parazit yapan hastalıklar oluyor pek tabii ama buna da çok şükür.

Takip etmek istediğim arkadaşlarımı okuyamıyorum, yazamadığım gibi. Çünkü teknoloji gelişti ya, artık cepten internet dönemindeyiz malum :p

Şimdi bir internet şansım oldu, onu kullanıyorum..

Batı büyüyor dedim; artık sayılar yazıyor mesela. Öyle bir talebimiz olmadı ama okul da başlamıslar yazmaya. Ödevlerimiz bile var artık :) Neyse ki ' yok elim ağrıdı, yok kolum'' demiyor. Sadece tersine yazıyor bazen :) 2 ya da 1 yazacak ise en alttan başlıyor yazmaya :)

Kendi giyiniyor artık, kirlilerini, kirli sepetine atıyor filan. bunu aşılıyorum evet. Arkamdan laf yemek istemiyorum el kızından :)

Böyle yuvarlanıp gidiyoruz işte..bizi okuyan kaldı ise selam olsun ve tebrik ederim azminizden dolayı :) haydi kalın sağlıcakla.......

15 gün kala

3 yaşımıza 15 gün kaldı tamı tamına ama bende tık yok bu sene...

Geçen sene öyle tutuşmuştum ki, birşeyler yapabilmek için kendimi paralamıştım resmen ama bu sene tamda anlayabileceği zamanda doğum gününü bende heves yok :(( Ne acı!

Geçen sene konsept seçebilmek için bile çıldırmıştım acaba ne olsa diye, sonunda papağan olmuştu hem pastası hem süsleri :)

Çok ta güzeldi herşey, bütün hazırlıklar, ortam, Batıkan, biz :)

Bu sene de yapmak istesem konseptim hazır ama ben hazır değilim...

Kesin Mıckey Mouse aşığı oğluma, Mıckkey Mouse'lu tema hazırlardım...

Bir de tshort çok aradım aklıma geldi şimdi Mıckey Mouse deyince, İstanbul'da ama bulamadım..Ne çok sevinirdi...

Neler beler yapıyor, ne diller döküyor artık yazamıyorum yetişemiyorum tabii...

Mesela dün kahvaltı yaparken

-''anne men tahvatı yapayım, şona tahvaltılay kakaya dönüssün '' dedi ya çok güldüm :)))

Mahallenin muhtarı gibi, bütün gün pencerede :) dün bir tane bilmem kaçıncı yüzyıldan kalma bir kamyonet durdu ama böğürüyor artık motoru..Bizim ki pencereden;

-Hey sorun nedir??? diye sormaz mı? :))

Bir de minübüste, şoförün suyuna göz dikmiş, fakat bütün girişimleri sonucu suyu içememiş, en son çare;

- şöföy amca, babam çok şuşamış, şuyundan içebiliy mi? diye sormaz mı? vay uyanık vayyyy!!!!! :)))

Çocuk'luk :)

Mutfaktayım, o da Mıckey Mouse saati ve onu seyr ediyor..Koşarak yanıma geldi, heyecanlı ve üzgün..

-anne, elettilit ditti, men şimdi napıcam diyerek,

Gittik beraber odaya gitmiş gerçekten elektrik,

  

-         anne del, bak böle yapalım delir o zaman elettilit dedi ve benim de oturmamı istedi yanına….

   

Geçen haftaydı sanırım, yine elektrik gitti bu saatlerde ve beklerken can sıkıntımız geçsin diye, oyun oynuyorduk, şöyle,

İki ellerimizi birbirine vurup ikimizde, bir kez de alkışlıyoruz. Sonra gittikçe hızlanıyoruz :)

Bunu biz vakit geçirmek amaçlı yaparken pat diye elektrik gelmişti..Şimdi bunu nasıl elektrikle bağdaştırdıysa bizim velet, kast ettiği oturup tekrar bunu yapmamız..Öyle inanmış ki bunun sayesinde elektriğin gelmiş olmasına :)

-Anne del bak böle yapalım delir o zaman eletilit diyor ya :))))

O kadar güldüm, o kadar öptüm ve bazen onu büyük gözüyle görüp kızdığım için kendime o kadar kızdım ki! O daha minicik bebe aslında, düşünebildiği şeye bakarmısınız :)

Bir de her defasında,

-         Anne anlat mana, men anlamıyorum, nası ditti elettilit..!!!

Defalarca anlatsamda o hala babasının çok güçlü olduğunu ve tamir edebileceğine inanıyor :)

Döndük biz...

Dün döndük...Askerimizi Antalya'ya yolcu ettik ve döndük...

Ne kadar zormuş asker uğurlamak, ne çelişki, ne hem gurur verici hem de ürkütücü...

Oğlumu düşündüm çokca, allah izin verirse gideceği günleri, kendimi düşündüm sonra nasıl göndereceğimi!!

Neyse fazla düşünmeyelim şimdiden bunları, daha önemli, uzun günlerimiz var önümüzde zira ;)

Oğlum'la defalarca yolculuk yaptık biz! Kah 18 saat, kah 12 saat süren otobüs yolculuğu, kah 1 saatlik uçak yolculukları...Ama ben en çok otobüs yolculuğunu seviyorum, evet evet yanlış duymadığınız zaten kendim tek başıma çok severdim şimdi oğlumla daha da sever oldum...Genellikle hep uyku saatlerine getiriyorum yola çıkma saatlerini ve hemen en fazla yarım saat içinde uykuya dalmış oluyor ;)

Bir tek o mola zamanları biraz sarsıcı oluyor ama onda da mola bitiminde uykuya devam ediyor...

Mola verdik Susurluk'tu sanırım,uyandı, gerek anons sesine gerekse küt diye ışıkların yanmasına!!

-anne şen tuvalete git, ben uyim tamam mı?!! dedi

-tamam oğlum dedim ve indim ( evet indim ama tuvalet için değil, başka bir ihtiyaç için, gözüm üzerinde, bakıyorum pencereden).

Bizimki hala yatıyor, aman maşallah diyorum, dilimi filan ısırıyorum.Pat diye ışıklar sönüyor heh diyorum, şimdi kalkar ayağa!!

Muavin iniyor, yakayım mı ışıkları, yada durun ben bir bakayım diyor...geliyor, bana kızdı diyor..

-Işıkları açma dedim şana demiş bizim bücür ve hala yatar vaziyette...

gidiyorum yanına

-Işıklar kaboydu anne, abi deldi mana şöledi diyor.... :)))

Bir kez daha gurur duyuyorum oğlumla deliyim ya, gözlerim bile doluyor...

Bu denli hareketli, dur durak bilmez, yatarken bile ya eli işler, ya ayağı bir çocuk nasıl olur da, bana in dedi ve yattı, kalkmadı şaştım kaldım...

Ama dönüş yolunda ne yaptı? Şoföre arkadan duyuramayınca sesini, mola yerinde durduğumuzda yanına kadar gidip ve dön çağrılarıma kulak asmayıp,defalarca,

-Amca mana kayu açay mısın? diye paraladı kendini :))))

Şimdilik bu kadar, İstanbul maceralarımızın devamı gelecek...En çok istediğim bir tiyatroya götürmekti, sonunda başardım ;)

Bistüvi Adam

''bu hitayede bi çifçi, bitaç çocut var..bir zamanlar bir çiftlitte yalayan yaslı bir çift vardı..çocutları yottu..herseyi birlitte yapıyolamış...'''

Aslında severek aldığım ama sonrasında, tilki'nin biküvileri yeyip bitirince, üzülür dşüncesiyle okumaktan vazgeçtiğim bir kitaptı Bsküvi adam ve Meraklı civciv..Fakat, bizim velet kitapların arasında bir akşam uykuya geçmeden önce her öğlen ve akşam kitap okuduğumuz için, bunları alıp getirdi okumam için...

Ben ne kadar o kısımları farklı şekilde okumak istesem de,tabii, dikkatini resimleri çekti ve 

''bat anne onu yemişşş!!!Bitimiş onu!!''diyerek, tam da tahmin ettiğim gibi oldu, üzüldü...

Ben de gülümseyerek okumaya başladım, ne yapacağımı bilemeden o kısımları '' hamm yapmış, yemiş bitirmiş''diyerek...Kitap okumak ve okurken onun düşünceleri ne yönde olur diye düşünmek bile annelerin zor işlerinden biriymiş, bunu öğrendim...Herkeste bizim gibi olamayabiliyor tabii, ben belki fazla abartıyor olabilirim...Ama eskaz ev'de, reklam'da yada dizi gösterimlerinde rastlayınca bile ''bat anne, abi ona vurdu'' diyerek etki altında kalabliyor ve ben hemen kumandayı aramaya başlıyorum ki, iş işten geçmiş oluyor çoğunlukla...

Babamızın evde olduğu akşam yani perşembe, malum, K.V.adisi gecesi!! Her ne kadar ben dikkat etsem de, babası dayanamayıp basıyor arada, özellikle müzik kısmında, bizimkininde en çok sevdiği dizi müziklerinde Birinci sırada K.V. ikinci sırada E.Z.E.L!!!

Resmen çılgına dönüyor bunları duyunca, aksiyon adamı tamm Sen istediğim kadar dikkat et Mlke, adamın içinde var...:P

Bugün dedemiz sağolsun bize fınduk ve bana da cep tlfonu alıp göndermiş, en son telefonu ben denize düşürünce :(

Neyse bizimki kaç gündür fındık bekliyor, sayıklıyor, dedesini arıyor...Bugün, ayrın derken almaya gittik sabah kargo'ya...

Aman Allah'ım ortalığı birbirne kattı, orada ki yetkili kıza, boyu yetişemedi '' babasına kucağına al meni baba'' dedi ve kıza yetişip,

''menim fındığum nede, menim fındığumu verir misin?'' diyerek sabah sabah fındığına kavuştu, yedi afiyetle!!! :)))

2 ay kalmış

Şimdi tarihe baktım ve fark ettim...

3 yaşımıza 2 ayımız kalmış tam da bugün... Nasıl geçti günler, sanki kovalayan varmışcasına...

Nedir bu acele, biraz daha yavaş, sakin, doya doya akmalı zaman sanki...

Ama büyüdükçe daha kolay oldu biraz...Bu aralar iyi anlaşıyoruz en azından ( maşallah diyeyim de)

Hep beraberiz ya artık, gün için de, gece uyuyana kadar...Babamızı kısa süreli görebiliyor ancak..Ona da alıştı artık...

Dışarıya çıkınca yürüyerek gitsin dediğimiz de gitmiyor mesela, 2 adım atıp, ''men çok yoruldum anne ''deyip, kucağımıza gelmek istiyor...

Ama bugün el arabası aldık ki,  ne kadar yürüdüğünün bile  farkına varmadı :)) 

3 yaşına girmeye yakın, gidiom- geliom tarzı kelimelerini artık geliyolum- gidiyolum diye düzeltmeye başladı...

Geçen hata bir kreş baktım yakınlarda, şartları ve aktiviteleri çok güzel..

Ben sadece şimdilik yarım gün göndermek için düşündüm...İş bulabilrsem ve bunu hayata geçirirsem tam güne çıkarız diye!!

Orada Tefal marka oyuncak fırın buldu bizim aşçı...

Nasıl seviyor yemek yapmayı, tüm gün evde ki kapkacakla yemek yapar durumda..Legolar vs. itinayla kaplara doldurulup yemek yapılıyor...Tabii orada fırına odaklanması kaçınılmazdı...Yemekler yaptı, domatesler kesti filan...

İşin o kısmı hoşuna gidince de 2 gündür men okula gidicem deyip, duruyor...Fırında yemek yapabilmek için sırf ;)

Şimdilik göndermedim kreşe beklemedeyiz...

Bir de gerçi bu ayrı bir post konusu ama, akşam yemeklerden hemen sonra  Mıckkey fare zamanı  Batıkan için..Sofrdan kalkalı 5 dk. olmuyor ki, yanıma koşup geliyor,

''Men şimdi ne yicem'' diye...Daha yemekten yeni kalktı, tv izlerken yemek yada birşeyler yemek te nereden çıktı acaba!!! Buna da maşallah diyorum ama, mümkün olduğu kadar bu isteğine meyva vererek karşılık veriyorum...Çünkü Tv karşısın da yemek yemek, obeziteye bile yol açabilir biliyorum ;)

Canım annem, canım babam diyor bize :) annem canım, babam canım :)) öyle güzel söylüyor ki!!

Bazen de dostu, bazen de arkadaşı oluyoruz :))

Dün odasına giderken de;

hoşçakal anne, yalın görüşülüz, meni unutma :) dedi, çok güldüm...

Son bombası da,

B: Sevmiyorum seni ( şaka yapıyor kendince)

M: Ağlamaya başladım ( şaka yapıyordum bende)

B: Gözleri doldu, ağladı ağlayacak...Minik elleriyle yüzümü avuçları arasına aldı..Seviyolum seni, hel zaman seviyolum..(gerçek bu sefer) 

M: Benim gözlerimden yaşlar süzüldü süzülecek ( bu sefer benimki de gerçek) 

Sevmiyorum demesine değil elbet, şaka bile olsa, ağlıyor olmam nasıl da duygulandırdı bir minik yüreği!!!

Gülümseyelim biraz

Tabii yetişilemiyor hızlarına, konuşmalarına...anı anı'na da kayıt etme şansımız olmadığı için, aklıma gelen ve biraz da gülümseyelim diye düşündüğüm birkaç cümle ve dialog yazmak istiyorum Batıkan'dan...

Elektrikler kesildi, tv izleyemiyor...

B: Mum yakalım mı anne?

M: Henüz hava kararmadı ki oğlum! Nereye mum yakıcaz?

B: Televzona mum yakalım mı anne? :)))

******

Balkondan dışarıda oynayan çocukların seslerini duydu..

B: O timin sesi, meyak ediyolum men bi bakim...dedi ve balkona çıktı..

B: Napıosunuz?? dedi,durdu..en sonunda sesini duyurdu!

Ç: Top oynuyoruz dedi 2 tane kız çocuğu..

B: Bijim evimişe gelşenişe :))), mana da top atarmışınız??? (evlerine gitti çocuklar).

B: Mana top atmadılar anne!!!

*******

Tv izlerken elektrikler kesilmiş, son derece üzgün yanıma geldi..

B: Elektikley kesildi, men şimdi nası televzon izlicem, tim testi bu elektiği? :((

anlattım nasıl kesildiğini..

B: Babam onu yapar gelince..beyabey yapayız babamla!!

M: Baban onu yapamaz, ancak abiler yapar...

B: Babam telezyonun ayaklarını yapar (tv sehpahası) boşver, babam yapmasın, abiley yapsın...

*******

Pazara çıkmak ayrı dert bizim için...Boş çıkmayacaksın pazara Batıkan'la giderken...

İlk önce havuç istedi, sonra elma, sonra muz!! En son gördüğümde tezgahtan domatesi almış, ısırmış tezgaha geri atıyordu....!!!

******

Boynuna fular bağlamak istedim,

B: Men tız değilim ki!!!

*******

Babasının resmini çizmiş,

M: ne güzel gülümseyen surat dedim.

B: Bu fotoğraf değil ki!!

*******

Kollarında ben'le var, ikimizinde aynı kol ve aynı yerde :))

B: Mu ne?

M: Ben oğlum..

B: Hayıy, bu sen deyiysin, babam o babam :P

********

B: Geçin lambaşını takar mısın anne?
M: ne lambası oğlum...?
B: uyarken takayodun onu, men göşlerimi kapayodum onu!! takcakşın yere (kabloya) ondan sonra yakçakşın :)))

********

Dışarıya çıkacaktık, giyindi ve balığının yanına gidip, önünü ve arkasını dönerek!

B: balık nasıl olmuşum, güzel mi? :)))

********

B: babam ise didio,para kazanıo, bu kartı alıo (bonuskart) gidio ödem yapıyo (ödeme) :))

********

B: Baba, odamda oyuncak oynayalım mı, ne dersin?

********

B: men manyo yapmıcam, bu kadar!!!

********

ar yu şipping, ar yu şipping..
bıradır can, bıradır can,
moning belsa ringing,
ding dang dong.....

*******

kitabını okudum, okurken gözleri kapanmıştı bile! öptüm, ağzının içi alev ateş içinde öptü :( hasta iken...

B: burasını öpmedin burasını da dedi, gıdığını göstererek! öptüm.

B: İyi uykular anne, 

M: iyi uykular oğlum dedim..Arkamı döndüm çıkıyorum, 

B: ''men seni çot seviyorum anne''dedi. 

M: efendim oğlum dedim,arkamı döndüm gözü kapalı yine, 

B: men seni çot seviyorum anneee!!!! 

bittim....

Son Durum...

Merak eden arkaaşlarım olmuş, sağolsunlar...

Bugün çok şükür iyiyiz....Her hangi bir kızarıklık olmaadı bugün...Bir daha da olmaz umarım...

Eğer bu sabahta kalktığında görmüş olsaydım zaten, hazırladım kendimi bir aletrji uzmanına götürecektim ama olmadı çok şükür...

Onun dışında oldukça iyi, son 10 gün çok zordu gerçekten...Allah sağlık versin gerisi gerçekten boş..

Hele onlar ise hasta olan, çok çok daha zor!!

Ama ne kadar büyüdüğünü fark ettim mesela, hani bebekken hep diyorduk ya;

''bir yerleri mi ağrıyor, acaba neresi anlatamıyorlar'' diye!!

Büyümüş benim oğlum, büyümüşte derdini anlatmaya başlamışş...

Mesela eğer o demeseydi bana kulağını gösterip, burası ağrıyor anne diye, bilemeyecektim..

Mesela eğer o demeseydi bana karnım ağrıyor diye, koştura koştura tuvalate gidip, ishal olduğunu bilemeyecektim....

Mesela eğer dün dizleri kaşınınca, burası kaşınıyor demeseydi, dizlerinde o kabarcıkların tekrar çıktığını göremeyecektim...

Büyüdüler çok şükür, büyüdüler de hallerini,dertlerini, acılarını, ağrılarını, mutluluklarını anlatabiliyorlar...

Mesela bir de öyle bişey dedi ki bana geçen gün, içimi acıttıı...

Hatırlarsanız geçen yaz, kısa süreli bir kreş maceramız olmuştu..Bu dönemde babamız almaya gidiyordu, ben servise bırakıyordum ve bana karşı çocuk 180 derece değişmişti ve konuşup derdini anlatamıyordu o zaman...

Durup dururken daha dün annemizin adlı şarkıyı söylüyordu ki,

anne men okuya dittim, öğretmen vadı, men uyudum, titap okudu...Ama menim meme'mi götürmemişiz, evde unutmuşuz ( ben ısrarla verin meme'sini dememe karşın, öğretmen vermemişti!!!)...

Öyle mi oğlum?

Evet anne, hııı bir de babam aldı beni, sen almadın anne :(((( (dudaklarını büzerek ve hüzünlenerek)

Kem,küm ettim, şaşırdım, hatırlamasına, o zamanlar konuşamıyordu ve anlatamıyordu haliyle, nasıl içinde kaldıysa benim almayıp, babasının alması!!!

Olur mu oğlum, ben de aldım seni, evimize geldik beraber dedim..Tabii ne kadar başarılı oldum bilemiyorum...

İçimi acıttı, üzüldüm.....

Korku!!!!

Daha parfüm stresimiz geçmeden, ertesi gün ikinci bir korku yaşadık...

Gözümün önünde olmasına ve benim bir şey yapamamış olmamamı yanayım...Yoksa, 

daha 5 dk. önce aklımdan, ''bu çocuk arkaya doğru diye düşerse'' aklımdan geçirip bunun gerçekleşmiş olmasına mı yanayım, bilemedimm..

Ama dikkat ettim ki, ne zaman ''ay ne güzel de yemek yiyor'' desem yada dile getirmeyip içimden bile geçirsem, ertesi güne kalmadan yemez oluyor...Yada '' ne güzel de oynuyor vs'' diye aynı şekilde düşünsem, dediğim gibi ya düşüyor, yada başka birşey mutlaka oluyor... Ne iç varmış ben de anlamadım, hay dilimi eşşek arıları soksun emi!!!

Ben koltukta oturuyordum, o da bisikletine yan oturmuş, arkaya doğru dengeyi kaybedince, hooopp tv sehpasına sen kafayı vur :( Ağladı hem de nasıl ağladı... Ovaladım başını, bakmak aklıma gelmedi o esnada, zaten baktırmazdı da!! Biraz ağlaması dinince baktım, sıyrık ve kan gördüm...bittim tabiii :(

Elim ayağım tutuştu, bir taraftan da çaktırmıyorum...Babamızı aradım, eczaneye götürdüm..Yolda beni her zaman bitiren cümlesini dile getirdi,bir taraftn ağlıyor..ben ne giydim çıktım haberim yok!!

''Men seni çot seviorum anne, her zaman çot seviyorum men seni anne'' dedi (hergün, günde 50 kez aynı şeyi söylüyor diyebilirim, ölüyorumm..)

Gittik eczaneye, acile götürün dediler, bakmadan daha! Hemen gittik tabii..Kafa bu, başka birşeye benzemez..mazallah!!!

Babamız da geldi hemen...

''Yatmıcam men anne'' dedi. Yatmıcaksın oğlum, oturacaksın, doktor amca bakıcak, krem vericek dedim.

Doktor baktı, kötü gibi drmuyor ama yine de eve gidersiniz, fenalaşır o yüzden eğer duracaksa omografi çekelim dedi..

Tomografi!! beyin tomografisi!! bir şekilde durdurucaz artık dedik..

Başka bir kız çocuğu yavrum o da düşmüş, kan yok ama ve tomografiye girmiş, ağlamış yapamamışlar 5 yaşında, annesi yalvarıyor hadi girelim filan diye, bazen de stresten kadın sinirleniyor..Ben de daha çok gerildim..hem bizimkinin bu ağlamaları görmesine, hem de kadının sinirli sinirli çocuğu ikna etme çabalarına..

Aklıma nerden geldiyse uzay mekiği geldi...Annelik böyle birşey demek ki, ne yapar da asokraım ben bunu diye düşünürken, birden saçma da olsa, onu o an oyalayabilecek birşeyler üretmek...

Neyse; uzay mekiğine binicek benim oğlum dedimm...

Binmicem men, men uzay mekiğine binmicem,

Çok güzel ama böyle vuuuu!!! yapıyor filan diye saçmalıyorum ben o esnada..

Neyse ya allah bismillah dedik, girdik...

Ooo, şuna bak, ne kadar büyük bir uzay mekiği, Mıckey fare gibi diye, diye, yatırdık..İyide sabit durması ve kafasını oynatmaması lazım...

Bir kez daha gurur duydum oğlumla!! hiç üzmeden bizi, gözlerini kapattı, uzay mekiğini, Mıckkey farenin clup evini düşünerek, sorunsuz bir şekilde çektirdi tomografisini!!! (maşallah)

Sonucu aldık, çok şükür birşey çıkmadı...içimiz rahat ayrıldık oradan...

Çıkışta,

men uzay mekiğine bindim, iki fare oldum men...bi daha binmicem men, uzay mekiğine,iki fare olmıcam...

İnşallah oğlum, allah bir daha oraya girmeyi göstermesin, bize ve hiç kimseye...

İşte son günlerde çok atraksiyon var bizde...Bir de uykusuzluk demiştim ya, hat safhada, şaşırdı iyice..

Pazardan çağla aldık, bayılıyor...sen yarım kilo çağlanın yarısını ye!! ondan sonra ishal oldu...En azından ben ona bağladımm..Şimdi ishalini geçirmeye çabalıyorum :(

Uykusuzluk ta şöyle ki, gece rutin saatlerde başladı, 

''baba men senin yanın da yatıcam demeye!! deli ediyor beni...yada babam benim odamda yatsın diyor...

Acaba diyorum, babası gece geç geliyor, Batıkan uyumuş oluyor ve göremiyor haliyle...Batıkan babasına çok düşkün bir çocuk, hep demiştim ya! bundan dolayımı diyorum...

Yoksa rahatsızlıklarından dolayımı böyle oldu...

Yoksa bir süredir, şehir dışındayken, aynı odada yatıyorduk..ondan mı beni yada birilerini ister oldu yanında!!

Anlamadım gitti...3 yaşına gelirken, 3 senedir sağlanmış düzen bir anda alt süt olursa çok üzülürüm..

Kendi de rahat edemiyor bizim yatakta, alışmış park yatağında, deli deli yatmaya, dün gece susturamayınca, aldık yanımıza..Sen tut, uyku sırasında, babasının üzerinde geç, küt diye bir ses duydum, fırladım,çocuk yerde!!!

Babasına mı kızayım,çocuk üzerinden geçiyor nasıl hissetmiyor diye, yoksa  e be oğlum, yatsana mis gibi yatağında diye kendisine mi kızayım!! bilemedimmm...

Hey allahım ya, allah hayırlara çıkarsın sonumuzu, allah sağlık versin...

Meltem yürüyor...Bizimki durmuyor...

Bu aralar bir özgüven mi desem ne desem bilemedim....Sürekli herşeye ama!!!

Hayıl cevabını alıyorum...öyle böyle değil, 

''hayıl, men tütümü içmicem...''

''hayıl men tavaltımı yapmicam....''

''hayıl ben oyuncaklarımı toplamıcamm '' gibi....

Neyi nasıl dersen de, önemi yok onun için..vereceği cevap alacağım cevap hep aynı...hayıl, hayıl, hayılll...

Düşünüyorum da ben de ona bu kadar çok mu hayır diyorum da, bu çocuk sürekli bana karşı hayır diyor...

Eeee o da hayır :)) yani ben herşeyine hayır diyen değilim...evet dediklerim de var tabiii, ama bu bücürde evet ıı-ııh yok..

Bu kadar katı yani,bu kadar net  ve kesin bir ifadeyle söylüyor ki!! He bir de ''ki'' demişken aklıma geldi..;)

Her cümlenin sonuna bir de ''ki'' eki takıyor... Ben vurmadım ki!! yada ben onu öyle yapmadım ki!!! gibi...

Meltem'le anlaşamıyor bu çocuk, kıskanıyor biliyorum da ondan...konuşuyorum, anlatıyorum anlayacağı dilden ama yok..yine yapıyor yapacağını..ya vuruyor, ya bacağını eziyor, ya üzerinden geçiyor..

Meltem yürümeye başlamış  :))

Pıtır pıtır çok güzel yürüyor, yavrum benim :((

1 hafta içinde ve çocuğa resmen çarpma pahasına olsa da önüne çıkıyor, sanki o yokmuş gibi!!! üzülüyorum, babaannemiz de üzülüyor... O yavrumda, öyle çok seviyor ki Batıkan'ı :)) onunla oynamak istiyor, sarılmak istiyor..sürekli abi abi diye ağlıyor..Ama benimki yabani :(( sevdirmiyor kendini...

2. çocuk olayını hep ben Batıkan 2 yaşına geldiğinde yaparım diyordum..Şimdi de 2. çocuk mu?? yok anacım ben almayayım diyorum..Batıkan, ben ve bir tane daha bebecik..Hangimizi nerede bulursunuz bilemem artık :P

Süppiz numuta...

Babasıyla konuşmak istedi dün telefonda! Aradık hemen,

Her zaman ki gibi ilk önce,

''sen nedesin baba'' sorusunu sordu öncelikle!!

Sonrasında ise, ''baba bana süppiz numuta asana, bole içinden bişi çıkıyo, benten, betmen :)) ''

Ne çıkıyor oğlum? (babası tabii bilmiyor, ben ten ve batman'i öğrendiğini)

''betmen vay baba, benten vay'', inteynete girsene baba, bir göreyim şeni :)

Bugün babası gönderdi süppiz numutasını, aradık, teşekkür edeyim baba dedi,

babası şaşırdı '' ne için oğlum''

numuta için baba ( ben aldım tabii, baban gönderdi dedim :((

orda bir köy var uzakta şarkısını söyledim...dinledi ve bitirdiğimde söylediği şey:

'' babaannemin evini şöle anne :)))'' babaanne'ye çok düşkün,eee orada rahat rahat azabildiği için ;)

''ağrıysan ağyısın men bişi yapamam''  başım çok ağrıyor Batıkan dediğim de aldığım cevap :(

men uyim şen mana yemek yap anne. çoba içmicem ben, (parmaklarıyla sayarak) töfte yap, piyav yap, patatis yap, pat pat yap hepsini yap anne'' sipariş üzerine yemek yapılır :)))

men şeni çot şeviyom anne, .çot ama çot şeviyom anne !!

şen men bebekken menim yanımdaymişsin anne!! 

Evet oğlum hep yanındayım ben senin! 

Simdi de yanımdaşin hep, hep beni çot seviyosun anne'' :))

tahvaltımı yapıcam, çot düçlü olucam :)

''men büyüyünce sise maketten etmet alıcam anne'' :))

men bebek deyilim, bezlenmicem anne!! yatmadan önce ısrarla bezleyen anneye cevap :))

sende iç anne sütümden, çok tatlı tadı, men yaptım :)) zorla içiliyor süt bu arada ;)

anne beyabey dinleneyim anne, sen o koytukta yat, ben buyda.. karşılıklı koltuklarda dinlenecekmişiz :))

menim babamın karnı acıkmış anne, acı bibey yiyo menim babam. men acı bibey yemiyom, tomatis yiyom ben...

bir önceki post için yorum yazan yazmayan, bana destek olan herkese teşekkür ederim..bu da uzun zamandır oğlumun konuşmalarından bir kaç anı! Bugün biraz daha iyi gibiyim, daha pozitif bakmak istiyorum, bu yüzden bunları da kayıt altına almak, hem de yazarken bile mutlu olmak istedimm...;)

WC Eğitimi

En zor gelen şeydi bu bana göre, bunu ancak annemle başarabilirdim, doğru düşünmüşüm öyle de oldu ;)

Buraya gelir gelmez çıkarttık bezimizi, evin de kaloriferli olmasından dolayı daha ferah oldu içim...

1. gün, 2. gün diye detay veremeyeceğim ama ilk günler tabii alt kaçırmalarımız oldu.Küçük- büyük :P

Ama çok şükür ki, bez olayımız son buldu diyebilirim, tam olarak diyemiyorum,çünkü, gündüz uykusunda bezliyorum...Bazen kaçırıyor, bazen kuru kalkıyor...Gece mutlaka bezliyorum, sabaha kadar dolu dolu uyanıyor. Gece uykusundan uyanıp tuvalete götürmeye de alıştırmak istemiyorum (yanlışmıyım acaba)!!

Ama iyi gidiyoruz..en azından bezi 2'ye düşürdük :))

Bazen dakikalarca ''tuvalete hadiiii'' diye koşturup, sonrasın da defalarca, klozetemiz boş kalkıyoruz :))

Buna da şükür, yoksa ben bu gidişle mümkün değil bıraktıramazdım...

Sırada kaldı emzik olayımız, onu da ben istemiyorum hala çünkü hem çok seviyor, adeta o onun sakinleştiricisi gibi.Hem de sadece uykus da emdiği için, bıraktırma isteği olmadı bende.. Onu da bir ara hallederiz nasıl olsa diyerek... Satırlarıma burada son verirkene, hiç birinizi okuyacak fırsatı kendimde bulamadığımı belirtmek isterimmm...Yoksa unutmuş filan değilim, bir ara döncem ben size, sık sık inşallahh....

Uzun zaman olmuş, görüşmeyeli

Özledik mi evet, hem de çok!!! Özlendik mi??? özlenmişizdir be yaa :))

Bir sonra ki seslenişim nereden olur bilinmez demiştim ya; evet aynen öyle oldu ve size Ege, Marmara gezisinden sonra şimdi memleketimden sesleniyorum... Ordu'dayız..

15 günlük bir İstanbul ziyaretimiz oldu.  Yine kimseyle görüşemedim ama çok sevdiğim, ve sevmekte ne kadar haklı olduğumu görünce kesinlikle anladığım sevgili Tuğra ve güzel annesi Emine ile görüşebildik ki, doyamadım.. İnşallah daha detaylı anlatacağım bu güzel buluşmayı ;) Her ne kadar çocuklardan birşey anlayamasak, doyamasakta biz çok eğlendik, çok mutlu oldukk..
Sonrasında 15 gün arayla uzun yolculuğumuzu yaptık yine Batıkan'la ama çok şükür, bir sorun olmadı.. Yavrum İstanbul'da kar görüemeyince, Terme'de gördü neyse ki :))

nasıl sevindik, oynadık, yarım saat ihtiyaç molasında biz kar ihtiyacımızı depoladık :))

Hafta başında geldik, bir kaç gündür wc eğitimine başladık annemle beraber, bazen denk getiriyoruz bazen kaçırıyoruz, bazen boşuna koşturup gidiyoruz ama bu sefer azimliyim bu işi burada halledicez inşallah :))

Resim ve video kaydı yapamıyorum bir türlü ona yanıyorum :(( konuştuklarına zaten yetişemiyorum onu bile kayıt altına alamıyorum artık. Sadece şunu söyleyebilirim, otobüsten inerken birileri vardı önümüzde ve şöyle dedi bizim velet ;

özüy dileyim, geçebiyiymiyim acaba, paydon :))

benim yüzümde bir gülümseme ki sormayın gitsin :))

Gurur...

Bugün ilk defa değil tabii ama, gurur duydum kendileriyle, neden mi?

Hep diyorum ya müzikle arası çok iyi, seviyor, dans etmeyi ve söylemeyi (tıpkı anası gibi)

Bugün daha 2 gün önce öylesine yani hani öğretmek maksadıyla değil, Öğretmenim Canım Benim ve Saat 9'u 5 geçe şiirlerini, sadece duymuş olsun istediğim için söylemiştim..

Dün ilk kez ;

toktoy toktoy kalkşana, ısıklayı yakşana, Ata'm eyden didiyoy, ısıklayı yakşana :)) diye mırıldanırken buldum kendilerini :)) hem sevindim, hem şaşırdım...

Bugün ise, işaret parmağımla başladık kucağımda oturuyordu öylesine söylerken, birden diğerlerine geçtim ve benimle beraber birebir her iki şiiri de öyle güzel okudu ki :)) şok oldumm. gözlerim doldu ve aktı...

Şimdi sürekli rüşvet vererek söyletmek istiyorum :p 

Dediğim gibi çok şarkılar bilir ama nedense bu 2 tanesini söylerken, onu çok başka yerlerde hayal ettimm.

Öyle üstüne basa basa ''ögletmenim canim menim canim menim'' deyişi ve 

toktoy toktoy kalkşana diye çırpınışı vardı ki :((( elimde olmadı gözlerim de yaşların birikmesi...

Bu sıralar bu zor günlerim de benim tek terapi kaynağım olan oğlum'la bir kez daha gurur duydumm...

Allah'ım hep gülsün yüzüne, hep güzellikler çıkartsın karşısına, hep Ata'sını seven, öğretmenlerine saygı duyan bir evlat bir Türk genci olsun... :(( 

Belki saçmalama, yada amann sende diye düşünenler olabilir ama, annelik böyle birşey mi bilmiyorum ki, nasıl birşeyse bu annelik, ben her halini seviyorum....

Hala duygusalım daha fazla yazamicimm...

pc:en kısa sürede video eklenecektir.. hala cep tel.kurtarma çalışmaları devam ediyor..

1 yıl olmuş görüşmeyeli :P

Bir gittik pir gittik,

2010’da gidip, 2011’de geri geldik :)

Yeni bir yıla girdik hayırlısı ile, bakalım bu sene neler bekliyor bizleri,

Umarım her şeyin başında sağlık olur, gerisi de Allah’ın izniyle gelir elbet…

Biz de gelişmeler çok bu aralar, Meltem’e gittik, o kadar değişiyor ki her gördüğüm de;

 Abi diyor Batıkan’a :) bizim ki ise, Meltem’in  yoğun ilgi ve sevgisinden  rahatsız olup;

 Şöyle dedi ki çok güldüm..

‘’ Bu kaday yetey ama Meytem’’ :)

Minik meleğimse hala ‘’abi abii’’ diye diye gezindi etrafında, bir de gıdıklıyor ki, gıdıgıdıgıdı diyerek :)

  kurban olurum ben ona…

Her an’ını yazmak, hiçbir an’ını kaçırmamak adına yazıyorum ya hep, mesela ezan okunuyordu, bizim ki de bütün dikkatini her zaman ki gibi ezan’a vermiş, dinlemekte,

‘’ düzdün tonusmuyo anne ‘’ dedi,

‘’ ne düzgün konuşmuyor oğlum?’’

‘’ezan düzdün tonusmuyo anne’’ :) ( tövbe tövbe)

Yolculuk esnasında bir şey açmak istedim ve açamadım,

‘’Açamıyorum oğlum ben’’ dedim ve cevabına yine şaşırdım,

‘’ Men açarım dostum men açarımmm’’ :))  (bu da nerden çıktı yahu, dostum mu?)

Babaannesi Meltem’in bezini değiştirirken bizimki görür ve korktuğum soru başıma gelir,

‘’ anne Meytem’in pipi’si yok bakkk, neyde Meytem’in pipisi’’ :) ( yandığımın resmidir).

 Oyuncaklarını alıyor mesela, yemek yapıyor kendince,

‘’ simdi men yemek yapıcam anne, pisircemm’’ diyor pişiriyor ve afiyetle yiyoruz :P

Bazen ise doktor oluyor..

Sırtıma bakıyor,

‘’doktoy bey, hastaneye ditcez, doktoy beyy’’

‘’atesin var mı bi bakiyim anne’’ deyip ateşim ölçülür :P

Bazen de, defter alıyor eline,

‘’men derş çalışıyom anne, men okuya gitcem ‘’ diyor.

İşte Batıkan’la hayat böyle :) eğlenceli, bol gülmeli bazen şaşırtmalı.

Tabii sadece bunlardan ibaret değil konuşulanlar ama, işte yazmayınca, not alınmayınca unutuluyor haliyle ;)

 

Bayılıyorumm....

Sabahları mesela uyanmış ben duymamışım :P aynı odadayız, nasıl duymuyorsam artık :))

''anne neden beni duymuyosun anne, nedeeeennn''' dedirtene kadar evet duymuyorum, seviyrum çünkü;

Televizyon izliyor mesela, reklamlar bitiyor diyelim dizilerin fragmanları çıkıyor ya, vurdulu kırdılı, hemen değiştiriyorum, tabii, yine aynı nakarat;

''tapatma, neden tapatıyosun tevezonu anne, nedeeenn??''  :)) seviyorum çünkü;

Yemek pişiriyorum mesela, yanım da tabii, sandalyesi'y le beraber,

''bi tadına bakabilim mi anne?'' diyor defalarca, evet evet defalarca, veriyorum tekrar söylüyor, dedirtiyorum da, seviyorum çünkü;

Kapı zili çalıyor mesela, sen sorarmısın diyorum kim olduğunu?

''timse delmiş mi?? :))))) kimse yok mu anlamında, kopuyrum o an tabii,

seviyorum çünkü;

Uyku vakti geliyor, ''man titap okumusun anne''eşliğinde gidiyoruz odaya,

''sütünü iç, ben de okuyacağım'' diyorum,

''tütümü ten içiyiymişin, düttem anne'' diye o suartı binbir mimiklere bürünüyor ki, bitiyorumm,

seviyorum çünkü;

Can oğlum benim cann cannn diyerek sevip, öpüp,koklayıp,sarmalayıp, mıncıklıyorum :))) 

''men can olu deyiim, men batiban'im batiban..'' 

seviyorum demiştim dimi :)))

Öyle zor günler geçiriyorum ki şu dönem aslında, sağlığımız yerinde çok şükür, ama kararsızlıklar var hayatımız da, yada hayata geçirmekte zorlandığımız belirsizlikler yada adını henüz bulamadığım, adını da koymayı düşünmediğim bir takım, birçok, olumsuzluklar var..

Ama buna rağmen ve tabii ki herşeye değer bir oğlum da var, tek başına olsa insan durumlar, şartlar, çok daha farklı olur ya, şu an adım atarken bile onu düşünmek sorumluluğu yetiyor bana, nefes alırken, nefes alış- verişlerim bile daha bir anlam kazandı, son 2.5 senedir, evet,

2.5 senedir diyorum çünkü, 2 gün sonra 2.5 yaşında olacağız, o da; onunla birlikte yenilenen ben de :))

Yeni yıl geliyor yine, yeni bir yıl, sonunu, ucunu bilmediğin, ümitlerin kapısı yada umutların,

yeni yıl bile gelmiş benim neyime dercesine, iyi değilim anlayacağınız bu ara!!!

Umut etmek, ümit etmek te istemiyorumm, sadece salmış vaziyette, bir o yana bir bu yana savruluyorumm...

Sadece Allah'tan hayırlısını diliyorumm... ve bana oğlumu verdiği için, binlerce kez şükür ediyorumm......

Komikaze :))

Oğlum büyüyor gün be gün, bazen kaçırıyor muyum diye düşünüyorum, hiç bir anını kaçırmak istemezcesine, bir daha mı çocuk olucak dimi? keşke biz de olabilsek ya onlar gibi ;)

Bir ter kokusu var ki bu ara, uykudan uyandığında  buram buram kokuyor, doyamamak buna deniyor işte!! Başka hiçbir şeyde yok bu koku, bu tad, bu aşk....!!! Tam  gıdığından, enseye doğru yayılıyor :)) 

Mis gibi, içime çektikte çekiyorum ı--ıh kesmiyor ama :))

Bu aralar bir off çekmeler başladı kendilerinde, derin derin, iç çeke çeke ooff of!! demeler:))

Ben yada biz hiç off'lamadık yanında ama belki gayriihtiyari yaptıysak, cüce'de hemen kapmış belli ki;)

Mesela lego oynuyor ve yaptığı devriliyor diyelim, başlıyor bizim ki,

ooff off, yapamidim işte yapamidim !! demelere :))

Benim çocuğum hiç dudak büzmüyor diye yakınan bir psikopat anne iken, dün akşam her hafta kaçırmadan izlediği Yetenek Sizsiniz izlerken, bir tane 2. sınıf öğrencisi kız çocuğunun yaptığı hareketleri yapamamış olmasına pek bir içerledi ::))

Ama öyle böyle değil, ne yaptıysak, ne dediysek, üzüntüsünü hafifletemedik.

Hemen kollarını birbirine kavuşturdu, dudaklar büzüldü

'' bak men yapamıyom anne,işte, men yapamıyom anne'' diye diye üzüldü durdu yavrucak dakikalarca :))

Ne yapsam da bu durumdan kurtarsak, unuttursak diye afallarken,

''ama oğlum, o kardeş te senin gibi dans edemiyormuş, o hareketleri yapıyormuş, yap bakalım sende yapabilirsin, deneyelim istersen'' desemde, ıı-ıhh yine ikna olmadı,

Ama itiraf etmeliyim o dudaklarını hiç büzmüyor diye üzülüyordum demiştim ya, pek bi mesut oldum,o alt dudağı al kopar, o derece yani :)))

Bir de komik olmaya başladı ki aramızdaki diyalog, şöyle ki;

kendisi öksürüyor mesela, ''deçmiş olsun anne, deçmiş olsun''

Babasına dün '' biz erkekiz baba, annem tız'' diyerek,

burada ise, erkek dayanışmasını görüyoruz :))

Biz Batıkan'ı uyutmak için ne salladık ne de ninni söyledik,

geçenlerde kucağımda ve bacalarımı uzatmamı istedi, uzattım, yattı hemen :))

'' uyusun da büyüsün nini,tipiş tipiş yüyüsün nini''

söyle anne dedi,şaşırdım.

Nerden öğrendin sen bunu diye sordum, babaannem Meltem'e böyle yapıyor demezmi :))

Yemek konusunu anlatmıştım ya, yeni bir çözüm daha buldum,

Spagetti sevdasına ıspanak, Nutella sevdasına ise peynir yedirebiliyorumm :))

yuppiiiii.......!!!!!

Bizden

Mayıs ayında ayırdığımız odamızı, tekrar birleştirdik.

Neden, çünkü havalar soğudu ee bizim de tek ısınma kaynağımız klima olunca, mecburen yanımıza aldık yine!!

 Yatağını odamıza alırken, ne yapıyorsunuz dedi ve havalar soğuk o yüzden bizim odamızda yatman daha iyi olucak diye düşündük dedik, sevindi tabii ;)

 Daha sonra yine umarım kolaylıkla ayırabiliriz odamızı, ilk seferde bir pürüz çıkarmamıştı ama bakalım. Hasta olmasındansa böylesi çok daha iyi, acaba üşüyor mu? Diye düşünmekten uyku uyuyamıyorduk.

Şimdi gönlümüz rahat, sabah sıcacık uyanıyor.

Havalar soğudu dedim evet 4 senedir Bodrum’dayım ve böyle soğuk hava inanın hissetmedim. Kar da yağmadığı için buralara, resmen kar soğuğu nasıl buz gibi bir hava!!

Kar yağsa rahatlayacak belki ama yağmayınca ve lodos, poyraz eksik olmayınca, sokağa bile çıkamaz oldum. Özellikle ben çıkamıyorum çünkü eğer çıksam bu zayıflıkla ve bu lodos’ta kesin bir palmiye ağacının tepesine otururum :)) Aslında hazır yılbaşı da geliyor ne güzel bir süs olurdu benden palmiye’ye :P

Kitap okuduğundan bahsetmiştim, daha doğrusu ezberlediğinden!! Benim gibi okuyor :) Babası bazen okurken kolaya kaçmak istiyor ve atlıyor satırları, bizim ki uyarıyor :)

Kitap demişken, bazı kitapları var ve onların resimlerine bakınca çok etkileniyor yani nasıl pozitife çeviririm diye vallahi atıyorum resmen. Çünkü mesela kitapta gözü yaşlı birini görse ‘’anne bak abi üzüymüş, ağlamışş’’ diye hemen dudaklarını büzüyor.

Ben de hımm kem-küm ederek uygun bir dille geçiştiriyorum ama ne kadar yiyor bu durumu bilemiyorum tabii!!!

Çok keyifli olmaya başladı son günlerde, bende pek bir relaksım, acaba koluma taktığım, ametist , turkuaz vs. doğal taşlarının bana vermiş olduğu bir pozitiflik olabilirmi ki!! :))

Öğlen yemek yeme olayını kaldırdım. Yani şöyle ki; zaten öğlen uyku vakti, uyuyor. Uyandığındaysa neredeyse ikindi zamanına denk geliyor yemesi ve resmen kavgayla yiyordu, o da  bir tabak yemek alt tarafı,

Ama şimdi böyle yemeyince öğleden sonra yani meyvayla yada başka şeylerle geçiştirince bu ara öğün kısmını, akşamı zor ediyor :)

‘’Yemek haziyy anne, hadi’’ diye evde çığlıklar atılıyor. Kaşık,çatal yerleştirmek onun görevi, hepimizinkini yerli yerine yerleştiriyor, taşıyabileceği şeylerde de büyük bir zevkle yardım ediyor sağolsun.

Birşey İstediğin de yada verdiğinde mutlaka ricayla söylüyor. ''Alıymısın anne yada veyiymisin anne'' gibi. Bu benim çok hoşuma gidiyor tabii.

Yetenek sizsiniz’e takmış durumda, bütün bir hafta oradaki ağbilerinin yaptığı hareketlere çalışıyor, mesela futbol topu’yla dans eden biri vardı. Bir hafta evde onun üzerinde çalıştı.He yok böyle dans’ı da es geçmemek lazım tabii. Bütün danslar itinayla taklti ediliyor. Kavalyesi gerek ben gerek babası oluyor :)

Zıplama da boyut değiştirdi ve aştı kendini, koltuktan duvara amuda kalkıyor. Evet şaka filan değil, benim kalp atışım tabii o sırada kaç bilmiyorum ama taktı bu aralar amuda kalkmaya. Annesine çekmiş bu konularda, ben balerindim, çok esnektim bizimki de balet filan mı olacak acep :P Annemlerin yataklarının ayak kısmında bir bölme vardı, uzunlarmasına, ona çıkar, üzerinden hareketler yapardım, enine 12-13 cm. olan bir tahta parçasının üzerinde :) yani baledeyken yaptığımız hareketleri onun üzerinde geliştirirdim, hey gidi günler heyyy, bakk nerden aklıma geldi şimdi.

İngilizce sayıları 10’a kadar sayıyor şöyle ki,

Ben one diyorum o tu :)) ben three diyorum o ''fooy'' böyle devam ede ede teeeeen’i buluyoruz neyse ki sonunda :)

Aklıma gelmişken, bunu da not edeyim, 

'' İsayet parnağım,isayet parnağım,

nedesin? buydayım,

nassısın ependim?

tesettür edeim,

parnak taç,parnak taç :))

Son olarak sevgili Umur’cum ve Eylem’cim bu kadar yıldır kar görmemiş, çocuğuyla kardanadam yapamamış, burnuna havuç takamamış bir anne’ye, bize gel çağrısı yaptıkları için çok çok teşekkür ediyorum. İnanın sizin bunu söylemeniz yeter, inşallah bir gece ansızın gelebilirim/riz kısmet ;)

2.5'a 20 gün kala,

Ne çok yazarmışım geçen sene, hergün, ne bulurmuşum acaba :)))

Şimdi tükendim sanırım, yazmak istesem de olmuyor nedense!!Bir dünya tilki var kafamda, hiç birinin kuyruğu birbirine deymiyor. 

Batıkan'ın tam gaz terrible two sendromları tabi ki devam etmekte, ben menapoza girene kadar da devam edicek sanırım, pek kesilecek gibi gözükmüyor :(

Havalar soğuk diye duyumlar alsam da, bugün biz piknik yaptık :)) çok kötüyüm biliyorum ama öyle ne yapayım..

Oysa ben de kar yağsın isterdim tabii, 4 yıl oldu kar görmeyeli, kendim için istiyorum evet ama en çok ta Batıkan görsün, yatsın yuvarlansın, kardan adamı kitabında değil, gerçekte görsün, beraber yapalım, burnuna havuç takalım çok istiyorumm.

Ama burada göremesekte kısmet olursa Uludağ yada başka bir yerde kayak yapmak, karların doyasıya tanıdını çıakrmak çok istiyorum, kısmet.

Kitap, kardanadam demişken, Kardanadamın atkısı adlı kitabı var,kendince okuyor bu ara, evet evet sonunda benim çocuğum da kitap okumaya başladı, dinlemek çok zevkli  :P :)))

Akşam üzeri bi haller oluyor bizimkine, aniden değişiyor ama her akşam, neden bilmiyorum, bi asabilik geliyor. Hiçbirşey yokken ortada tekmeliyor filan :))

Uykusumu geliyor acaba? anlayamadım.. Rutine bağladı artık..

Zıplayamadığı için üzüldüğüm çocuğum zıplamaya başladı, söylemişmiydim :))

Bilumum yatak üzeri, koltuk üzeri, puf üzeri vs. her an her yerde zıplıyor artık, bir tek trambolin hariç!!

Takla atıyor filan, geçen gün berjer koltukta takla atıyordu, gerçekten, benim halimi düşünün yüreğim ağzımda, ikazlarıma aldırış etmeyen bir çocuğa şaşkın şaşkın bakan bir anne!!! :(

Ben ne kadar düşersin, bir yerin acır vs. desem de ıı-ıhh illla ki yapıyor yapacağını...

Puzzle aldık, uzun zamandır almamıştım, oyuncak yada eğitici oyuncak filan, 4-8-12-16'li değişik hayvanlar ve yavruları var.

İlk başta anlayamadı tabii, ama sonra sonra yaptıkça alıştı, yanlız ilk bir yada iki taneyi takınca biz; sonrasını daha rahat buluyor :))

Ahh fotoğraf , video yüklemeyi ne kadar çok istiyorum ama cep telefonum kurtarılamadı :(( o yüzden malesef, bir süre böyle devam edeceğiz :(

Son olarak videosunu eklemek istediğim, son zamanlar da Batıkan'ın hit parçası olan, Batıkanın diliyle yazıyorum, siz anlayın artık :)))

Babasının öğrettiği ilk şarkı bu!!!

'' acestoo tu siyyy al yovv yuuu'' :))  

Steve Wonder halt etmiş :))) sonunda da ''şahanem'' diyor. Şahanesi kim mi?? benim tabii ki :)))

Başı ağrıyomuş haspamın :)

Geçenler de makas aldık kendilerine, sürekli elinde, bırakmıyor, sürekli ''men şimdi tağat tesmek istiorum anne''

modunda ve hal böyle olunca kesiyoruz tabii, el mahkum :))

Ev çizdirdik babamıza :) yanına bir ağaç, önüne bir de bahçe :)) kestik kestik yapıştırdık, çok güzel oldu :P

Bugün yine yapıyorduk, ben biraz sırtım ağrıyor oğlum dedim. Ondan da cevap hemen geldi,

''menim biyaz başım ağrıyo anne'' hıh haspam, başı ağrıyormuş :))

Dün geceden beri, zaten bir su çiçeği mi acaba şüphesi yaşadım ki; sabahı zor ettim. Çocuk gözünü açar açmaz, benim ilk işim vücuduna bakmak oldu ama neyse ki, yoktu birşeyi! 

Bayram da kuzeni su çiçeği çıkartınca ve Batıkan'da da dün kızarıklık görünce, aklıma geldi, atreş, öksürük, iştahsızlıkta olunca biz de bu ara :(

Birde geçen gün kitapçıya gittim, hakkaten byükte bir kitapçı ve çok hevesle gittim, hüsranla çıktım. Notunu aldığım ben diim 10, siz deyin 20 kitap içerisinde bir tanesi bile yokmuş iyi mi?:(( Şaşırdımm..

Oradan çıktım, kitap alamadım ya, birşey alma isteği kabardı :))

Tam da o sırada bu aralar severek izlediği iki pare'yi buldum.

Belki biliyorsunuzdur ama ben ilk kez gördüm, kum boyalar, iki pare'de yapışkanlı bölgeleri var, bunları her çıkartığın yerine, o kum boyaları döküyorsun ve oluyor sana çok şirin bir İKİ PARE :))

Biz çok eğlendik yaparken, biz derken ben aslında, Batıkan sağolsun kumları toplu bir şekilde dökünce, bu işi en hızlı şekilde yapmak bana düştü :))

Gelip gidip iki pare'ye bakıp, ''munu biz yaptık anne, ıı-ııh men yapmadım anne, ben döktüm, bozuldu.'' :)

İki pare ne mi? Mıckey fare tabii ;)