1 yıl olmuş görüşmeyeli :P

Bir gittik pir gittik,

2010’da gidip, 2011’de geri geldik :)

Yeni bir yıla girdik hayırlısı ile, bakalım bu sene neler bekliyor bizleri,

Umarım her şeyin başında sağlık olur, gerisi de Allah’ın izniyle gelir elbet…

Biz de gelişmeler çok bu aralar, Meltem’e gittik, o kadar değişiyor ki her gördüğüm de;

 Abi diyor Batıkan’a :) bizim ki ise, Meltem’in  yoğun ilgi ve sevgisinden  rahatsız olup;

 Şöyle dedi ki çok güldüm..

‘’ Bu kaday yetey ama Meytem’’ :)

Minik meleğimse hala ‘’abi abii’’ diye diye gezindi etrafında, bir de gıdıklıyor ki, gıdıgıdıgıdı diyerek :)

  kurban olurum ben ona…

Her an’ını yazmak, hiçbir an’ını kaçırmamak adına yazıyorum ya hep, mesela ezan okunuyordu, bizim ki de bütün dikkatini her zaman ki gibi ezan’a vermiş, dinlemekte,

‘’ düzdün tonusmuyo anne ‘’ dedi,

‘’ ne düzgün konuşmuyor oğlum?’’

‘’ezan düzdün tonusmuyo anne’’ :) ( tövbe tövbe)

Yolculuk esnasında bir şey açmak istedim ve açamadım,

‘’Açamıyorum oğlum ben’’ dedim ve cevabına yine şaşırdım,

‘’ Men açarım dostum men açarımmm’’ :))  (bu da nerden çıktı yahu, dostum mu?)

Babaannesi Meltem’in bezini değiştirirken bizimki görür ve korktuğum soru başıma gelir,

‘’ anne Meytem’in pipi’si yok bakkk, neyde Meytem’in pipisi’’ :) ( yandığımın resmidir).

 Oyuncaklarını alıyor mesela, yemek yapıyor kendince,

‘’ simdi men yemek yapıcam anne, pisircemm’’ diyor pişiriyor ve afiyetle yiyoruz :P

Bazen ise doktor oluyor..

Sırtıma bakıyor,

‘’doktoy bey, hastaneye ditcez, doktoy beyy’’

‘’atesin var mı bi bakiyim anne’’ deyip ateşim ölçülür :P

Bazen de, defter alıyor eline,

‘’men derş çalışıyom anne, men okuya gitcem ‘’ diyor.

İşte Batıkan’la hayat böyle :) eğlenceli, bol gülmeli bazen şaşırtmalı.

Tabii sadece bunlardan ibaret değil konuşulanlar ama, işte yazmayınca, not alınmayınca unutuluyor haliyle ;)