Bu aralar herşey onun, onun olsun-olmasın, ama hepsi onun işte :d
Mesela dükkanın kapısında duran masayı, yanlışlıkla yan komşu alsaa,
- aalmaaa, menimm oo!! diye tepkilerini dile getiriyor :)
Hele kazarıza bisikletini, oyuncaklarını birisi almaya görsün, vayy haline almış olan garibimin :(
Tamam sahiplenme duygusu gelişiyor filan ama bir taraftan da bencil, paylaşımsız biri olsun istemiyoruz tabii ;)
Ama men- menimm buu!! olaylarında en çok hoşuma giden ve yemek işimizi kolaylaştıran bir güzellik oldu ki, formül arayan bir anne için, harika!!
Yemek istemediği birşey için babası yada x kişi, tamam ben yiyeyim ozaman dediğin de, işte o zaman işin zevkli kısmı başlıyor :D
-Menn menn- meniimm oo, meniiim :D
Gönül rahatlığıyla ve çok büyük kolaylıkla yemeğin sonu geliyor,
Dün sandalet bakmak için Oasıs'e gittik, istediğimi bulamadım malesef ama almakta zorundaydım ,ben önü kapalı istemiştim, takılıp düşer açık olursa diye ki, dün 2 kere düştü, aldıktan sonra :(
Önü kapalıyı da bir yapmışlar, açık yeri yok, sanırsın bot'tan bozma, sandalet :) ruhum daraldı resmen görünce, yani onu al, kışın içine çorap giydir bot niyetine giysin çocuk ;)
He bu arada, mağazaların birinde bakındık, çıktık;
Aradan birsüre geçti, yanımda ki arkadaş endişeyle karışık bir bağırma efektinde bulundu Batıkan!a bakıp,
benim o anda aklımdan 1500 tane şey geçti haliyle!
elinde birşey yok boğulamaz, eee kemeri bağlı düşemez, derken,
bir baktım sen mağaza'dan ayakkabının tekini al,
heyy yarabbim bu yaştan sonra bir de damga yiyeceğiz, enselenip :P :)
Buraya da Bekleriz >>>>>>>> Batı'nın Organik Bahçesi













