Piyav

,Ne kadar güzel birşeydir, kendi derdini anlatabilmek, isteklerini dile getirebilmek, çok şükür ki artık

kelimelerle de olsa, ne istediğini, neyi istemedeğini, kızdığını, susadığını, sevincini bir şekilde ifade edebiliyor.

Zor şey vesselam anlatamamak, anlaşılamamak :( geceler boyu ağladığında dişi mi, karnı mı, gaz mı, rüya da korktu mu, yoksa sadece anne kucağı- sıcaklığı istemek mi? diye düşünmek ve anlamamak.

Anlamamak bizi yer bitirir anlaşılamamak onları :( Ama artık büyüyorlar her geçen gün, daha da farklı kelimeler söylüyorlar, cümle kuruyorlar çok şükür..

Hiç bir zaman rahatlıkla yemek yediremedim ben Batıkan'a malum, hep te anlattım durdum :) ama bugün birşey oldu, sabah kahvatıyı az yapmasından sanırım,ki; öğlen uykusundan uyanınca yer yemeğini, yatmadan değil,

geldi annemle biz mutfaktayken,

-üff üff diye efektli bir şekilde dudaklarını büzdü,ve hemen sonrasında,

-PİYAV PİYAVV dedi :)))

-'pilav mı istiyorsun oğlum' dedim.-

-minik kafasını yine emme basma tulumba gibi öne arkaya doğru salladı :))

İşte benim bittiğim an o andır. Sen de abartma be diyenleriniz olabilir, saygı duyarım ;) ama zorluklar la yemek yediren bir anne beni anlar, Allah'tan elimizde mevcut olan pilav hemen ısıtıldı ve ilk defa kendi isteğiyle bir yemek yedi ve ilk defa öğlen uykusuna yatmadan ;)

'Üff üff' diye üflemesinden de anlaşılan o ki, ben yemekleri genel de sıcak sunuyorum ve beyefendi hep üf'leyemek zorunda kalıyor :))

Buraya'da Bekleriz >>>>>>>>>>>; Batının Organik Bahçesi