Ordu'nun Dereleriii...

Şimdi ben Ordu'dayım ya, memleketimdeyim ya hani, ana-baba toprağındayım.

Nasıl mutlu mesudum anlatamam, ama yine de evimi özlüyorum, eşimi özlüyorummmm..

Ama oradayken de annemi babamı özlüyorum tabii :) İnsanoğlunu mutlu etmek zor biraz..

Şimdi ben size Bodrum'da bol bol mavilik, deniz fotoğrafları yayınlıyordum ya, Ordu'nun da birçok güzelliği var mesela, yeşilliği, denizi, fındık ağaçları, Boztepe'si vb. bunları görmenizi sağlamayı o kadar isterdim ki;

Ama yok yapamıyorum ne Boztepe'ye çıkabiliyorum bu veletle,ne fotoğraf çekebiliyorum ne başka birşey,

İyisi mi siz şuradan bir bakın Ordu'ya,

Bu demek oluyor ki, kocanız olmadan tatil'e çıkmayın :P:) en azından gezip,dolaşabilme imkanınız daha çok olabilir mesela ;) Siz fotoğraf çekerken eşiniz veletle ilgilenebilir. Beraber Boztepe'ye çıkılabilir. Teleferik yapılmış sanırım, ordan sallanıp Ordu'ya inilebilir :)) vs.

Evimize dönmeye az kaldı bir 10 gün kadar filan ;) Aslında gitme girişimin de çok bulundum Batıkan'ın beni anlık bunaltmaları sonucu ani kararlar verip ( belli olmaz her an gidebilirim) ama eşim kal istersen gitmişken biraz daha!!! dedi ve kaldım.

Batıkan zorluyor beni çok çünkü dedim ya, annemlerin ev de tam kurcalanmaya müsait olunca, kendi evimizde ortada birşey kalmadığı için rahat hareket ediyor tabii ;)

Neyse uzuuunn yol Bodrum-Ordu arası 23 saat kadar ;) bu kısmı düşününce biraz daha arkama yaslanıp oturuyorum :)

Ama şöyle bir düşündüm de insan kendi evine alışıyormuş, özlüyormuş, baba evi tabii ki her zaman baba evi ama ıı-ıhh, bir kere çıktınmı o yıllarca oturduğun, yaşadığın baba ocağın'dan, kendine ait, senin sorumluluğun da olan bir evin oldu mu? durum değişir, kendi evin özlenirmiş.

Böyle işte, ama anne- baba ocağı gibi rahatı da yok hani, ekmek elden su gölden derler ya aynen durum böyle :)) Her zaman bekarken de baba ocağında rahattım ben çok şükür, bir dediğim iki edilmezdi :P elimi sıcak sudan soğuk suya sokmazdım :P çamaşır makinesi bile çalıştırmadım evlenene kadar, bilmezdim 27 yaşında koca bir!!! neyse büyümüştüm yani, ama şimdi turşu bile yapıyorum, yemek yapmayı, çamaşırı,bulaşık yıkamayı  bırak, ee demek ki annemin sıkı takipcisiymişim yine de ve ''anasına da bak kızını al '' diye boşuna dememişler, beni bilenler ağzı açık izliyor şimdi, kendimi anneme çok benzetir oldum zaten, gün geçtikçe, zaman ilerledikçe...
Bekarken her genç kız gibi hayaller kurarsın ya hani, evlenicekmiyim? peki ama acaba kim? diye düşünürsün odanda ;) Şimdi ben aynı şekli hiç bozulmamış odamda bana ait olan, benim canımdan oğlumla aynı odamda yatıyorumm... Nasıl mutlu oluyorum geceleri yatağıma yattığımda, dakikalarca ona bakıyorum.

Anne'm benimm ve ilk göz ağrım babamm sizi o kadar çok seviyorum ki, iyi ki varsınız, sağlıklısınız çok şükür

görsel

Buraya'da Bekleriz >>>>>>>>>> ; Batının Organik Bahçesi