Mutfaktayım, o da Mıckey Mouse saati ve onu seyr ediyor..Koşarak yanıma geldi, heyecanlı ve üzgün..
-anne, elettilit ditti, men şimdi napıcam diyerek,
Gittik beraber odaya gitmiş gerçekten elektrik,
- anne del, bak böle yapalım delir o zaman elettilit dedi ve benim de oturmamı istedi yanına….
Geçen haftaydı sanırım, yine elektrik gitti bu saatlerde ve beklerken can sıkıntımız geçsin diye, oyun oynuyorduk, şöyle,
İki ellerimizi birbirine vurup ikimizde, bir kez de alkışlıyoruz. Sonra gittikçe hızlanıyoruz :)
Bunu biz vakit geçirmek amaçlı yaparken pat diye elektrik gelmişti..Şimdi bunu nasıl elektrikle bağdaştırdıysa bizim velet, kast ettiği oturup tekrar bunu yapmamız..Öyle inanmış ki bunun sayesinde elektriğin gelmiş olmasına :)
-Anne del bak böle yapalım delir o zaman eletilit diyor ya :))))
O kadar güldüm, o kadar öptüm ve bazen onu büyük gözüyle görüp kızdığım için kendime o kadar kızdım ki! O daha minicik bebe aslında, düşünebildiği şeye bakarmısınız :)
Bir de her defasında,
- Anne anlat mana, men anlamıyorum, nası ditti elettilit..!!!
Defalarca anlatsamda o hala babasının çok güçlü olduğunu ve tamir edebileceğine inanıyor :)
Çok sevimli maşallah :)))
YanıtlaSil:))) Ben de bir türlü anlatamamıştım elektrik kesintisini Arda' ya. Tamir etsinler hadi, ışıkları yaksınlar diye tutturmuştu. Bizim için çok basit olan şeyler onlar için çok soyut kalıyor zaman zaman , ne zor çocuk olmak:)
YanıtlaSilAh Batıcığım, sen yine inanmaya devam et babanın her şeyi tamir edebileceğine. Çocukluğun en güzel yanı bu işte. Ne zaman babanın gücünün her şeye yetmediğini anlıyorsun o zaman büyüyorsun. Umarım daha çok uzun zaman sonra anlayacaksın. Boşver büyümeyi sen çocuk olmanın tadını çıkar
YanıtlaSil