Çok istemiştim tiyatro’ya götürebilmeyi, kaç kez İstanbul’a gittiysem bir türlü ya fırsat olmadı yada denk getirememiştik.
Bu sefer de tabii daha gitmeden aklıma koymuştum…Askerimizi yolladığımız hafta sonu aradım T.S.K.M, Cumartesi günü bu ay için son oyun olduğunu söylediler…La fontaine Orman Mahkemesinde!
Kaçarmıydı böyle bir fırsat..Öğlen saat 13:00’de olsada, göze aldım ilk kez uyumamasını, uyku saatidir çünkü ve hiç şaşmaz ;)
Gittik bir heyecanla, onun dünyadan haberi yok..Tamam tiyatro’ya gideceğiz, ağabeyler kostüm giyecekler vs. ama gözünde canlandıramamıştır tabii ;)
Öncelikle Kültür Merkezini çok beğendim zaten çok gurur duyduğum bir insandı kendisi de, bunca güzelliklere imza atan, birçok insana kol-kanat germiş ve her köşesine baktığımda sanki onu gördüm, hissettim…
Oyun saati geldi, içeriye girdik…Bizim ki şaşkın ben heyecanlı :)
Yerimizi bulduk, içeride bir sürü çocuk, büyüklü-küçüklü…Kimisi ana kucağında filan gerçekten :)
Kostüm giyen ağabeyler, ablalar çıktı sahneye!! İlk önce şarkılarla, müziklerle açılışlar yapıldı filan…Bizim ki gayet mutlu müzik var ya işin ucunda…Alkış üstüne alkış, dans üstüne dans J
Ama gelgelelim hikaye başladı, biraz zaman geçti…Uykuda bastırınca, sıkılmaya başladı, son yarım saat!!
Gidelim demeler, ayağa kalkıp arka koltuğa geçmeler, yan tarafta ki merdivenlerde oturmalar filan…Sadece müzikli yerlerde mutlu oldu, eğlendi onun dışında olsa da olur, olmasa da onun için…
En son bitiminde, bütün çocukları sahneye davet ettiler, kimilerini kendileri gelip aldılar…Bizim veleti tavşan çağırdı ama gitmedi!!! Hayret ettim, şaştım kaldım…
Sokakta herkesle çekinmeden konuşan, yakınlaşan, isteklerini hiç ayıpsız isteyip dile getiren çocuk nasıl oldu da gitmedi, hayır dedi, kollarını bağladı, kaşlarını çattı, şaştım kaldım…
Acaba tavşan değil de, ben götürseydim sahneye gidermiydi, belki tavşan dan çekindi dedim kendi kendime!!
Sonra herkes sahneden indi, sahne boşaldı, tam çıkıcaz..
- Ama beni tavsan çağırmadı anne?
- Oğlum çağırdı ya, sende gitmedin!!
- Ama ben ditmek istiyolum anne!!
Üzgünüm perde kapandı!!!
Ve nasıl davranır diye çok merak ettiğim tiyatro maceramızdan şunu anladım ki, benimkine çocuk tiyatrosu değil, çocuk müzikali lazım ;)
Haha..Olsun be kuzum. En azından denemiş oldunuz..
YanıtlaSilÖpüyorum...;)
Bence saat ters olmuş. Uykudan dolayı sıkılmıştır. Bir de anlamıyorum hep tiyatrolar 1 de. Demir'i genelde ondan goturemiyorum. Tam uyku saatimiz düzeni bozulmasın diye. O konuda bende muzdaripim.
YanıtlaSilama öyle Melike, biz de bir kaç defa gittik, en çok sevdiği bölümler müzikli bölümler. Gerisinde konuyu toparlamak ne olduğunu basitçe anlatmak filan gerekebiliyor. Yine de bak ne güzel oturmuş bir şekilde sonuna kadar, aferin kuzuya :) Bir sonraki istanbul seyahatinizde ben de aranmak istiyorum, duyurulur! :)
YanıtlaSilo halde bir dahakine müzikal seç, mümkünse bizi de gör ;)
YanıtlaSilsevindim gitmişsiniz sonunda :))
YanıtlaSilKayra da gitmişti ama kreş ile daha biz ikimiz gidemedik oğlumla :)
Ama o ikinci fotoğraf var ya. Nasıl mutlu orada. O nasıl bir gülücük öyle. Kim bilir nasıl parlamıştır gözleri
YanıtlaSilİlkinde illa k sıkılıyorlar zaten.. gene de her türlü iyidir, ufku erken açılır inşaallah Melikem:)
YanıtlaSilböyle tiyatro-sinema denemelerini okuyunca çok mutlu oluyorum çocuklar adına...ne yazıkki kerem daha her ikisi ile de tanışmadı...çok istedim ama ya saatleri uymadı ya da oyunlar...
YanıtlaSilbir sonraki oyun müzikal olur inşallah :)))
AAA hiç haberim olmamış gidip geldiğinden TSKM burnumuzun dibi, bir daha gelirseniz haberimiz olsun, ağarlıyalım sizi :)
YanıtlaSil