Meltem yürüyor...Bizimki durmuyor...

Bu aralar bir özgüven mi desem ne desem bilemedim....Sürekli herşeye ama!!!

Hayıl cevabını alıyorum...öyle böyle değil, 

''hayıl, men tütümü içmicem...''

''hayıl men tavaltımı yapmicam....''

''hayıl ben oyuncaklarımı toplamıcamm '' gibi....

Neyi nasıl dersen de, önemi yok onun için..vereceği cevap alacağım cevap hep aynı...hayıl, hayıl, hayılll...

Düşünüyorum da ben de ona bu kadar çok mu hayır diyorum da, bu çocuk sürekli bana karşı hayır diyor...

Eeee o da hayır :)) yani ben herşeyine hayır diyen değilim...evet dediklerim de var tabiii, ama bu bücürde evet ıı-ııh yok..

Bu kadar katı yani,bu kadar net  ve kesin bir ifadeyle söylüyor ki!! He bir de ''ki'' demişken aklıma geldi..;)

Her cümlenin sonuna bir de ''ki'' eki takıyor... Ben vurmadım ki!! yada ben onu öyle yapmadım ki!!! gibi...

Meltem'le anlaşamıyor bu çocuk, kıskanıyor biliyorum da ondan...konuşuyorum, anlatıyorum anlayacağı dilden ama yok..yine yapıyor yapacağını..ya vuruyor, ya bacağını eziyor, ya üzerinden geçiyor..

Meltem yürümeye başlamış  :))

Pıtır pıtır çok güzel yürüyor, yavrum benim :((

1 hafta içinde ve çocuğa resmen çarpma pahasına olsa da önüne çıkıyor, sanki o yokmuş gibi!!! üzülüyorum, babaannemiz de üzülüyor... O yavrumda, öyle çok seviyor ki Batıkan'ı :)) onunla oynamak istiyor, sarılmak istiyor..sürekli abi abi diye ağlıyor..Ama benimki yabani :(( sevdirmiyor kendini...

2. çocuk olayını hep ben Batıkan 2 yaşına geldiğinde yaparım diyordum..Şimdi de 2. çocuk mu?? yok anacım ben almayayım diyorum..Batıkan, ben ve bir tane daha bebecik..Hangimizi nerede bulursunuz bilemem artık :P