Bloglar açılmış gözümüz aydın.. ama nerde bu millet, herkes unuttumu bloglarını, anlamadım gitti :(
Bizim ev de son günlerde aynı nakaratlar tekralanıyor her daim..
Babamıza düşkünlüğümüz malum, doğdudoğlaı her an, her gün beraber olunca ve her saat... Anne gibi baba sevgisi daha çok sanki bizim evde ;)
Baba'yla parka gidilirdi, baba'yla deniz kenarına gidilirdi, baba'yla limana gidilirdi, tur atılırdı sahilde, baba onun için arkadaştı... Ben ise evde idareden sorunlu bakan...yemek ye, uyu, topla, dağıtma vs.. sürekli takip, sürekli komut veren bir tip...
Doğal olarak anne mi aranır baba mı?
Şimdi baba başlayınca tam gün hatta gece işe!!! Cuk diye kaldı mı bizim yavrucak evde, Hitler'in kadın versiyonuyla :))
Babayı bir tek sabahlar görüyor.. İşe giderken bir kıyamet '' sen işe ditme baba'' diye...
Öğlen hadi geleyim de bir göreyim, özlemiştir diyor... Bir kıyamet daha :((
Aradan bir zaman geçiyor, vuruyor aklına emzik gibi,,
Menim babam işe ditmesin anne :(( ağlayarak, böğürerek hatta...
Ama baban işe gitmezse, para kazanamaz, ekmek alamayız, süt alamayız, süppiz numuta alamayız... hem herkesin babası çalışıyor oğlum'' dediğimde,
Menim babam işe ditmesin anne!!! Orada ki menim babamı anlayabiliyorsunuz değil mi?
Herkesin babası gidebilir ama onun ki gitmesin...
Gece de göremiyor tabii, babamız Batıkan uyuduktan çok sonra geliyor.. haliyle çocuk için tam bir bunalımlı dönem ...
Baban gitmesin, ben gideyim işe dedim birgün...Amaç nabız ölçmek, aldım ağzımın payını...e haklı da çocuk..
Sen git işe, babam işe ditmesin :(((
Benim de işime gelir aslında, yıldızlarımız barışmıyor çünkü bir türlü yine bu ara... Belki giden ben olunca, ben de özlenirim değerim artar :P :))
Çok zor oldu onun için bu durum, benim için de tabii ama yeter ki çalışsın diyorum... Bir şekilde alışacak elbet zamanla... En azından akşam yemeklerini beraber yeseydik yada akşam belirli saatte evde olsaydı da yatana kadar görseydi vakit geçirseydi babasıyla diyorum bazen... Ama olmuyor işte.. Bazen herşey istediğin gibi olamıyor... Neyse buna da şükür diyelimm...Beraber gidiyoruz parka artık.. Tabii benim yükümde ikiye katlandı böylelikle ama, ne yaparsın başa gelen çekilir ;)
Az önce bu dünya tatlısının videosunu izledim, bayıldım. İçemden yanında olmak, o yanakları yemek bitirmek geldi. Özledim sizi Melike
YanıtlaSilBen yorum atmıştım nereye gitmiş yine?
YanıtlaSilÇok özlemiş babasını Melike!!Kıyamam ben ona...(sende kıskanma) :)))
Canım bilmiyorum ya, belki gelmiyordur yorumlar,sorun devam ediyor çünkü bloglarda.Yorum atmıştım ama ulaşmamış mesela.
YanıtlaSilBenim dışımda da yazan olursa yorumla ilgili, bi sorun var demektir.Bazen benim pc de hata veriyor belki ondandır.
Keyfin nasıl bu arada, yerleşebildinizmi tamamen?
Kıyamam yakışıklı kuzuya ama inan alışır bu düzene de. Bizlerden daha rahat daha çabuk oluyor onların geçişleri. Yeter ki sen mutlu ol, bu düzenin de normal olduğunu hissettir ona.Yavaş yavaş herşeyin yoluna girmesine çok ama çok sevindim inan :) Öpüyorum ikinizi de!
YanıtlaSilAy Melikem kolay gelsin.. Haklısı senin de yükün iki hatta 3 kat artmıştır.. Ve biliyorum o babayı görmemeleri.. bir dönem bizim evde öyleydi.. Selim bebekken İlter gece anca eve gelirdi de çocuk uykusundan uyanıp başında uyandırmaya çalışırdı. Allah yardımcınız olsun canım. Ve dediğin gibi çok şükür gene de
YanıtlaSil