13 Temmuz 2011 Çarşamba

3 yaş ile beraber!


Çok sıcak çok..
Böyle bir sıcak ben ömrümde görmedim desem yeridir, o derece sıcak yanii..
Rüzgar esmiyor, esse bile fön makinesi kıvamında :)
Böyle sıcak olunca tabii, uyumakta güçleşiyor..
Batı her daim çıplak geziyor ama yok isilik oldu yavrucak, duş alsa bile faydası yok!

3 yaş ile beraber emzik işine son verdik vermesine de! İyi mi yaptık kötü mü bilemedim!
Çünkü öğle uykularını da bitirdi :( Ve çok kötü oldu bu durum, doğdu doğalı hergün aksatmadan uyurdu hem o dinlenirdi hem ben..Ama şimdi uyumuyor, resmen yatakta savaşıyor, konuşuyor, kah su istiyor, kah koşup geliyor, kah konuşuyor, konuşuyor.....
Böylelike 1.5 saat geçiyor sonuç ''apşam uyulum anne'' deyip kalkıyor yataktan :(

Emzikten mi yoksa sıcaktan mı bilemedim..Bazen şeytan diyor, tık emziği ağzına uyusun :( ama onu da hazır bıraktı, daha bahsetmiyor bile, o yüzden tekrar başlamakta istemiyorum...

Ben bile gece yatmadan önce allah'ım nasıl uyuyacağım diyorum..O kadar yani.
İçtiğimiz suyun hatti hesabı yok, geceleri deliksiz uyuyan çocuk gece kaç kez su içer oldu :(
Üstünü değiştiriyorum ama sonuç anında terliyor tabii...

3 ay devam edeckmiş bu sıcaklar diye okudum bir yerde! Düşünebiyorum, buhar olup uçucam az kaldı..
Zaten zayıfladım oldukça, şimdi ter döke döke kilo veriyorum :)

8 Temmuz 2011 Cuma

En Mutlu Edenim!


 
Mutluluk;bir çift minik ayağın pat pat nasıl yürüdüğünü yada yürüyemediğini seyretmede, gülümsemekte !!
Mutluluk; minicik terliklerin içindeki minik parmakların şirinliğine bakmaya doyamamakta !!!
Mutluluk; bu insan yavrusunun senin yavrun olmasına şükür etmede, sevmekte, sevilmekte, ne kadar sarmalarsan sarmala doyamamakta......!!!!!
Benim en zor zamanımda sırf hayatımda o var diye gülmeye zorunlu kıldığım kendimi!
Sırf o var diye, kendime dikkat etmek zorunda olduğum...
Üzüntümü, buhranlı anlarımı ona belli etmemek için elimden gelenin fazlasını sarf ettiğim...yada bazen edemediğim....
O hayatımda ki en büyük lütuf benim için, onun benimle olması, benim olması, sırf o var diye, birşey yapmadan önce bin kez düşündüğüm, ovar diye sırf göğüs gerdiğim...
Onun varlığıyla şenlendiğim, sesiyle cıvıldadığım, uyurken özlediğim, bazen uyansın artık diye beklediğim...
Aslında çok fazla üzdüğün zaman olmadı beni, yani çocuktun aslında ama ben senden boyundan büyük hareketler bekledim genel de!!
O yüzden teşekkürüm de var sana, rutinlerine kolaylıkla alıştığın ve bundan yana beni sıkıntıya sokmadığın için....
Her hareketinde, ''ne zaman bu kadar büyüdün sen de bunları yapabiliyorsun'' diye kendi kendime söylediğim ve bundan mutlu olduğum...
İyi ki iyi ki doğurdum seni, iyi ki benimlesin, bana bir metrelik boyunla güç verensin....
İlham kaynağımsın, sen dediğim de, düşündüğüm de senin için şair bile kesilebiliyorum ne garip...
Sen benim canımın içinden can cingöz oğlum diyebildiğimsin....
 
(3 yıllık emziğimize başş başşş yapmış bulunmaktayız)

6 Temmuz 2011 Çarşamba

Son mu verdik emzik işine!

Uyku saatimiz geldi, rutin, süt içme, kitap okuma, su içme, öpüp-koklaşma merasiminden sonra ezmiğini aldı, uykuya dalmak üzere yattı ve ben çıktım odadan!! Arkamdam 2-3 dk. geçmedi megafondan gelen ses!!


Anne meme'm yıtıldı..
gidip baktım, ısırmış, kopartmış.
men simdi napıcam anne :(  (gayet üzgün, dudaklar büzük, boynu bükük :P )
memesiz uyabilirsin oğlum, büyüdün artık!
hee, apsam yenisini alılız anne!!  ( bu sefer gayet mutlu ve sevinçle! )
yok oğlum, artık başka satılmıyor malesef :P  dedim ve çıktım koşar adım :)))
men simdi napıcam anne!! çat diye patladı anne !! diye defalarca tekrarladı,
ayıcığını vereyim mi? onunla uyumak istermisin?  diye bir fikir geldi aklıma!! verdim.
ayy ayıcığım, meme'm çat diye patladı, anlıyomuşum ayıcıt... diye konuşuyor, dinlemedeyim :))

Şu an hala uyumadı ama su istedi, babamız götürdü ve babasına meme'm yıltıldı baba dedi. 
Basta alırız dimi baba diye de devam etti.
Şimdi ayıcığınla yat uyu oğlum, büyüdün hem artık sen...
Tekrar aynı istekte bulununca, babası da sağolsun çarşıya gidince alırız demez mi? !!!!!

Tekrar almayı planlamıyorum ama bana da belli olmaz hani :P Çünkü hiç kıyamıyorum emziğinden ayrılmasına, bir de sadece uykusunda emiyor ya, ne bileyim, üzülecek, bir yanı eksik kalacakmış gibi geliyor..delimiyim..!!!

O direnir mi, yoksa ben mi pes ederim bakalım önümüzdeki günler ne gösterecek .)

2 Temmuz 2011 Cumartesi

Bizi mutlu edenler

Sabah kalktım, daha yüzümü yıkamamıştım ki, zil çaldı...
Allah allah nidaları'yla kapıya yöneldim, ilk önce pencereden baktım..Y.Kargo, beni soruyor...
Ne ola ki bu şimdi dedim kendi kendime, bir taraftan Batı'da peşimde aynı soruyu soruyor :)

Açtık kapımızı, ben hemen kimden dedim almadan önce!
Adını söyleyince zaten tanıdım ve ama şaşkınlığımı üzerimden atamadım bir süre!!
Batı'da alıştı ya bu sıra paket gelmelerine, o nediy anne? nediy o diye diye peşimde :)


Ben hala şaşkın, cevap bile veremedim bir taraftan açıyorum paketi, nasıl, nereden buldu adresi, bu nasıl bir günümü aydınlatan pakettir böyle diye sevindirik oldum ne yalan söyleyeyim :)
Canım, içinde yazan not'la beni nasıl da duygulandırdın, nasıl düşünceli, ince, şeker bir insansın sen öyle!
Bunu zaten yüz yüze geldiğimde hissetmiştim, seni tanımaktan, bu tanışma fırsatını başarmaktan öyle mutlu olmuştum ki!.
Seni öyle çok seviyorum bunu biliyorsun, çok sık görüşemesekte yüreğim hep seninle..Beni bugün bu buhranlı günümde mutlu ettin ya! Allahta sizi yavrucuğunla, sevdiklerinle bir ömür mutlu etsin inşallah...
Çok çok çok teşekkür ederim/iz...Benim minik oğlum Tuğra ve onun güzel annesi Emine'm :)
Fark ettim de Batı'nın bu renk tshirt'ü yokmuş yaw..Sanki bilipte yollamışsın gibi :) Çok güzeller, kitabı da öyle içinde bir sürü hikaye :))

Bu arada hazır hediye demişken, dayımızın yolladıklarıyla da resimlerimizi çektik onları da ekleyeyim, ayıp olmasın :P dimi ama!!




Bu doğum günümüz de Batı ne çok mutlu oldu böyle, iyi ki varsınız...Sizler de olmasanız.....!!!!!!!!

30 Haziran 2011 Perşembe

Hoşgeldin 3 yaş!


Körler sağırlar birbirini ağırlar gibi bir doğum günü oldu :P
Batı, ben ve babası....
Hatta çocuğum bile şaşırdı!
''Budün menim doğum dünüm mü anne?''
Evet oğlum...
Ama ama, pastam yot, mumlay yot, inşanlar yot ti!!! dedi ve beni bitirdi :(


Babasıyla o uyurken süsledik odayı, sonra gittik babamız pasta aldı..Giydirdim ve üfledik mumu'muzu defalarca!!! :))
O mutlu oldu mu? oldu...Ben oldum mu? ee oğlum olduysa oldum tabii ama eksikler vardı, neyse ki ben farkındaydım sadece bunun...


Seneye inşalah daha güzeli olur...
Ömrün güzel olsun, daha nice 3 yaşlar görelim hep birlikte inşallah.....
Related Posts Widget for Blogs by LinkWithin