En yakışanı buymuş..

Anneliğimi kimse sorgulayamaz benim, en can alıcı noktamdır,

Kimseye laf ettirmem, kimse beni bununla yargılayamaz, hepimiz gibi ;)
Eleştirilere açık biriyimdir ama konu çocuğum olunca;
Kimseye olumsuz bir şey dedirtmem, diyemezler..Kim olursa olsun,
He şimdi biri bir şey mi dedi? Diye düşünülebilir, ama hayır!!
Sadece düşüncelerim bunlar benim, kendi kendime düşünüpte ortaya çıkardıklarım,
Kim bilebilir ki benim çocuğumu nasıl baktığımı, büyütüp didindiğimi,
Ne şartlar altında doyurup, beslemeye çalıştığımı, hiç kimse bilemez,
İşte bilmeyeceği gibi de beni çocuğumla kimse,
Yargılayamaz, sorgulayamaz…

Bunları düşünürken bir taraftan da eski resimlere baktım şöyle bir,
Ben meğer evladım karnıma düştükten sonra güzelleşmişim :)
Meğer hayatıma, ruhuma, evime, kattığı güzelliğin yanında,
Bir de bedenime, dış güzelliğime güzellik katmış cingöz oğlum :)

Tek başına ne kadar boş, yalın, zayıf :) !!mışım meğer,

Ben 27 yaşındayken!

Ama ne zaman ki hayatıma girdi,
Tek değil iki kişi olmuşum artık, zayıf değil kilolu olmuşum :)

Ben 28 yaşında, sen 39 haftalıkken!

Sonra ne zaman ki sadece içimden dışa dönüş yaşamışız başka bir şey değişmemiş,
O zaman ise kucağımda, kollarıma, yüzüme, gönlüme öyle güzellik katmış ki;

Ben 29 yaşında, sen 4 ayllıkken

Yalın haldeyken bir işe yaramayan ismimin başına,
‘’ANNE’’ sıfatı ve eki getirip,
Beni yücelttiğin, çoğalttığın için çok çok teşekkür ederim,
Seni çooookkk seviyorum cingöz oğlumm, iyi ki geldin…