Mesele, paylaşabilmek...

Çok üzülüyorum, hiç istemediğim hareketler yapmaya başladı son zamanlar da,

ki hiç böyle bir çocuk olmamasına, arkadaşlarıyla güzel oynayan bir çocuk olmasına rağmen; 

he belki ufak ama belki daha zamanı var ama çok zor durumda bırakıyor beni çoğu zaman;

Şöyle ki, resimde gördüğünüz arkadaşları Batıkan'ın, 4 yaşlarını bitirecekler onlar da, 

bizimki hem onları elinde, hem yolda geçen birinin elin de ne görürse görsün istiyor ve eğer alıyorsa,

sanki kendininmiş gibi de sahipleniyor, geri vermiyor :(

He diyeceksiniz ki onlar veriyor mu?

Annelerinin bin yalvaryakarışından sonra zaman zaman belki veriyorlar, sonra bende düşünüyorum kendimce, aralarında 2 yaş fark var, eee Batıkan'dan daha büyükler ve onlar bile paylaşmıyorken, ben henüz daha 2 yaşını bitirecek olan bücürden çok mu şey bekliyorum acaba diye!! ;)

Ama tabii ki, sürekli dil döker vaziyetteyim,

paylaşmak istermisin oğlum?, yada hangisini vermek istersin oğlum dediğimde daha başarılı sonuç alabiliyorum bazen, çünkü seçme hakkı ve istediğini verme hakkı kendi elinde olunca adam yerine konulunca :) daha sorunsuz verebiliyor bazen ;)

Ama vermediğin de aralarındaki diyalog'u duymalısınız :)

Defne: Batıkan sen bana vermiyorsun oyuncağını, bende sana bisikletimi sürdürmicemm :(

Mehmet: evet Batıkan, bana da bisikletini sürdürmüyorsun ozaman ben de seninle hiç birşeyimi paylaşmayacağım :(

Batıkan:  memeeeyt, biymeeee!!! hebele hübele, hebele hübele, höönk :(

Bir de paylaşma huyundan yada huysuzluğundan başka, bir de vurma huyu çıktı ki, o daha da zor durumda bırakıyor beni, aslında seviyor gibi :) yani sert seviyor biraz ve yüzlerine yırtarcasına dalıyor :(

Allah'tan gariplerim onlar da karşılık vermiyorlar aynı şekilde, yoksa durum ne olur bilemiyorum, he belki onlar karşılık verse tırsarmı ki :P ayy hiç birşeyden tırsmıyor ki :))

Ama bu durum da beni çok zor durum da bırakıyor, ve yaptığı hareketinin yanlış olduğunu biliyor, biliyor ve bile bile ve benim gözümün içine baka baka yapıyor yine de :(

Az önce gece bahçesi izliyor Mehmet geldi yanına, hemen bir tabure çekti, oturdu :)

Bizimki ben de yanlarındayım oturan çocuğun yüzüne nasıl aralarda saldırıyor :(

Can sıkıntısı mı nedir? 

-Oğlum yapma, arkadaşın senin yanına gelmiş, o sana birşey yapmıyor ki diyorum,

yok sanki ben hiç birşy dememişim gibi, gözüme bakıp tekrar 1500 kez yapıyor,

he Mehmet mi  ne yapıyor o sıra,

hiç! sadece oturup, çizgi film izlemeye devam ediyor :(

Bir diğer yaptığı son zamanlarda, tanımadıklarının peşine düştüğünü ve onlarla gittiğinden bahsetmiştim, bir de bunun dışında, ben yemek yedirebilmek için kırk takla atarken, o sonrasın da tanıdık tanımadık kimin elinde birşey görse ''mama mama'' diye istiyor, böğürüyor :(

He eğer gördüğü çocuk yada bebekse, ellerinden alıyor :((

Çok zorluyor beni yaa, yani her hareketi falso :( sürekli tepesindeyiz ya babası ya ben,

her an birine birşey yapıcak yada elinden alıcak oyuncağını, mamasını diye!!

Sendrom bu mu yanii şimdi :)

yoksa çeşitleri var mı? yada çeşit çeşit çocuklar üzerinde değişik farkındalıklar mı yaratıyor??

ben ne yapicimmm ;)

Buraya da Bekleriz >>>>>>>>>>>>; Batı'nın Organik Bahçesi