Meltem'e gittik geldiikk...

Hatırladınız mı bu miniği :))

Şurada anlatmıştım ya, neler olduğunu, acı tecrübelerimizi :(

Gidememiştik yanına, o zamandan beri nasıl buram buram koktu kokusu burnumda, nasıl özlemiştim, bir anda apar topar karar verdik ve soluğu Meltem'imizin yanında aldık :)

Nasıl büyümüş maşallah! Herkes seferber olmuş tabii haliyle, evde, baba, dede, kardeşler, babaanne ohh hepsi peşinde, gözünün içine bakıyorlar :)

7 aylık oldu Meltem, emekliyor çok şaşırdım, çokta hareketli, dişleri çıkmamış henüz ama çok iştahlı maşallah, biberonu görünce kıyamet kopuyor :)

Normalde kimseye gitmezmiş, beni tanıdı herhalde, nasıl sevindi, mutlu oldu, oynadık bol bol, koklaştık, doydum mu? tabii ki hayır ama bu beni 1 ay idare eder, 1 ay sonra yine soluğu alırım yanında :)

Bu sefer Batıkan daha iyiydi Meltem'e karşı, ilacını verdi kaşıkla, suyunu içirdi kardeş kardeş diyerek :) emziğini verdi, arada tabii sert tavırları da oldu.

Bir kere daha baktım baktım, annesini hatırladım, hala daha inanabilmiş değilim, sanki her an gelicek gibi ama boş tabii :(

Ama iyi gördüm ya Meltem'i sevindim, tabii içlerini bilen yok, büyüdükçe gün geçtikçe nasıl olur, bilen yok! 

Umarım herşey haklarında güzel olur...

Tipine baksanıza, tam köylü güzeli, annesinin tülbenti bu sefer başında, fotoğraf çekmek için taktık :))

Nasıl sevimli dimi ama ;)