Kabiliyetsiz annenin çabaları.

Çocukta potansiyel var belki ama annesin de yok :(

Hiç resim kabiliyetim olmadı benim, yani Cin ali çizebilirim ama ancak o kadar. 

İlk önce Sabiha Paktuna kitabına da benim için bakmak lazım aslında ;)

Şimdi bu durumda çocuk ne yapsın dimi ;)

Malzeme var evde ama yaratıcılık sıfır olan bir anneyle de malzeme dünya kadar olsa ne işe yarar...

Mesela, çam kozalaklar topladık, neyse onları boyadık, oğluda anası gibi, bi çiziktiriyor tamam bitti, bırakalım kurusun deyipp, hooop ikinci kozalağa geçiyor..

Guvaş boya aldım tavsiye üzere bir de palet, mürekkep hokkası filan..

Ee tamam da bunlarla ne yapsam diye abuş abuş bakınıyorum etrafa. Çocuk heyecanlanıyor, men yesim yapmak istiyorum anne diyor ama!! Veriyorum eline fırçayı, döküyorum guvaş boyayı palete, zaten azıcık oluyor boya, iki sürüyor kağıda yada başka birşeye, boya bitiyor :((

Bu işin bir yerinde hata yapıyorum ben ama neresinde. Ne olur sesime ses verinnn..(kullanım ile ilgili)

Sonra bugün makas aldık mesela, bayıldı, çok sevdi.Kağıtlar verdim,

Onu da kesebilse daha güzel olucak ama, daha çok yırtmayı tercih etti bi süre sonra, kesmekten vazgeçip ama gayretleri devam ediyor. Birgün kesebilecek inşallah :))

Kestiklerine de yapıştırıcı sürüp, boş boş kağıtlara yapıştırdık.. Çok beterim bu konuda ne yapayım yaa, varsa örnek gösterebileceğiniz link verin n'olurr :((

Sonra baktık bu böyle olmuyor saklambaç oynadık dün akşam, çekirdek aile olarak..

O da şöyle gelişti.

Sayı sayan kişinin yanında bekliyor :))) saklansa da, aranıldığında ''işte buydayımmm''' diyor :)) kendi sayarken de biy, iki, üç, aytı ve sayma işlemi bitince ''babaaa sen neyeye saklandınn, anne sen yeydesin babaaa'' diye sesleniyor :))  baba ile ben yerlerdeyiz tabii o an :)))

Sonra baktık onunla da yetinemiyoruz bugün, sabah sabah piyanist şantör anne, davul'da baba, kendileri de gitar'ı aldı eline,olduk mu size Breman mızıkacıları :)))) çok eğlenceli tavsiye ederim..

Tüm gün evde olmak böyle birşey işte, ne yapacağımızı şaşırıyoruz zaman zaman..

Dün gündüz arkadaş geldi,, Batıkan'dan 2 yaş büyük oğlu var, sevindim, oda sevindi görünce ama bir süre sonra ne olduysa, çocuğa yapmadığını bırakmadı..

Vurdu, oyuncağıyla vurdu, peşinden çığlık çığlığa koşturup çocuğun korkmasına neden oldu ki, çocuğun eli yüzü bir tuhaf oldu, çok korktu :((

Oyun grubu tavsiye eden arkadaşlarım, düşünmekteyim ama ikimiz beraber gidersek yada, haftada birkaç gün!! Bakalım kreş tecrübesizliğimizden sonra pek iç açıcı gelmiyor ama, bakicizzz..

Bir de ateşli demiştim ya, 2 gündür de, o ve ben, hapşırık, tıksırık, öksürük durumundayız... Resmen hırıltılı, ne yapacağımı şaşırdım, ben ne ise de o bir an önce iyileşse... :(

dip :( neden fotoğraflarım yok derseniz.. çok sevdiğim cep telefonum suya düştü, kurtarma çalışmaları devam etmekte..