18 Aralık 2010 Cumartesi

Blog'cuk...


Bu yazıyı yazmayı o kadar uzun zamandır düşünüyorum ki; ve hemen hemen bu bloglar konusunda aynı fikirler için de olduğum o kadar arkadaşım var ki!!
Kimi yazıyor, kimi yazmıyor.. Ama ben biraz karakter itibariyle tuhaf bir insan olduğum için, neyse o olduğu için hayatta benim için her şey, bunu da buraya yazmak istedim..
Belki bu yazı bir süre sonra, kendini imha edebilir, ama zaten laf yerine gitmiş olucak, sonrasında imha olsa da olur…

Ben uzun zaman oldu blog yazmaya başlayalı, yaklaşık 2 yıl biticek.. Ve bilen bilir benim ne tarz yazılar yazdığımı, az çok nasıl bir insan olduğumu çözen olmuştur.
Bazen kızgınlığı dile getirdim, bazen sevincimi, bazen üzüntümü, bazen sadece gün içinde yazşadıklarımı, ama şunu tüm samimiyetimle söyleyebilirim ki, her zaman, her yazımda içimden ne gelirse o an onu yazdım, geldiği gibi, süslü cümleler kuramam ben; sürekli mutlu değilim haliyle insanım, ve bunu da çok açık bir şekilde yazdım..
Sürekli iyi bir anne olamadım belki, dedim ya insanım çünkü, her dakika ''ahh yavrum, ahh canım'' yapamadığım zamanlar da oluyor elbet.

Ve ben hergün yazardım, geçmiş zamanlar da, her gün!!! Ve hergün yazdığım konularda dediğim gibi benimle, bizimle güncel yaşadıklarımızdı.
Şimdi, buraya kadar her şey normal, fakat buradan sonrasında beni üzen demeyeceğim çünkü bu tarz kişilik sahibi insanlar için üzülmem ben!!
O zamanlar yazarken, canım, cicim ahh vahh eden insanlar’a vardı..
Hala daha var o insanlar aslında, içten içe bizi okuyp takip ediyorlar. Hiç yorum yapmamış kişilerden bahsetmiyorum dikkatinizi çekerim, bu bahsettiğim kişi yada kişiler kendilerini nasıl olsa bilirler.
Beni rahatsız eden şey, beni okuyup bana yorum yazmıyor olmaları değil, neden hala beni kendi kişi listelerin de tutuyorlar, neden benim izleyicilerimden hala çıkmıyorlar,neden benim güncellememi görüp, hemen tıklayıp sayfama gelip, bir güzel okuyup ondan sonra ‘’aman beee’’’ dercesine çıkıp gidiyorlar.Nedir yani???
Bu çok uzun zamandır böyle, bir süre öncesine kadar inanın ben bloglarına girip yorumlarımı yaptı, herkese yaptığım gibi, ta ki; dikkatimi çeken şey olana kadar!!
Aaa bir baktım, başka birçok blogta gayet güzel yorumları var, hemen hemen her güncelleme de!! Yani demek ki, yorum bırakmada bir güçlüğü sıkıntısı yok, istese bırakabilir yani.
Peki o zaman ne?? Beni sevmiyor musun? Benim oğlumu sevmiyor musun? Benim yazdıklarım sana süssüz, sade, düz, edebiyat parçalayıcı gelmiyor mu? Beni her ne olarak düşünüyorsan,O zaman okuma kardeşim beni, neden benim her güncellememi merak edip bakıyorsun, hadi onu da geçtim neden beni hala sayfanda, kişi listen de tutuyorsun neden?
Ben kimseyi bu bloga zorla getirmedim, kimsenin bloguna giripte n’olur beni izlemeye al yada lütfen beni de takip et diye yalvarmadım, herkes kendi arzusuyla geldi, izledi.
Şimdi kendi arzusuyla gelen bu arkadaşlardan, bir ricam var, lütfen benim arzumla beni listenizden çıkartın, izleme bölümümden çıkın, ben bu blogu kimse okusun diye yazmadım, bunu defalarca söyledim hala daha öyle, ama kazandırdıkları var ve kaybedeceğim şuan 90 kişi bile olsa, inanın o beni dürüstçe, beni anlayarak, bana satırlarca yorum yazmasa da bir gülücük atmasının bana verdiği değerin göstergesi olduğunu düşündüğüm 9 kişiyi kazanmak, kazanmış olmak bana  yeter de artar bile ;)

Şimdi bunu eminim ki okuyup bu kişi yada kişilerden biri de benim diyen insanlar olucak, onlardan ricam eğer başka platformlarda da berabersek oradan da beni çıkarmalarını rica ediyorum..
Ben blogumu şifreli yaparım ama, bu blogu izleyen uzakta ailem olduğu için bunu şimdilik yapmıyorum…

Eğer bu söylediklerimi yapabilirseniz size çok teşekkür ederim,

12 yorum:

  1. Mlk takma kafana. Blog senindir yorumlu da olsa yorumsuzda.Belki yorum yazmamaları o an söyleyecek söz bulamamalarındandır, sen zaten söylenecek söz bırakmamış çok güzel yazdığındandır.
    Boşver böyle üzücü düşünceleri.
    Senin satır aralarındaki neşen bozulmasın.

    YanıtlaSil
  2. Slm Mlke, yazını okudum ve üstüme alındım. Ben yeni bir blog yazarıyım ve yeni bir anneyim. Anne olmadan önce ne blog yazmak ne de diğer blogları okumak aklımı ucundan bile geçmezdi.Ama 2,5 aydır evdeyim ve ilk defa kendimi bir konuda bu kadar cahil hissediyorum. Bahsettiğim konu annelik. Siz kıdemli anneler belki hatırlamazsınız ama ilk zamanlar insan kendi yaşadığı sorunlara yandaş arıyor, birileri de benimle aynı dertleri yaşamış mı bilmek istiyor...Kendime yandaş ararken buldum sizin blogunuzu da. Evet takip ediyorum yazdıklarınızı ve evet size hiç yorum bırakmadım. Aslında takip ettiğim hiç bir bloga bırakmadım. Yazılarınızı okumak beni dışardaki hayattan koparmıyor. Başka insanlar neler yapıyor ve yaşıyor bilmek biraz moral oluyor. Sadece bazı kişilerin neden blogunuzu takip ettiğini bilmek istersiniz diye düşündüm samimi duygularımla yazdım bu yorumu....Ama uyarınızı dikkate alıp sizi çıkarıyorum listemden. Teşekkürler...

    YanıtlaSil
  3. bencede pek takılma derim melikecim, hepimizde oluyor,yaşanılıyor bunlar...öyle zamanlar geliyorki bende ,sende,oda,şuda vb. yazamıyoruz sadece okuyabiliyoruz. senin yazılarını okumak çok zevkli ve çok güzel... bırak okusunlar

    YanıtlaSil
  4. şeker kız miller:))))

    bugün konuştuğumuz gibi;hayatın gerçeklerinde ;dibinde bukadar samimiyetsizlikvarken şu sanal dünyada..yüz yüze bile görüşmediğimiz insanlardan samimiyet beklemek???herkez biz değilki!!!!

    ha yazdığın her cümleye sonuna kadar katılıyorum..

    blog yazmaya başlayıpda ilk bir kaç ay okuyup deli gibi yorum yazan her yorumda Canım kelimesiyle başlayan ;ama bir müddet sonra blog izleyicileri artıp;takip'de ettiği kişi sayısı artıp yeni arkadaşlara yorum yazıp ama nedense senin sayfana girip okuyup ama yorum yazmayan tipler..Sanırım şöhret böyle birşey olsa gerek...
    Ha ha blog şöhreti:)))))))

    İşte biraz tanınıp yorum sayısı artınca o kıvamda kalıveriyorlar:)))
    İİŞte buda samimiyetsizlikten geliyor...

    ben listemde olup takipetmediğim kişileri çıkardım..ha yorum bırakmadan sesiz takipde olduklarımda var..ama bide tanıyıp sevdiklerim her yazılarına yorum yazdığım ARKADAŞLARIM...

    İşte şifre de burda zaten...

    ARKADAŞLAR(IN)...

    Öpüyorum ARKADAŞIM:)))))

    YanıtlaSil
  5. Canım ya, takılma bencede...Ne güzel işte seni merak eden insanlar da var, birde o yönden bak :))
    Hepimizde oluyor bunlar, bazen alel acele okuyup kapatıveriyoruz, yorum bırakmıyoruz.
    Örneğin ben yeni bir post ekliyorum ve benimle bir kaç saat arayla post ekleyen yorumlaştığım arkadaş da ekliyor. Herhangi birİne yorum yazdığını görüyorum ama bana yazmıyor mesela.Bunlar en yakın blogdaşlarım da olabiliyor! Ama hiçbir zaman sitemim olmuyor yada bana niye yorum bırakmıyor diye kafamı yormuyorum inan..Sende yorma kafanı. Çok ta lülü de geç gitsin.
    Ama dediğin gibi bloga girip gezip çıkmakları insanın sinirini bozuyor.Madem öyle hiç bakma sayfama değilmi ama..
    Neyse bu bööyle uzayıp gider...
    Sen çocuğunla, blogunla mutlu ol yeter arkadaşım ;)
    He birde... o anki postuma yorum bırakmayan ama ben sayfasına girip yorum bırakınca bana da yorum bırakan arkadaşlar oluyor. Onlara da çok gülüyorum inan :))))))))

    YanıtlaSil
  6. Bencede hiç takılma. Aslında ben de takip edip; yorum yazmadığım oluyor kisiler oluyor. bu onları svmedigim anlamına gelmiyor. Ama nedenini de bilemiyorum tabi.
    Hayatta o kadar dert varken bunu da sorun haline getirip kendini uzme. Bak Emine ne demiş çok da lülü :)))

    YanıtlaSil
  7. melike bir de işin şu açısından bakalım...sen bizi hiç tanımadığın halde biz sizi takip ediyoruz...hem de her yazını... yorum bırakmam gereken her konu da mutlaka yorumumu bırakmışımdır...ama hiç bir zaman o bizi izlemiyor,yorum yazmıyor ben niye takipteyim polemiğine girmedim...bak blog sayesinde benim gibi takipçilerinde var :))

    YanıtlaSil
  8. Mlk bir kaç gün önce ben de bir dellendim.. neyse geçti şimdi bende etkisi.. dilerim sende de geçer. öperim

    YanıtlaSil
  9. Laf olsun diye yazılmış bir yorumdan mutlu olacağını söyleme sakın. Yok yok kızma anladım ben seni.

    Mart 2006 da başlamıştım blogumda yazmaya ve 2008 özellikle 2009'da çok seyrek yazdım. O zamanlar bu izleyiciler bölümü yoktu bloggerda ya da vardı ben bilmiyordum. Sonra dönüş yaptığımda ayak uydurmaya çalıştım ve pek çok blogu izlemeye aldım. Ama poposunu bir saniye yere koymayan pamuk kızım sayesinde fırsat bile bulamıyorum çoğu zaman ne okumaya ne de yorum yazmaya.

    İşte diyorum ki ben, laf olsun diye yazılmış bir yorumdan daha değerlidir bence okunmuş, vakit ayırılmış olduğunu bilmek. Tabii ki mutlu oluyor insan şöyle hakikaten yorumlayan! bir yorum gördüğünde. Düşünsene sırf kendi bloguna dikkat çekmek için yorum bırakan insanlarla dolu blog dünyası.

    YanıtlaSil
  10. Hay allah ben de sürekli okuyorum ama yorum yazmıyorum. Bir kere eltinizin bebeğini kaybettiğinizde yazmıştım çünkü içime işlemişti. Hala da ara ara düşünüp duruyorum onu. Neyse. Şimdi ne yapmalıyım bilemedim. Yazılarınızı okuyup aman bee demiyorum ama yorum yazmak aklıma gelmiyor. Ne yapmalıyım şimdi. Çıkarayım mı güncel listemden sizi.Sizce??

    YanıtlaSil
  11. Bir önceki yorumda yanlış bişey yazmışım. Bebeği değil annesini kaybettiğinizde diyecektim.. Pardon:(

    YanıtlaSil
  12. Melike'ciğim, sanırım bu blog işinde fazla beklenti içinde olmamak gerekiyor. Bu meseleler insan ilişkilerinde hassas olanları daha çok etkiliyor. Ben de artık takmamaya çalışıyorum. Okuduğum bloglara bazen vaktim oluyor yorum bırakıyorum, bazen sadece okuyorum. Başkaları da böyle yapıyordur diyorum ve takmıyorum.
    Sıkma güzel canını, öp oğluşunu :)))

    YanıtlaSil

Hoşgeldiniz,
Ne iyi ettiniz de geldiniz, bizi pek bir mutlu ettiniz..

Yine gelin ama tamam mı;)

sevgilerimizle,
Mlke-Btkn

Related Posts Widget for Blogs by LinkWithin