hangisini?

Bana diyorlar ki, yaz Mlke, daha fazla yaz, özledik senin yazılarını!!

Bir yazmaya başlasam başı sonu yok ki yazıcak olucaklarımın, o yüzden yazmak istemiyorum, elim de gitmiyor zaten..

Eskiden nasıl yazarmışım diye düşündüğüm de, bunun bile insanın keyfiyle, moraliyle alakalı olduğunu düşünüyorum...

Buraya hiçbir zaman kötü şeyler yazmak istemedim, burası oğlumun özeliydi çünkü, ona aitti..Güzel şeyler yazmalı hatırlamalıydım..ama olmadı, sürüklendikçe, yazdıkça yazdım çoğu zaman...

Şimdi ben nereden başlasam da yazsam ki.. Öncelik hangisin de olmalı ki!

Oğlum'un '' kendi evimişe gideyim anne, bişim evimişe gideyim'' deyipte, benim bu kurduğu cümleye karşılık veremeyecek durum da olduğumu mu, gözümden yaş akmasın diye, konuyu sadece hemen tamam diyerek geçiştirdiğimimi, ona bir evimizin şuan için olmadığını nasıl anlatayım :( bunu mu yazmalıyım buraya!!!

Taşındık biz, sizlere bahsetmedim 1 ay olucak neredeyse, ben yoktum taşınırken orada, o yüzden sarsmadı çok fazla beni, ama üzülmüyor değilim tabii, üzülüyorum, bundan sonra çok daha iyi olsun diye dualar ediyorum..

Bir anda nasıl bu denli herşeyin tepetaklak olduğunu mu yazmalıyım buraya! Hiç beklemezken, günlük rutin yaşarken, kimseden medet ummaz, kendi yağımızda kavrulurken, nasıl bu hale geldiğimizi durmadan düşündüğümü mü yazmalıyım buraya!!

Yoksa bunlara sebep olan biri yada birileri var ise, her daim daha beter olmaları adına dualar ettiğimi mi yazmalıyım!!

Allah kimseyi evinden, yuvasından, huzurundan eksik etmesin...Herşey geçer elbet sevgimiz olduğu sürece, çok şükür sağlımız için de!

Şunu da mı yazmalıyım, oğlumun babasına, evine duyduğu hasretten mi bilinmez, her daim azgınlık yaptığını, söz dinlemez, laf anlamaz olduğunu ve benim bunları kaldırmaya gücümün olmadığımı, zaman zaman vurduğumu, bunları mı yazmalıyım!!

İşte bu yazdıklarım sadece birkaçı, ipin ucu sonu yok...Ne oldu şimdi, yazdım evet, rahatladım mı? hayır!!

Sizi üzdüm mü?  evet.... Mutlu şeyler yazamazmıydım buraya herkes gibi evet...Ama yok işte, şuan için beni, bizi mutlu eden birşey yok...

Oğlumun o güzel kurduğu cümleler dışında!!!

Onları yazmam gerekirdi benim, atlamamam gerekirdi ama işte dedim ya, elim gitmiyor yazmaya...

Yüreğim sıkışıyor...Daha iyi olucak diyorum, herşey çok güzel olucak..

Her inişin bir çıkışı vardı elbet diyorum...