Lazımda lazımmm

Sen büyüyorsun, sulandıkça büyüyen çiçek gibi! Sen büyürken ben hala yontulmadığımı düşünüyorum çoğu zaman. Yanımdasın, yanındayım evet ama sanki eksiklikler var gibi..

kendimde sana karşı yapmam gereken! daha fazlasını istemek, lüks ir yaşam vs. böyle şeyler değil eksiklik duyduklarım, başka başka türlü bir ihtiyaç.

Mesela senin yaşayarak, dokunarak, konuşarak, çözümlerin bulunduğunu öğrenmem lazım ya hani ;) Bu durumda annenin önce kendini yontması, törpülemesi,doğru zaman ve yerde cevaplar vermesi kendini bu konu üzerinde fazlaca geliştirmesi, fevri hareketlerden kaçınmaya çalışması ki, bu zor annen için..Bütün bu vb. şeyleri öğrenmesi lazım…

Dün balkondan senden 2 yada 3 yaş büyük bir çocuğun kum oynadığı gördün ve hemen lafa koyuldun..

‘Melaba, şen napıyaşun? Mende şeninle oynayabiliymiyim? Cevap,

HAYIR!! Oldu..

‘Ama anne, bana hayıl’dedi.

Yemek yapıyorum o sırada,

‘mende dışalda tum oynayabiliy miyim anne,nütfen anne nütfen ?’

Evet evet, dedim..

Biranda balkona çıkıp çocuğa,

‘’annem 3 tez evet dedi’ :) dedin ve hazırlanıp,çıktın dışarıya..Sen gidene kadar çocuk gitmişti.Tek başına kumlarla oynadın..

Ben hem yemek yapıyorum hemde evde çıt çıkarmadan, kulağım pür dikkat sende!biran sesini duyamam olsam, hemen korkup bakıyorum, göremez olsam, sen taş toplamak için biraz ileri gitmiş olsan, kalbim dk.’da kaç kez çarpıyor bilemiyorum..

Görünce derin bir oohh çekiyorum…

Sonra çocuk bisikletiyle geliyor, duruyor yanında, bakıyor, oynamak istiyor bu sefer!

‘Hayıııllll, duuulll, gelme, oynamıcatsın dedim şana’ diye siteyi inletiyorsun sesinle..

Bir şey demedim, gözükmedim bile kendin çöz istedim ama bir taraftan, sen kendini oldukça düzgün ifade ederken, çocuğun seni küçük görüp, biraz yakınlaşıp elleriyle tokat atma hareketi yaptığını gördüm, hayır vurmadı, sadece tokat atark gibi sağ-sol yaptı ellerini ve buna dayanamadım.

Nele oluyor diye sordum, çocuk gayet ürkek ama bir o kadarda gülümsemeye çalışarak, hiçbirşey dedi..Mutfağa geri döndüm tekrar..

Yarım saat kadar oynadın, eve girer girmez söylediğin cümle,

‘anne çocutlay mana tızdı’ oldu, gayet üzgün bir şekilde :/ Duşa girdin sonra..

İşte benim nerede durup, nerede müdahale edeceğimi, seninde anne bana hayıl dedi,demek yerine çocukla konuşup anlaşma yoluna gitmeyi öğrenmen lazım..Belki küçük olabilirsin bunlar için ama ne bileyim dert ettim işte!

He birde karşındaki kişi yada kişilerde çok önemli tabii, senin güzellikle söylediğin şeyi anlayabilecekte çocuk lazım..

Ve ben annelik içgüdümle kendimi ortaya atıyorum senin yerine bazen bunuda düzeltmem lazım..

Lazımda lazım işte velhasılkelam :)))