Blog'cuk...

Bu yazıyı yazmayı o kadar uzun zamandır düşünüyorum ki; ve hemen hemen bu bloglar konusunda aynı fikirler için de olduğum o kadar arkadaşım var ki!!

Kimi yazıyor, kimi yazmıyor.. Ama ben biraz karakter itibariyle tuhaf bir insan olduğum için, neyse o olduğu için hayatta benim için her şey, bunu da buraya yazmak istedim..

Belki bu yazı bir süre sonra, kendini imha edebilir, ama zaten laf yerine gitmiş olucak, sonrasında imha olsa da olur…

Ben uzun zaman oldu blog yazmaya başlayalı, yaklaşık 2 yıl biticek.. Ve bilen bilir benim ne tarz yazılar yazdığımı, az çok nasıl bir insan olduğumu çözen olmuştur.

Bazen kızgınlığı dile getirdim, bazen sevincimi, bazen üzüntümü, bazen sadece gün içinde yazşadıklarımı, ama şunu tüm samimiyetimle söyleyebilirim ki, her zaman, her yazımda içimden ne gelirse o an onu yazdım, geldiği gibi, süslü cümleler kuramam ben; sürekli mutlu değilim haliyle insanım, ve bunu da çok açık bir şekilde yazdım..

Sürekli iyi bir anne olamadım belki, dedim ya insanım çünkü, her dakika ''ahh yavrum, ahh canım'' yapamadığım zamanlar da oluyor elbet.

Ve ben hergün yazardım, geçmiş zamanlar da, her gün!!! Ve hergün yazdığım konularda dediğim gibi benimle, bizimle güncel yaşadıklarımızdı.

Şimdi, buraya kadar her şey normal, fakat buradan sonrasında beni üzen demeyeceğim çünkü bu tarz kişilik sahibi insanlar için üzülmem ben!!

O zamanlar yazarken, canım, cicim ahh vahh eden insanlar’a vardı..

Hala daha var o insanlar aslında, içten içe bizi okuyp takip ediyorlar. Hiç yorum yapmamış kişilerden bahsetmiyorum dikkatinizi çekerim, bu bahsettiğim kişi yada kişiler kendilerini nasıl olsa bilirler.

Beni rahatsız eden şey, beni okuyup bana yorum yazmıyor olmaları değil, neden hala beni kendi kişi listelerin de tutuyorlar, neden benim izleyicilerimden hala çıkmıyorlar,neden benim güncellememi görüp, hemen tıklayıp sayfama gelip, bir güzel okuyup ondan sonra ‘’aman beee’’’ dercesine çıkıp gidiyorlar.Nedir yani???

Bu çok uzun zamandır böyle, bir süre öncesine kadar inanın ben bloglarına girip yorumlarımı yaptı, herkese yaptığım gibi, ta ki; dikkatimi çeken şey olana kadar!!

Aaa bir baktım, başka birçok blogta gayet güzel yorumları var, hemen hemen her güncelleme de!! Yani demek ki, yorum bırakmada bir güçlüğü sıkıntısı yok, istese bırakabilir yani.

Peki o zaman ne?? Beni sevmiyor musun? Benim oğlumu sevmiyor musun? Benim yazdıklarım sana süssüz, sade, düz, edebiyat parçalayıcı gelmiyor mu? Beni her ne olarak düşünüyorsan,O zaman okuma kardeşim beni, neden benim her güncellememi merak edip bakıyorsun, hadi onu da geçtim neden beni hala sayfanda, kişi listen de tutuyorsun neden?

Ben kimseyi bu bloga zorla getirmedim, kimsenin bloguna giripte n’olur beni izlemeye al yada lütfen beni de takip et diye yalvarmadım, herkes kendi arzusuyla geldi, izledi.

Şimdi kendi arzusuyla gelen bu arkadaşlardan, bir ricam var, lütfen benim arzumla beni listenizden çıkartın, izleme bölümümden çıkın, ben bu blogu kimse okusun diye yazmadım, bunu defalarca söyledim hala daha öyle, ama kazandırdıkları var ve kaybedeceğim şuan 90 kişi bile olsa, inanın o beni dürüstçe, beni anlayarak, bana satırlarca yorum yazmasa da bir gülücük atmasının bana verdiği değerin göstergesi olduğunu düşündüğüm 9 kişiyi kazanmak, kazanmış olmak bana  yeter de artar bile ;)

Şimdi bunu eminim ki okuyup bu kişi yada kişilerden biri de benim diyen insanlar olucak, onlardan ricam eğer başka platformlarda da berabersek oradan da beni çıkarmalarını rica ediyorum..

Ben blogumu şifreli yaparım ama, bu blogu izleyen uzakta ailem olduğu için bunu şimdilik yapmıyorum…

Eğer bu söylediklerimi yapabilirseniz size çok teşekkür ederim,

Bodrum'a Veda!!!

İstemeye istemeye de olsa bize yollar gözüktü sanırım...

Bodrum şöyle güzel böyle güzel deyip, resimleri ekle, gezmeleri yayınla, vs. derken....her güzel şeyin bir sonu mı var acaba!!!

Canım sıkkın, o kadar üzgün olsam da ne demişler ''doyduğun yer'' de!!

Meçhul şuan gideceğimiz yer, 1 yer hariç, orada da deniz yok iyi mi?? :(((

Düşünün benim halimi, ne yapsam ne etsem bilemedim, bunca yıllık düzen, alışılmışlıklar, vs..

Keşke şu yeni yıla girmeden bir tılsım'la birşey olsa, rüya da mı olur sadece??

Ama olmayacak gibi işte....yazamıyorumm dahaaa :(((

Bizden

Mayıs ayında ayırdığımız odamızı, tekrar birleştirdik.

Neden, çünkü havalar soğudu ee bizim de tek ısınma kaynağımız klima olunca, mecburen yanımıza aldık yine!!

 Yatağını odamıza alırken, ne yapıyorsunuz dedi ve havalar soğuk o yüzden bizim odamızda yatman daha iyi olucak diye düşündük dedik, sevindi tabii ;)

 Daha sonra yine umarım kolaylıkla ayırabiliriz odamızı, ilk seferde bir pürüz çıkarmamıştı ama bakalım. Hasta olmasındansa böylesi çok daha iyi, acaba üşüyor mu? Diye düşünmekten uyku uyuyamıyorduk.

Şimdi gönlümüz rahat, sabah sıcacık uyanıyor.

Havalar soğudu dedim evet 4 senedir Bodrum’dayım ve böyle soğuk hava inanın hissetmedim. Kar da yağmadığı için buralara, resmen kar soğuğu nasıl buz gibi bir hava!!

Kar yağsa rahatlayacak belki ama yağmayınca ve lodos, poyraz eksik olmayınca, sokağa bile çıkamaz oldum. Özellikle ben çıkamıyorum çünkü eğer çıksam bu zayıflıkla ve bu lodos’ta kesin bir palmiye ağacının tepesine otururum :)) Aslında hazır yılbaşı da geliyor ne güzel bir süs olurdu benden palmiye’ye :P

Kitap okuduğundan bahsetmiştim, daha doğrusu ezberlediğinden!! Benim gibi okuyor :) Babası bazen okurken kolaya kaçmak istiyor ve atlıyor satırları, bizim ki uyarıyor :)

Kitap demişken, bazı kitapları var ve onların resimlerine bakınca çok etkileniyor yani nasıl pozitife çeviririm diye vallahi atıyorum resmen. Çünkü mesela kitapta gözü yaşlı birini görse ‘’anne bak abi üzüymüş, ağlamışş’’ diye hemen dudaklarını büzüyor.

Ben de hımm kem-küm ederek uygun bir dille geçiştiriyorum ama ne kadar yiyor bu durumu bilemiyorum tabii!!!

Çok keyifli olmaya başladı son günlerde, bende pek bir relaksım, acaba koluma taktığım, ametist , turkuaz vs. doğal taşlarının bana vermiş olduğu bir pozitiflik olabilirmi ki!! :))

Öğlen yemek yeme olayını kaldırdım. Yani şöyle ki; zaten öğlen uyku vakti, uyuyor. Uyandığındaysa neredeyse ikindi zamanına denk geliyor yemesi ve resmen kavgayla yiyordu, o da  bir tabak yemek alt tarafı,

Ama şimdi böyle yemeyince öğleden sonra yani meyvayla yada başka şeylerle geçiştirince bu ara öğün kısmını, akşamı zor ediyor :)

‘’Yemek haziyy anne, hadi’’ diye evde çığlıklar atılıyor. Kaşık,çatal yerleştirmek onun görevi, hepimizinkini yerli yerine yerleştiriyor, taşıyabileceği şeylerde de büyük bir zevkle yardım ediyor sağolsun.

Birşey İstediğin de yada verdiğinde mutlaka ricayla söylüyor. ''Alıymısın anne yada veyiymisin anne'' gibi. Bu benim çok hoşuma gidiyor tabii.

Yetenek sizsiniz’e takmış durumda, bütün bir hafta oradaki ağbilerinin yaptığı hareketlere çalışıyor, mesela futbol topu’yla dans eden biri vardı. Bir hafta evde onun üzerinde çalıştı.He yok böyle dans’ı da es geçmemek lazım tabii. Bütün danslar itinayla taklti ediliyor. Kavalyesi gerek ben gerek babası oluyor :)

Zıplama da boyut değiştirdi ve aştı kendini, koltuktan duvara amuda kalkıyor. Evet şaka filan değil, benim kalp atışım tabii o sırada kaç bilmiyorum ama taktı bu aralar amuda kalkmaya. Annesine çekmiş bu konularda, ben balerindim, çok esnektim bizimki de balet filan mı olacak acep :P Annemlerin yataklarının ayak kısmında bir bölme vardı, uzunlarmasına, ona çıkar, üzerinden hareketler yapardım, enine 12-13 cm. olan bir tahta parçasının üzerinde :) yani baledeyken yaptığımız hareketleri onun üzerinde geliştirirdim, hey gidi günler heyyy, bakk nerden aklıma geldi şimdi.

İngilizce sayıları 10’a kadar sayıyor şöyle ki,

Ben one diyorum o tu :)) ben three diyorum o ''fooy'' böyle devam ede ede teeeeen’i buluyoruz neyse ki sonunda :)

Aklıma gelmişken, bunu da not edeyim, 

'' İsayet parnağım,isayet parnağım,

nedesin? buydayım,

nassısın ependim?

tesettür edeim,

parnak taç,parnak taç :))

Son olarak sevgili Umur’cum ve Eylem’cim bu kadar yıldır kar görmemiş, çocuğuyla kardanadam yapamamış, burnuna havuç takamamış bir anne’ye, bize gel çağrısı yaptıkları için çok çok teşekkür ediyorum. İnanın sizin bunu söylemeniz yeter, inşallah bir gece ansızın gelebilirim/riz kısmet ;)

2.5'a 20 gün kala,

Ne çok yazarmışım geçen sene, hergün, ne bulurmuşum acaba :)))

Şimdi tükendim sanırım, yazmak istesem de olmuyor nedense!!Bir dünya tilki var kafamda, hiç birinin kuyruğu birbirine deymiyor. 

Batıkan'ın tam gaz terrible two sendromları tabi ki devam etmekte, ben menapoza girene kadar da devam edicek sanırım, pek kesilecek gibi gözükmüyor :(

Havalar soğuk diye duyumlar alsam da, bugün biz piknik yaptık :)) çok kötüyüm biliyorum ama öyle ne yapayım..

Oysa ben de kar yağsın isterdim tabii, 4 yıl oldu kar görmeyeli, kendim için istiyorum evet ama en çok ta Batıkan görsün, yatsın yuvarlansın, kardan adamı kitabında değil, gerçekte görsün, beraber yapalım, burnuna havuç takalım çok istiyorumm.

Ama burada göremesekte kısmet olursa Uludağ yada başka bir yerde kayak yapmak, karların doyasıya tanıdını çıakrmak çok istiyorum, kısmet.

Kitap, kardanadam demişken, Kardanadamın atkısı adlı kitabı var,kendince okuyor bu ara, evet evet sonunda benim çocuğum da kitap okumaya başladı, dinlemek çok zevkli  :P :)))

Akşam üzeri bi haller oluyor bizimkine, aniden değişiyor ama her akşam, neden bilmiyorum, bi asabilik geliyor. Hiçbirşey yokken ortada tekmeliyor filan :))

Uykusumu geliyor acaba? anlayamadım.. Rutine bağladı artık..

Zıplayamadığı için üzüldüğüm çocuğum zıplamaya başladı, söylemişmiydim :))

Bilumum yatak üzeri, koltuk üzeri, puf üzeri vs. her an her yerde zıplıyor artık, bir tek trambolin hariç!!

Takla atıyor filan, geçen gün berjer koltukta takla atıyordu, gerçekten, benim halimi düşünün yüreğim ağzımda, ikazlarıma aldırış etmeyen bir çocuğa şaşkın şaşkın bakan bir anne!!! :(

Ben ne kadar düşersin, bir yerin acır vs. desem de ıı-ıhh illla ki yapıyor yapacağını...

Puzzle aldık, uzun zamandır almamıştım, oyuncak yada eğitici oyuncak filan, 4-8-12-16'li değişik hayvanlar ve yavruları var.

İlk başta anlayamadı tabii, ama sonra sonra yaptıkça alıştı, yanlız ilk bir yada iki taneyi takınca biz; sonrasını daha rahat buluyor :))

Ahh fotoğraf , video yüklemeyi ne kadar çok istiyorum ama cep telefonum kurtarılamadı :(( o yüzden malesef, bir süre böyle devam edeceğiz :(

Son olarak videosunu eklemek istediğim, son zamanlar da Batıkan'ın hit parçası olan, Batıkanın diliyle yazıyorum, siz anlayın artık :)))

Babasının öğrettiği ilk şarkı bu!!!

'' acestoo tu siyyy al yovv yuuu'' :))  

Steve Wonder halt etmiş :))) sonunda da ''şahanem'' diyor. Şahanesi kim mi?? benim tabii ki :)))

Başı ağrıyomuş haspamın :)

Geçenler de makas aldık kendilerine, sürekli elinde, bırakmıyor, sürekli ''men şimdi tağat tesmek istiorum anne''

modunda ve hal böyle olunca kesiyoruz tabii, el mahkum :))

Ev çizdirdik babamıza :) yanına bir ağaç, önüne bir de bahçe :)) kestik kestik yapıştırdık, çok güzel oldu :P

Bugün yine yapıyorduk, ben biraz sırtım ağrıyor oğlum dedim. Ondan da cevap hemen geldi,

''menim biyaz başım ağrıyo anne'' hıh haspam, başı ağrıyormuş :))

Dün geceden beri, zaten bir su çiçeği mi acaba şüphesi yaşadım ki; sabahı zor ettim. Çocuk gözünü açar açmaz, benim ilk işim vücuduna bakmak oldu ama neyse ki, yoktu birşeyi! 

Bayram da kuzeni su çiçeği çıkartınca ve Batıkan'da da dün kızarıklık görünce, aklıma geldi, atreş, öksürük, iştahsızlıkta olunca biz de bu ara :(

Birde geçen gün kitapçıya gittim, hakkaten byükte bir kitapçı ve çok hevesle gittim, hüsranla çıktım. Notunu aldığım ben diim 10, siz deyin 20 kitap içerisinde bir tanesi bile yokmuş iyi mi?:(( Şaşırdımm..

Oradan çıktım, kitap alamadım ya, birşey alma isteği kabardı :))

Tam da o sırada bu aralar severek izlediği iki pare'yi buldum.

Belki biliyorsunuzdur ama ben ilk kez gördüm, kum boyalar, iki pare'de yapışkanlı bölgeleri var, bunları her çıkartığın yerine, o kum boyaları döküyorsun ve oluyor sana çok şirin bir İKİ PARE :))

Biz çok eğlendik yaparken, biz derken ben aslında, Batıkan sağolsun kumları toplu bir şekilde dökünce, bu işi en hızlı şekilde yapmak bana düştü :))

Gelip gidip iki pare'ye bakıp, ''munu biz yaptık anne, ıı-ııh men yapmadım anne, ben döktüm, bozuldu.'' :)

İki pare ne mi? Mıckey fare tabii ;)