Gurur...

Bugün ilk defa değil tabii ama, gurur duydum kendileriyle, neden mi?

Hep diyorum ya müzikle arası çok iyi, seviyor, dans etmeyi ve söylemeyi (tıpkı anası gibi)

Bugün daha 2 gün önce öylesine yani hani öğretmek maksadıyla değil, Öğretmenim Canım Benim ve Saat 9'u 5 geçe şiirlerini, sadece duymuş olsun istediğim için söylemiştim..

Dün ilk kez ;

toktoy toktoy kalkşana, ısıklayı yakşana, Ata'm eyden didiyoy, ısıklayı yakşana :)) diye mırıldanırken buldum kendilerini :)) hem sevindim, hem şaşırdım...

Bugün ise, işaret parmağımla başladık kucağımda oturuyordu öylesine söylerken, birden diğerlerine geçtim ve benimle beraber birebir her iki şiiri de öyle güzel okudu ki :)) şok oldumm. gözlerim doldu ve aktı...

Şimdi sürekli rüşvet vererek söyletmek istiyorum :p 

Dediğim gibi çok şarkılar bilir ama nedense bu 2 tanesini söylerken, onu çok başka yerlerde hayal ettimm.

Öyle üstüne basa basa ''ögletmenim canim menim canim menim'' deyişi ve 

toktoy toktoy kalkşana diye çırpınışı vardı ki :((( elimde olmadı gözlerim de yaşların birikmesi...

Bu sıralar bu zor günlerim de benim tek terapi kaynağım olan oğlum'la bir kez daha gurur duydumm...

Allah'ım hep gülsün yüzüne, hep güzellikler çıkartsın karşısına, hep Ata'sını seven, öğretmenlerine saygı duyan bir evlat bir Türk genci olsun... :(( 

Belki saçmalama, yada amann sende diye düşünenler olabilir ama, annelik böyle birşey mi bilmiyorum ki, nasıl birşeyse bu annelik, ben her halini seviyorum....

Hala duygusalım daha fazla yazamicimm...

pc:en kısa sürede video eklenecektir.. hala cep tel.kurtarma çalışmaları devam ediyor..

Keşke,

Benim hiç keşke'lerim olmadı şu fani dünya da, gerçekten,

Hiç keşke şu olmasaydı, yada keşke şunu şöyle yapsaydım diye düşünmedim, hayatımın hiç bir anında...

Ne okurken, ne bekarken, ne çalışırken, keşke demek, hata demekti bana göre bir nevi...

Ben hep arkama baktığım da iyi şeyler hatırlamak istedim oysa ki, tabii her zaman mümkün olamaya biliyor,

Ama yani elim de olabilen şeyler adına, yani hani kader diyorlar ya, insanın kaderi kendi elinde bence birazda,

O yüzden, evet, üniversite okuyabilirdim belki, eğer, aklımı verseydim o zamanlar derslerime..

Belki okuyup daha farklı yerler de de olabilirdim, kim bilir... Ama olmadı, işte bu benim kaderim değil, bu benim elimdeydi, okumak, aklı bir karış hava da olmamak, kendine bir ideal belirleyip onun peşinden gitmek...

He pişman mıyım, keşke diyormuyum, evet....

Hayatım da belki ilk defa, ve şu sıralar çok çok,, deli gibi sürekli keşke diyorum, bunu demek benim için çok zor olsa da, malesef, o kadar çok dilimden, yüreğimden geçiyor ki!!

Sadece okumamış olmak değil tabii keşke'lerimin sebebi, bu sadece bir örnekti.

bi sürü, bi sürü keşke'm var artık..

Ama tabiri caizse iş işten geçti tabii ,'' hiçbirşey için çok geç değildir'' dediğinizi duyar gibiyimm..

Ama işte, bazen ''herşey için çok geç'' de denebiliyor du dimi...

 sevmemiştim ya ben keşke demeyi;

Ama gel gör ki yakaladı beni, 

Bırakır mı peşimi acaba, yada ben yeniden çöktüğüm yerden, kaldırabilirmiyim kendimi bilemiyorum ama...

Benim hala umudum var diye bir şarkı vardı sanırım dimi?? 

Benim malesef hiç ama hiç umudum  yok...

1 yıl olmuş görüşmeyeli :P

Bir gittik pir gittik,

2010’da gidip, 2011’de geri geldik :)

Yeni bir yıla girdik hayırlısı ile, bakalım bu sene neler bekliyor bizleri,

Umarım her şeyin başında sağlık olur, gerisi de Allah’ın izniyle gelir elbet…

Biz de gelişmeler çok bu aralar, Meltem’e gittik, o kadar değişiyor ki her gördüğüm de;

 Abi diyor Batıkan’a :) bizim ki ise, Meltem’in  yoğun ilgi ve sevgisinden  rahatsız olup;

 Şöyle dedi ki çok güldüm..

‘’ Bu kaday yetey ama Meytem’’ :)

Minik meleğimse hala ‘’abi abii’’ diye diye gezindi etrafında, bir de gıdıklıyor ki, gıdıgıdıgıdı diyerek :)

  kurban olurum ben ona…

Her an’ını yazmak, hiçbir an’ını kaçırmamak adına yazıyorum ya hep, mesela ezan okunuyordu, bizim ki de bütün dikkatini her zaman ki gibi ezan’a vermiş, dinlemekte,

‘’ düzdün tonusmuyo anne ‘’ dedi,

‘’ ne düzgün konuşmuyor oğlum?’’

‘’ezan düzdün tonusmuyo anne’’ :) ( tövbe tövbe)

Yolculuk esnasında bir şey açmak istedim ve açamadım,

‘’Açamıyorum oğlum ben’’ dedim ve cevabına yine şaşırdım,

‘’ Men açarım dostum men açarımmm’’ :))  (bu da nerden çıktı yahu, dostum mu?)

Babaannesi Meltem’in bezini değiştirirken bizimki görür ve korktuğum soru başıma gelir,

‘’ anne Meytem’in pipi’si yok bakkk, neyde Meytem’in pipisi’’ :) ( yandığımın resmidir).

 Oyuncaklarını alıyor mesela, yemek yapıyor kendince,

‘’ simdi men yemek yapıcam anne, pisircemm’’ diyor pişiriyor ve afiyetle yiyoruz :P

Bazen ise doktor oluyor..

Sırtıma bakıyor,

‘’doktoy bey, hastaneye ditcez, doktoy beyy’’

‘’atesin var mı bi bakiyim anne’’ deyip ateşim ölçülür :P

Bazen de, defter alıyor eline,

‘’men derş çalışıyom anne, men okuya gitcem ‘’ diyor.

İşte Batıkan’la hayat böyle :) eğlenceli, bol gülmeli bazen şaşırtmalı.

Tabii sadece bunlardan ibaret değil konuşulanlar ama, işte yazmayınca, not alınmayınca unutuluyor haliyle ;)

 

Bayılıyorumm....

Sabahları mesela uyanmış ben duymamışım :P aynı odadayız, nasıl duymuyorsam artık :))

''anne neden beni duymuyosun anne, nedeeeennn''' dedirtene kadar evet duymuyorum, seviyrum çünkü;

Televizyon izliyor mesela, reklamlar bitiyor diyelim dizilerin fragmanları çıkıyor ya, vurdulu kırdılı, hemen değiştiriyorum, tabii, yine aynı nakarat;

''tapatma, neden tapatıyosun tevezonu anne, nedeeenn??''  :)) seviyorum çünkü;

Yemek pişiriyorum mesela, yanım da tabii, sandalyesi'y le beraber,

''bi tadına bakabilim mi anne?'' diyor defalarca, evet evet defalarca, veriyorum tekrar söylüyor, dedirtiyorum da, seviyorum çünkü;

Kapı zili çalıyor mesela, sen sorarmısın diyorum kim olduğunu?

''timse delmiş mi?? :))))) kimse yok mu anlamında, kopuyrum o an tabii,

seviyorum çünkü;

Uyku vakti geliyor, ''man titap okumusun anne''eşliğinde gidiyoruz odaya,

''sütünü iç, ben de okuyacağım'' diyorum,

''tütümü ten içiyiymişin, düttem anne'' diye o suartı binbir mimiklere bürünüyor ki, bitiyorumm,

seviyorum çünkü;

Can oğlum benim cann cannn diyerek sevip, öpüp,koklayıp,sarmalayıp, mıncıklıyorum :))) 

''men can olu deyiim, men batiban'im batiban..'' 

seviyorum demiştim dimi :)))

Öyle zor günler geçiriyorum ki şu dönem aslında, sağlığımız yerinde çok şükür, ama kararsızlıklar var hayatımız da, yada hayata geçirmekte zorlandığımız belirsizlikler yada adını henüz bulamadığım, adını da koymayı düşünmediğim bir takım, birçok, olumsuzluklar var..

Ama buna rağmen ve tabii ki herşeye değer bir oğlum da var, tek başına olsa insan durumlar, şartlar, çok daha farklı olur ya, şu an adım atarken bile onu düşünmek sorumluluğu yetiyor bana, nefes alırken, nefes alış- verişlerim bile daha bir anlam kazandı, son 2.5 senedir, evet,

2.5 senedir diyorum çünkü, 2 gün sonra 2.5 yaşında olacağız, o da; onunla birlikte yenilenen ben de :))

Yeni yıl geliyor yine, yeni bir yıl, sonunu, ucunu bilmediğin, ümitlerin kapısı yada umutların,

yeni yıl bile gelmiş benim neyime dercesine, iyi değilim anlayacağınız bu ara!!!

Umut etmek, ümit etmek te istemiyorumm, sadece salmış vaziyette, bir o yana bir bu yana savruluyorumm...

Sadece Allah'tan hayırlısını diliyorumm... ve bana oğlumu verdiği için, binlerce kez şükür ediyorumm......

Komikaze :))

Oğlum büyüyor gün be gün, bazen kaçırıyor muyum diye düşünüyorum, hiç bir anını kaçırmak istemezcesine, bir daha mı çocuk olucak dimi? keşke biz de olabilsek ya onlar gibi ;)

Bir ter kokusu var ki bu ara, uykudan uyandığında  buram buram kokuyor, doyamamak buna deniyor işte!! Başka hiçbir şeyde yok bu koku, bu tad, bu aşk....!!! Tam  gıdığından, enseye doğru yayılıyor :)) 

Mis gibi, içime çektikte çekiyorum ı--ıh kesmiyor ama :))

Bu aralar bir off çekmeler başladı kendilerinde, derin derin, iç çeke çeke ooff of!! demeler:))

Ben yada biz hiç off'lamadık yanında ama belki gayriihtiyari yaptıysak, cüce'de hemen kapmış belli ki;)

Mesela lego oynuyor ve yaptığı devriliyor diyelim, başlıyor bizim ki,

ooff off, yapamidim işte yapamidim !! demelere :))

Benim çocuğum hiç dudak büzmüyor diye yakınan bir psikopat anne iken, dün akşam her hafta kaçırmadan izlediği Yetenek Sizsiniz izlerken, bir tane 2. sınıf öğrencisi kız çocuğunun yaptığı hareketleri yapamamış olmasına pek bir içerledi ::))

Ama öyle böyle değil, ne yaptıysak, ne dediysek, üzüntüsünü hafifletemedik.

Hemen kollarını birbirine kavuşturdu, dudaklar büzüldü

'' bak men yapamıyom anne,işte, men yapamıyom anne'' diye diye üzüldü durdu yavrucak dakikalarca :))

Ne yapsam da bu durumdan kurtarsak, unuttursak diye afallarken,

''ama oğlum, o kardeş te senin gibi dans edemiyormuş, o hareketleri yapıyormuş, yap bakalım sende yapabilirsin, deneyelim istersen'' desemde, ıı-ıhh yine ikna olmadı,

Ama itiraf etmeliyim o dudaklarını hiç büzmüyor diye üzülüyordum demiştim ya, pek bi mesut oldum,o alt dudağı al kopar, o derece yani :)))

Bir de komik olmaya başladı ki aramızdaki diyalog, şöyle ki;

kendisi öksürüyor mesela, ''deçmiş olsun anne, deçmiş olsun''

Babasına dün '' biz erkekiz baba, annem tız'' diyerek,

burada ise, erkek dayanışmasını görüyoruz :))

Biz Batıkan'ı uyutmak için ne salladık ne de ninni söyledik,

geçenlerde kucağımda ve bacalarımı uzatmamı istedi, uzattım, yattı hemen :))

'' uyusun da büyüsün nini,tipiş tipiş yüyüsün nini''

söyle anne dedi,şaşırdım.

Nerden öğrendin sen bunu diye sordum, babaannem Meltem'e böyle yapıyor demezmi :))

Yemek konusunu anlatmıştım ya, yeni bir çözüm daha buldum,

Spagetti sevdasına ıspanak, Nutella sevdasına ise peynir yedirebiliyorumm :))

yuppiiiii.......!!!!!