Tiyatro

 Çok istemiştim tiyatro’ya götürebilmeyi, kaç kez İstanbul’a gittiysem bir türlü ya fırsat olmadı yada denk getirememiştik.

Bu sefer de tabii daha gitmeden aklıma koymuştum…Askerimizi yolladığımız hafta sonu aradım T.S.K.M, Cumartesi günü bu ay için son oyun olduğunu söylediler…La fontaine Orman Mahkemesinde!

Kaçarmıydı böyle bir fırsat..Öğlen saat 13:00’de olsada, göze aldım ilk kez uyumamasını, uyku saatidir çünkü ve hiç şaşmaz ;)

Gittik bir heyecanla, onun dünyadan haberi yok..Tamam tiyatro’ya gideceğiz, ağabeyler kostüm giyecekler vs. ama gözünde canlandıramamıştır tabii ;)

Öncelikle Kültür Merkezini çok beğendim zaten çok gurur duyduğum bir insandı kendisi de, bunca güzelliklere imza atan, birçok insana kol-kanat germiş ve her köşesine baktığımda sanki onu gördüm, hissettim…

Oyun saati geldi, içeriye girdik…Bizim ki şaşkın ben heyecanlı :)

Yerimizi bulduk, içeride bir sürü çocuk, büyüklü-küçüklü…Kimisi ana kucağında filan gerçekten :)

Kostüm giyen ağabeyler, ablalar çıktı sahneye!! İlk önce şarkılarla, müziklerle açılışlar yapıldı filan…Bizim ki gayet mutlu müzik var ya işin ucunda…Alkış üstüne alkış, dans üstüne dans J

Ama gelgelelim hikaye başladı, biraz zaman geçti…Uykuda bastırınca, sıkılmaya başladı, son yarım saat!!

Gidelim demeler, ayağa kalkıp arka koltuğa geçmeler, yan tarafta ki merdivenlerde oturmalar filan…Sadece müzikli yerlerde mutlu oldu, eğlendi onun dışında olsa da olur, olmasa da onun için…

En son bitiminde, bütün çocukları sahneye davet ettiler, kimilerini kendileri gelip aldılar…Bizim veleti tavşan çağırdı ama gitmedi!!! Hayret ettim, şaştım kaldım…

Sokakta herkesle  çekinmeden konuşan, yakınlaşan, isteklerini hiç ayıpsız isteyip dile getiren çocuk nasıl oldu da gitmedi, hayır dedi, kollarını bağladı, kaşlarını çattı, şaştım kaldım…

Acaba tavşan değil de, ben götürseydim sahneye gidermiydi, belki tavşan dan çekindi dedim kendi kendime!!

Sonra herkes sahneden indi, sahne boşaldı, tam çıkıcaz..

- Ama beni tavsan çağırmadı anne?

- Oğlum çağırdı ya, sende gitmedin!!

- Ama ben ditmek istiyolum anne!!

Üzgünüm perde kapandı!!!

Ve nasıl davranır diye çok merak ettiğim tiyatro maceramızdan şunu anladım ki, benimkine çocuk tiyatrosu değil, çocuk müzikali lazım ;)

Döndük biz...

Dün döndük...Askerimizi Antalya'ya yolcu ettik ve döndük...

Ne kadar zormuş asker uğurlamak, ne çelişki, ne hem gurur verici hem de ürkütücü...

Oğlumu düşündüm çokca, allah izin verirse gideceği günleri, kendimi düşündüm sonra nasıl göndereceğimi!!

Neyse fazla düşünmeyelim şimdiden bunları, daha önemli, uzun günlerimiz var önümüzde zira ;)

Oğlum'la defalarca yolculuk yaptık biz! Kah 18 saat, kah 12 saat süren otobüs yolculuğu, kah 1 saatlik uçak yolculukları...Ama ben en çok otobüs yolculuğunu seviyorum, evet evet yanlış duymadığınız zaten kendim tek başıma çok severdim şimdi oğlumla daha da sever oldum...Genellikle hep uyku saatlerine getiriyorum yola çıkma saatlerini ve hemen en fazla yarım saat içinde uykuya dalmış oluyor ;)

Bir tek o mola zamanları biraz sarsıcı oluyor ama onda da mola bitiminde uykuya devam ediyor...

Mola verdik Susurluk'tu sanırım,uyandı, gerek anons sesine gerekse küt diye ışıkların yanmasına!!

-anne şen tuvalete git, ben uyim tamam mı?!! dedi

-tamam oğlum dedim ve indim ( evet indim ama tuvalet için değil, başka bir ihtiyaç için, gözüm üzerinde, bakıyorum pencereden).

Bizimki hala yatıyor, aman maşallah diyorum, dilimi filan ısırıyorum.Pat diye ışıklar sönüyor heh diyorum, şimdi kalkar ayağa!!

Muavin iniyor, yakayım mı ışıkları, yada durun ben bir bakayım diyor...geliyor, bana kızdı diyor..

-Işıkları açma dedim şana demiş bizim bücür ve hala yatar vaziyette...

gidiyorum yanına

-Işıklar kaboydu anne, abi deldi mana şöledi diyor.... :)))

Bir kez daha gurur duyuyorum oğlumla deliyim ya, gözlerim bile doluyor...

Bu denli hareketli, dur durak bilmez, yatarken bile ya eli işler, ya ayağı bir çocuk nasıl olur da, bana in dedi ve yattı, kalkmadı şaştım kaldım...

Ama dönüş yolunda ne yaptı? Şoföre arkadan duyuramayınca sesini, mola yerinde durduğumuzda yanına kadar gidip ve dön çağrılarıma kulak asmayıp,defalarca,

-Amca mana kayu açay mısın? diye paraladı kendini :))))

Şimdilik bu kadar, İstanbul maceralarımızın devamı gelecek...En çok istediğim bir tiyatroya götürmekti, sonunda başardım ;)

Asker uğurlaması....

Biraz bizi özleyin anacım :P

Biz çok özleyeceğiz zira!! 

Ama çok önemli birşey için İstanbul'a gidiyoruz biz oğlum'la :)

Ablamın oğlu asker oluyor ve hayırlısıyla inşallah ve onu uğurlamaya gidiyoruz...

İstanbul'da görüşmek istediğim arkadaşlarım var elbet, umarım görüşme fırsatı yaratabilirim,yaratamazsam da affola ;)

Haydi baş baş :))))

Uyuyan tüçüt tavşan...

 

Tarlı bi sabah düneş doğuyoy..

Fayecitley anneleyinin konunda uyuyoy!

Omanın derinlerinde sıcat yatağında,

Tüçüt ayı uyanmamış daha tış uykusunda,

Ama biri dözlerini tocaman açmış batıyoy,

Biri oynamak için dışayı çıkmaya hazıylanıyoy,

Adımı patosunu, attısını,ediveni,

Tıştı tüçüt tavsanın en çot sevdiği,

Bu ne dürültü bu ne samata,

Biz ne duryoruz hadi oyuna!!!!!

Video'yu yan çekmişim yine, kabiliyetsiz anne olduğumu söylemişmiydim..Pc'yi ters çevirip izlersiniz artık ne yapalım :P

Bistüvi Adam

''bu hitayede bi çifçi, bitaç çocut var..bir zamanlar bir çiftlitte yalayan yaslı bir çift vardı..çocutları yottu..herseyi birlitte yapıyolamış...'''

Aslında severek aldığım ama sonrasında, tilki'nin biküvileri yeyip bitirince, üzülür dşüncesiyle okumaktan vazgeçtiğim bir kitaptı Bsküvi adam ve Meraklı civciv..Fakat, bizim velet kitapların arasında bir akşam uykuya geçmeden önce her öğlen ve akşam kitap okuduğumuz için, bunları alıp getirdi okumam için...

Ben ne kadar o kısımları farklı şekilde okumak istesem de,tabii, dikkatini resimleri çekti ve 

''bat anne onu yemişşş!!!Bitimiş onu!!''diyerek, tam da tahmin ettiğim gibi oldu, üzüldü...

Ben de gülümseyerek okumaya başladım, ne yapacağımı bilemeden o kısımları '' hamm yapmış, yemiş bitirmiş''diyerek...Kitap okumak ve okurken onun düşünceleri ne yönde olur diye düşünmek bile annelerin zor işlerinden biriymiş, bunu öğrendim...Herkeste bizim gibi olamayabiliyor tabii, ben belki fazla abartıyor olabilirim...Ama eskaz ev'de, reklam'da yada dizi gösterimlerinde rastlayınca bile ''bat anne, abi ona vurdu'' diyerek etki altında kalabliyor ve ben hemen kumandayı aramaya başlıyorum ki, iş işten geçmiş oluyor çoğunlukla...

Babamızın evde olduğu akşam yani perşembe, malum, K.V.adisi gecesi!! Her ne kadar ben dikkat etsem de, babası dayanamayıp basıyor arada, özellikle müzik kısmında, bizimkininde en çok sevdiği dizi müziklerinde Birinci sırada K.V. ikinci sırada E.Z.E.L!!!

Resmen çılgına dönüyor bunları duyunca, aksiyon adamı tamm Sen istediğim kadar dikkat et Mlke, adamın içinde var...:P

Bugün dedemiz sağolsun bize fınduk ve bana da cep tlfonu alıp göndermiş, en son telefonu ben denize düşürünce :(

Neyse bizimki kaç gündür fındık bekliyor, sayıklıyor, dedesini arıyor...Bugün, ayrın derken almaya gittik sabah kargo'ya...

Aman Allah'ım ortalığı birbirne kattı, orada ki yetkili kıza, boyu yetişemedi '' babasına kucağına al meni baba'' dedi ve kıza yetişip,

''menim fındığum nede, menim fındığumu verir misin?'' diyerek sabah sabah fındığına kavuştu, yedi afiyetle!!! :)))