İyi dostlar biriktirdim, hepsi ailem oldu...

Evet, şu blogu açmamda ki amacım, olayım bambaşkaydı ama şimdi bambaşka bir yerdeyim..

Öncelikle oğlumun arkadaşları oldu tabii, sonuçta onun sayesinde bizi buldu yaşıtlarının güzel anneleri :)

Böylelikle, benimde dostluklarım oldu tabii, burada yanlızım zaten, bilen biliyor, bir elde ki parmaklar kadar bile arkadaşım yok :((

Ama bu blog sayesin de dedim ya, bisürü dostum var.. Kimisi ile yüzyüze görüşme şansına eriştim.

Kimisi ile msn'de canlı sohbetler yaptımm...

Kimisiyle ve bir çoğuyla telefon'da konuştumm, konuşuyorumm...

Sadece bir tanesine bütün içimi döktümm...

 

Bugün kim olduğunu hemen anladığım dostum ilk kez aradı mesela ki çok sevindimm..

Görmek istediklerim arasında, baş sıralarda!!

Ben onun için '' Ankara Ankara güzel Ankara'' diyorum ve Ankara'da görmek istediğim o kadar çok kişi var ki!!

Sırf bu yüzden o soğuk bulduğum şehri, sevmeye başladım, hatta özlemeye :))

Onun da dediği gibi, Türkiye'nin birçok şehrinde var tanıdıklarım ve eğer birgün bu şehirlerin birin de, kaybolsak,mahsur kalsak  mutlaka vardır bir kapımız :))) Ne mutlu bizlere..

Ama görüşemediklerim de var tabii, çok seslerini duymak isteyip, telefon numaralarını bilmediklerim var mesela...

Hepsini çok seviyorum, seviyoruz...

İyi ki tanıdım sizi, dediğim gibi telefonla yada canlı canlı yada sanal alem'de!! :))

Ama benim için o kadar değerli ve önemlisiniz ki, bunu paylaşmak istedim sadece...

Teşekkürlerr size ve bebişlerinize,,

Kabiliyetsiz annenin çabaları.

Çocukta potansiyel var belki ama annesin de yok :(

Hiç resim kabiliyetim olmadı benim, yani Cin ali çizebilirim ama ancak o kadar. 

İlk önce Sabiha Paktuna kitabına da benim için bakmak lazım aslında ;)

Şimdi bu durumda çocuk ne yapsın dimi ;)

Malzeme var evde ama yaratıcılık sıfır olan bir anneyle de malzeme dünya kadar olsa ne işe yarar...

Mesela, çam kozalaklar topladık, neyse onları boyadık, oğluda anası gibi, bi çiziktiriyor tamam bitti, bırakalım kurusun deyipp, hooop ikinci kozalağa geçiyor..

Guvaş boya aldım tavsiye üzere bir de palet, mürekkep hokkası filan..

Ee tamam da bunlarla ne yapsam diye abuş abuş bakınıyorum etrafa. Çocuk heyecanlanıyor, men yesim yapmak istiyorum anne diyor ama!! Veriyorum eline fırçayı, döküyorum guvaş boyayı palete, zaten azıcık oluyor boya, iki sürüyor kağıda yada başka birşeye, boya bitiyor :((

Bu işin bir yerinde hata yapıyorum ben ama neresinde. Ne olur sesime ses verinnn..(kullanım ile ilgili)

Sonra bugün makas aldık mesela, bayıldı, çok sevdi.Kağıtlar verdim,

Onu da kesebilse daha güzel olucak ama, daha çok yırtmayı tercih etti bi süre sonra, kesmekten vazgeçip ama gayretleri devam ediyor. Birgün kesebilecek inşallah :))

Kestiklerine de yapıştırıcı sürüp, boş boş kağıtlara yapıştırdık.. Çok beterim bu konuda ne yapayım yaa, varsa örnek gösterebileceğiniz link verin n'olurr :((

Sonra baktık bu böyle olmuyor saklambaç oynadık dün akşam, çekirdek aile olarak..

O da şöyle gelişti.

Sayı sayan kişinin yanında bekliyor :))) saklansa da, aranıldığında ''işte buydayımmm''' diyor :)) kendi sayarken de biy, iki, üç, aytı ve sayma işlemi bitince ''babaaa sen neyeye saklandınn, anne sen yeydesin babaaa'' diye sesleniyor :))  baba ile ben yerlerdeyiz tabii o an :)))

Sonra baktık onunla da yetinemiyoruz bugün, sabah sabah piyanist şantör anne, davul'da baba, kendileri de gitar'ı aldı eline,olduk mu size Breman mızıkacıları :)))) çok eğlenceli tavsiye ederim..

Tüm gün evde olmak böyle birşey işte, ne yapacağımızı şaşırıyoruz zaman zaman..

Dün gündüz arkadaş geldi,, Batıkan'dan 2 yaş büyük oğlu var, sevindim, oda sevindi görünce ama bir süre sonra ne olduysa, çocuğa yapmadığını bırakmadı..

Vurdu, oyuncağıyla vurdu, peşinden çığlık çığlığa koşturup çocuğun korkmasına neden oldu ki, çocuğun eli yüzü bir tuhaf oldu, çok korktu :((

Oyun grubu tavsiye eden arkadaşlarım, düşünmekteyim ama ikimiz beraber gidersek yada, haftada birkaç gün!! Bakalım kreş tecrübesizliğimizden sonra pek iç açıcı gelmiyor ama, bakicizzz..

Bir de ateşli demiştim ya, 2 gündür de, o ve ben, hapşırık, tıksırık, öksürük durumundayız... Resmen hırıltılı, ne yapacağımı şaşırdım, ben ne ise de o bir an önce iyileşse... :(

dip :( neden fotoğraflarım yok derseniz.. çok sevdiğim cep telefonum suya düştü, kurtarma çalışmaları devam etmekte..

işte öyle birşey..

Çocukluğunu mutlu hatırlamasını istiyorum hep,

güzel anıları olsun, güzel paylaşımları olsun..

Birkaç gündür çok düşünüyorum, onun için daha fazla birşeyler yapamadığım için ise çok üzülüyorumm...

Özellikle yaşıtlarıyla olabilmesini çok istiyorum mesela, sürekli anne- baba'yla ne kadar gelişimine faydası olabilir ki bunun!! diye düşünüp kendi kendimi yediğim de olmuyor değil hanii..

Menim odama gel anne yada menim odama gel baba deyip duruyor evin içinde veya,

birşey yaptığında '' meni bakın meni ''diyor sürekli :(

Kreş'te almak için çok geçerli sebeplerim vardı, sırf üzüldüğünü gördüğüm için aldım ama işte :(

Böyle de çok zor. Dört duvar içinde ne kadar, nereye kadar... dediğim gibi...

Gelişimi için çok önemli olabilecek şu zamanlr da...

Ne bileyim işte, anlaşılan karışığım yine bu ara...

Dün akşam balkondaydım ve geldi yanıma şöyle dedi,

''Anne içeri gel hadi, burası soğuk'' dedi  ve ellerimi tuttu,beni kaldırmak için, (mest oldum tabii, gözlerim doldu)

Halbu ki camekanlı balkon ama!!!

Ateş

Dün hiçbir şeyi yoktu, her gün ki gibi yattı uykuya,

''Uyku camanı anne'' dedi.

''Evet oğlum, uyku zamanı'' dedim..

''Uyku camanı değil, değil anne'' dedi hatta :)

Ama yattıktan bir saat sonra uykusunda sesler gelmeye başladı. Riya görüyordu dedim, genellikle rüyasında konuşur bazen şarkı bile söyler.  

Ben yatarken üzerini örtmek için girdim odasına, yine bir şeyi yoktu.

Ama inlemeleri devam etti gece boyu.

Saat 4’te mızırdanmaya başladı. Gittik baktık ki; ter içinde ve beline, göbeğine kadar çişini yapmış. Hem de yanıyor..

Hemen soyduk, ölçtük. 38 çıktı ateşi, ateş düşürücü şurup verdim. beziyle yatırdık, yanımızda.

Sabah hep kontrol ettik. 38’ler de gitti geldi. Sadece süt içti, kahvaltı bile yapmadı. Uykusundan önce çorba içireyim dedim, bir iki kaşık içti, zaten kafasını kaldıramıyor, uyudu.

Uykudan uyandı, yemek yedi, biraz bekledik yine ölçtük, 39.3 :(

Duşa soktum. Dr. Aradım, takviye şurup verdi genellikle onu veriyor zaten, şuan da yine 38’lerde!

Neden düşmüyor bir türlü, başka bir şeyi de yok.

Şikayet ettiğim günler aklıma geldi, üzüldüm.

Bugün o kadar halsiz ki, hiç bir şey yapmadan, bir koltuktan öteki koltuğa uzanıp duruyor :(

Keşke hasta olmasalar, zıplasa, hoplasa ama öyle dirençsiz, bezgin, mutsuz durmasa..

''Menim biraz ateşim var anne'' deyip, dün ateş ölçeri getirmişti, koltuk altına koyup, halbu ki yoktu bir şeyi..

Bugün ise bir kez daha şunu anladım,

Annelik; ateş ölçerin başında, daha fazla derece yüksek çıkmasın diye, bir an önce ‘’bip’’ sesini duymak için nefesini tutmak, 39.3’ü bulunca nefessiz kalıp, çırpınmaya başlamakmış… :(

Allah bütün yavrularımızı korusun…..

bayram öncesi; sonrası; arası;

Bu aralar biraz gezmişim, gezmişiz galiba!!

Yorgunluktan sanırım ne yazacağımı bile bilemedim o derece yani, ne ka ayıp :P

Geçmiş bayramınız mübarek olsun tabii öncelikle;

nerden başlasam bilemedimm, karışık foto ve karışık bir yazı olucak sanırım, gidişat onu gösteriyor :))

Özlem Tekin, bayram öncesi kahvaltı'ya gittiğimiz yere klip çekimine gelince, Batıkan'da ki yeteneği keşfedip :P hemen el verince :))

Bayram dediğin çocuk sevindirmektir belki; ben aileme gidemedim, ee uzak olunca öyle çok kolay olamıyor malesef :( sağlık olsun ne yapalım ama en azından oğlum eğlendi ya, biz mutlu olduk.

hele hele, en sevdiği hayvanları bir arada görünce ki şaşkınlığı ve mutluluğu her şeye değerdi :))

Beni yoran gezmek değildi tabii ki, Batıkandı!! Sizin çocuğunuz da hakikaten merak ediyorum, 1 sniye bile bir yere oturmaz mı? yemek yerken dahil! Sadece uyku esnasın da yattığını görüyoruz bir tarafının üzerine, onun dışında mümkünatı yok oturmuyor. Bu aralar zıplamayı bilmeyen çocuk zıplama keşfetti, koltuk üzerlerin de zıp zıp zıplıyor. Korkuyorum bigün bir yere fena toslayacak, allah korusun ama işin ilginci trambolinden korkuyor :( sırf enerji atsın diye istedim ama ıı-ıhh kıyamet koptu, gondol'a binecekmiş hasbam :))

Neyse çok doluyum bu konular da , başka bir zaman kalsın artık, madem bayram eğlence, mutluluk dedik;

Benim en büyük yorgunluğum sebebi ama yüz,bin, milyon baloncuk yutmuşcasına beni mutlu eden de, görmüş olduğunuz  bu yer cücesi :))