İki Resim, Bir anne-Bir Can!!

Ne kadar çabuk geçmiş zaman, neler neler öğrenmişsin,öğrenmişiz..
Emmeyi, içmeyi, yutmayı, çiğnemeyi, gaz çıkarmayı,çıngırak sallamayı,
sağ-sola dönmeyi, yüz üzeri dönmeyi birde ters dönmeyi, emeklemeyi, ayağa kalkabilme çabasını, adım atabilmeyi, desteksiz durmayı,
1-2-3 düştü düşücek derken yürümeyi başarmayı, kendince konuşabilmeyi,öpmeyi,sarılmayı, kendi başına yemeni, çatal tutabilmeyi, oyuncaklarını gerektiği şekilde oynayabilmeyi, su içebilmeyi, pipetle hüüpletmeyi, anneyle inatlaşmayı,sabrımı sınamayı,
yemek yemeği reddetmeyi bu böyle sonsuzzzz diye sürerrr gider ve en önemlisi sevgiyi ,sevmeyi sevebilmey,i sevdiğini hissettirmeyi bize öğrettin...

Anne'ye anneliği öğrettin,
sana oyuncaklar yapabilme gayretimi, seni sarmayı,seni emzirmeyi, altını açabilmeyi,
en zor iş olan ve 1 gaakkk demen için saatlerimi vermeyi, emeklemeyi beklemeni,beni sarmanı sana doyasıya öpmemi, gıdım gıdım saatlerce ez allah ez rahat yutabilesin diye püreler hazırlamayı, çıkmayan elmanın suyunu zorla çıkarabilmeyi,
aman uyanmasın diye parmak ucunda yürümeyi, aman uyusun yeterki diye televizyon ahil izlememeyi, yürümeye başladığın da ay düştü düşücek diye saniyede kalbimin kaç defa çarptığını, sen kendi başına yemek yemek istediğin deki tedirginliğimi,sana resim daha çizme kabiliyetim olmamasına rağmen konu sen olunca ortaya oyuncaklar çıkarabilmeyi,
eşleştirmeyi,kas gelişimini,montessoriyi ve daha birçok kitap araştırmalarını, bir elma yiyeceğin de benim saçlarımın neredeyse beyazlaşacağı kadar strese girebilmeyi ,sabretmeyi
ama yine en önemlisi sevmeyi evlat sevgisini bana yaşatmayı öğrettiğin için ve önümüzde ki uzun yıllarımız da bana öğreteceklerin için çok teşekkür ederim canım oğlum...

Eğer bu zamana kadar canın yandı da ve ben anlamadıysam da, sen canın yandığı için ağladıysan senden çok özür dilerim canım oğlum bunu da acemi bir annenin maruzatı diye gör emi :)

SENİ ÇOK SEVİYORUMM CİNGÖZÜM....